GEL YİNE...

kukulkan · KARAKUTU YAZARI Kayıt: Aug 20, 2007 Mesajlar: 941

ormanın bir öyküsü var
ağırlığın bir öyküsü,
benim öyküm sensin

soğuktu, öğle vaktiydi
günlerden hüzün, aylardan ayrılıktı
koyu bir çamur gibi akıyordu yaşam
yitik bir ülkeydi mutluluk
ve ben bir özlem yorgunuydum da
sevgi vurgunu,
sensizliğin doldurduğu dünyamda
boğuşurken yalnızlığımdaki kalabalıklarla

sen geldin,
derken sessizce
gözlerin bir bahar dalında iki serçe,
yüzün bir ege akşamıydı,
sesin teklifsiz bir dereydi yüreğime dökülen.

nasıl da özlemişim sesini
sesindeki yumuşak dalgaları
gözlerindeki aydınlığı
yüzüne vuran o ürkek mutluluğu.
yüreğin bir kuş gibi çırpınıyordu
elime almak istedim/
dokunamadım

ilk kez,
gidişin bir kurşun gibi saplanmadı göğsüme
takvimler bahara döndü birden
birden çiçeklendi içimde
o yalnız ve yaşlı ağaç
gülüşün kaldı çocuk ellerimde
seslendim duymadın ardından

sessizce,

gel yine…

derin639 · Yeni Üye Kayıt: Sep 08, 2006 Mesajlar: 93

Sevgili Doktorumuz mesleğinizde ve eğer şiir size ait ise satırlara duygularınızla can verme yürekliliğinde de size başarılar diliyorum...

dereotu · KARAKUTU YAZARI Kayıt: Dec 03, 2006 Mesajlar: 702

"Sen gelinceye kadar
Pencerem kapalı duracak
Rüzgar gelmesin diye
Artık perdeleri açmayacağım
Gün ışığı girmesin diye
Sonra kahrolacağım
Bu karanlıkta, bu derin yalnızlıkta
Ve günlerce gecelerce haykıracağım
Nerdesin diye, Nerdesin?
Bir gün bu kapıdan sen gireceksin
Biliyorum
Er geç bu bekleyişin bir sonu gelecek
Yıllarca sonra
Öldüğüm gün bile gelsen
Bütün bu bekleyişimi ve öldüğümü unutup
Çocuklar gibi sevineceğim
Kalkıp sarılacağım ellerine
Uzun uzun ağlayacağım."

ümit Yaşar Oğuzcan

kukulkan · KARAKUTU YAZARI Kayıt: Aug 20, 2007 Mesajlar: 941