Türkçe'nin yaşayan en büyük şairlerinden İsmet Özel'in son şiiri "Dingabak Diyorduk Ki" www.ismetozel.org 'ta yayımlandı.

İşte o şiir:

DİNGABAK DİYORDUK Kİ

Dingabak diyorduk oysa ragnarök ki bize mambo verdiler

Hatta Papa Loves Mambo dediler who might that papa be

Acep tangomuz neler sıkmış ki bize bu mamboyu verdiler

Tangooo hayır sıkmış bollaşan eldiven tekiydi bile

Hatırlayacaksın
Hatırla hemen
Bizim eskiden
Nereli olursak olalım
İster oralı olalım yerli
İsterse garip yıpratık ağlaksı
Tuhaflığın gariplerinden
İddet müddeti babaların dolunca keyfe keder
Mecburen giderek cezaen tayini gelenlerden
Burnumuz olur olmaz kanardı.

Adaam sen de
Diyorsun
Hata ediyorsun
Ölümse ha hışır hışır gelmiş
Elyafı sun’î yorganda
Ha ıslık çalarak
İdaresi örfî yağlı urganda.

Sınık seni geri durdu mu okşamaktan ölüm bir an
Köze yarsımış seni kora yarsımış teğet seni pıhtılığa
Tuz olmayıp tütündü el enin ayak kanına basılan unutma
Bastındı çığlığı attığın o nara
O heyhey körümsü kötürümler baskınında
Yeli deldi sis bölüğü yana yığdı göğü gaga yoksunu uçurtma.

DE LA FRAYEUR D’ÊTRE PLOMBIER BORGNE

Bende o göz var mı
Kaçın kurrasıyım
Varsa bende sav savuracak bendelikler gözü var
Bayat bendelikler klasik yahut romantik
Bilinseydi taktik ne dehlizlerdi boylayanda
Ne tiktak ne köprüler ne sır ne sırım
Sırrımdı sazlıklar evham
Nereme çıktıysa oraya yapıştılar
Küttü kaçak aşklar konuşmaların tadı ezikti
Sık tarakla taralıydı olanca yasak sayı
Gerçekleyin bileyli
Her dem çarpık ağzı
Yeriydi kavrukçu deseler bana öyle ki
Elimle tuzak kurarak tuttuğum kavrulurdu

Merhaba,
Takdim konuşması benim konuşma yapmamı gereksiz kılacak kadar tayin ediciydi. Sizler buraya “Türkiye Niçin Vatan” başlıklı bir konuşma dinlemek üzere geldiniz. Bu konuşmayı da ben yapacağım için, burada bulunmanız sebebiyle teşekkür ederim. Sorunun cevabı -dediğim gibi- takdim konuşmasında verildi. Lafı uzatmaya belki hiç gerek yok; “Türkiye niçin vatan?” sorusunun cevabı şudur: Bu topraklar dâru’l-İslâm olduğu için birilerinin vatanıdır, dâru’l-İslâm olduğu için birilerinin vatanı oldu. Aynı şekilde, bu topraklar dâru’l-İslâm kaldığı, dâru’l-İslâm vasfını kaybetmediği için -bir kere daha- birilerinin vatanı oldu; vatan kaldı.

Tabiidir ki, bu hadiseyi bilmek istemeyenler, kabul etmek istemeyenler hep oldu. XIII. yüzyılda da olmuştu, XX. yüzyılda da oldu. Biz burada, bu lehte ve aleyhte meselelerin niçin doğmuş bulunduğuna dair bazı noktaları sarih kılmaya uğraşacağız. Yani bu işler neden böyle olageldi? Bu işlerin neden böyle olduğunu tasrih etmeden önce bir meseleyi halletmemiz, ya da bir pürüzü ortadan kaldırmamız gerekiyor, o da şu: Ben burada ne vasıfla konuşuyorum ve siz hangi vasıfla beni dinliyorsunuz? Yani burada bir otorite transferi mi var? Yoksa başka bir şey mi var, bunu bir anlayalım.

Yolu şaşmış aşk acısı sineme sığdı nezaketen
Yanmam tez günde geri gitse veda etmeden
Çok oyalandı ne tür kuytu buldu bende bilmem
Bir daha mı davet? Bir gün misafir etmem.

Olursa yuh olsun umurum!
Nice öğreneceği varsa öğreniversin öğrenen
Hayır efendim tınacak ben miyim beni
Lâ-yuhsâ çekiştirdiklerini
Neymiş nedir nolcak bana yakıştırdıkları
Kızıltoprak lakerdayı
Sahih haber mi bellesem
Tek bıraksın beni bu aşk acısı
Çıkmasın efendi tavrım rezelerinden
Çarpıntıysa duruversin tüleklikse dürülsün
Sanılıvereyim ebkem
Kalayım çektiğimle ağına kemin kümün düşmeden
Lâkin neleri nerde karıştırdım
Annem duysun istemem.

Sevgilin varsa silah kuşanacaksın
Basacaksın kurşunu bir göz koyan olursa
Edinmediysen sevgili var gibi yapma
Çark et selden seni çarşı çarkı eyleme
Sinler uzamınsa uzamınsın kalakalsın çöl
Çölleşmiş sasının koyver payına.