Kayak... Kayak... Kayak... Gel bana, bana doğru gel! Durdu kayakçı, dinledi, bir şey duymadı. Yeniden kürekledi. Bir fok gördü ansızın, başını eğdi görmesin diye. Yavaşça çekti küreği, sessizce çekti, bıraktı küreği, zıpkına uzandı eli. Kayak... Kayak... Kayak... Gel bana, bana doğru gel! Fok balığı, daldığı suda yuvarlak bir iz bıraktı. Kayakçı öfkeyle kulak kesildi yeniden: Kayak... Kayak... Kayak... Gel bana, bana doğru gel! Ses karadan geliyordu. Genç bir kadın sesiydi. Kayakçı sert ve hızlı asildi küreğine, karaya doğru çekti. Genç ve güzeldi kadın. Başının üstündeki saç topuzu kocamandı. Genç bir kızınkiydi anoraki. Yaklaş küçük kayakçı, yaklaş! Yaklaştı. Çık kayağından! Çıktı. Kayağını çek sahile! Çekti. Gel kulübeye! Geldi. Gir kulübeye! Girdi. Çıkar anorakini! Çıkardı. As anorakini! Astı. Çanağını boşalttı kadın. Güzelce temizledi. Dışarı çıktı. İçeri girdi. Çanakta bir kepçe dolusu ayıüzümü vardı. Ye! Diye gülümsedi kadın. Çanak ayıüzümü doluydu, sulu ayıüzümü. Çanakta kopuk bir erkek eli vardı. Bağırdı. Bu üzümleri sevmedim ben! Çanağı itti. Bu da yemezlerden! Diye alay etti kadın. Çanağı boşalttı. Simdi ye! Çanakta fok eti vardı. Kokulu fok eti doluydu çanak. Çanak kokulu fok eti doluydu. Isırdı. Yedi. Neden böyle eksi? Dedi. Sen hiç insan eti yemedin mi? İnsan yağına banılmış insan eti? Bağırdı. Bu fok etini sevmedim ben! Çanağı itti. Ayağa kalktı. Anorakini aldı. Kulübeden çıktı. Sahile koştu. Kayağına sığındı. Suya kaydı. Sert ve hızlı asildi küreğe, genç ve güzel kadından uzaklaştı. Kayak... Kayak... Kayak... Gel bana, bana doğru gel! Kesmedi hızını. Sert ve hızlı asildi küreğe ve düşündü Beni sanki ölümüne büyüledi! Evine kadar çekti küreği. Orada, yukarıdaki, beni sanki ölümüne büyüledi! Orada, yukarıdaki, hepsini ölümüne büyüler. Giden hepsini. Gidip dönmeyen hepsini. Yarın gidip bulacağım onu! Yarın gidip bulma onu: Seni ölümüne büyüler. Bak, nasıl istiyor yarın gidip bulmayı onu! Ertesi gün gitti.
Kayak... Kayak... Kayak... Gel bana... Bana doğru gel! Sert ve hızlı asıldı küreğe, karaya doğru çekti. Kıyıda bir kadın vardı. Kadının sırtında bir bebek. Yaklaş! Yaklaştı. Çık kayağından. Çıkmam kayağımdan. Dün sanki ölümüne büyüledin beni! Ben büyülemedim seni. Seni sırtımdaki çocuk büyüledi ölümüne. Çek kayağı kıyıya. Beni çocuk mu büyüledi sahi? Bak ne kadar gaddar, bak nasıl tırmalıyor seni. İndir onu sırtından. Kadın indirdi çocuğu. Yere at onu! Kadın yere attı çocuğu. Taslar at üstüne! Ha! Ha! Ha! Kötü kadın yere attı çocuğunu. Taslarla ezdi kafasını. Çanak yaptı kemiğinden. İşte bu kadar. Bitti işte.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
Dağ Başında...
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
Beni sanki ölümüne büyüledi! Evine kadar çekti küreği. Orada, yukarıdaki, beni sanki ölümüne büyüledi! Orada, yukarıdaki, hepsini ölümüne büyüler. Giden hepsini. Gidip dönmeyen hepsini. Yarın gidip bulacağım onu! Yarın gidip bulma onu: Seni ölümüne büyüler. Bak, nasıl istiyor yarın gidip bulmayı onu! Ertesi gün gitti.
