Tanrım orda
o bahçenin beş köşesinde
sessizce akıyor incir sütü göğsünden
her savaş siyah bir gül dedin
vuruşur sevişir mızraklı yapraklar dedin
güze açtım güzelledim siyah gülleri
Bedir geçeli utangaç bir asi oldum
içtim içtim açılmış göbek çukurundan
inan günahsızdım iblis kopardı kalbimden
düştüm cennete uzaklayan dalından
Tanrım orda
o bahçenin beş köşesinde
sessizce akıyor incir sütü göğsünden
sessiz olduğuna bakma, dokunur kızlığına
küçük ayakların üşür, köprü ayakların üşür
bakire dudakların kızıl nehirden içer
sokulur iki harf arasından
kıtalara ayrık bedenin
beş elif miktarı geçer mevsimler
mevsimler geçer beş elif miktarı işte
benim ağzım biraz ulak biraz kar
kent saçlarına dört siyah gül takar
L'amour est enfant de Bohême
bu süvarı öpüşüdür alnında kalır
Tanrım orda
o bahçenin beş köşesinde
sessizce akıyor incir sütü göğsünden
sığınacak bir imgesin
kovulmuş kelimelerin şerrinden
nasıl güzel yalınsın nasıl güzel yalansın
bu nasil devrim, kirpiklerin geçiyor
çizmeli bir ayak gibi kalbim üstünden
uykusu sayıklayası lanetsi us
hast du mich verstanden!
Tanrım orda
o bahçenin beş köşesinde
sessizce akıyor incir sütü göğsünden
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
SON CELLAT
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
