Tarih: Pts Ağu 20, 2007 5:24 pm Mesaj konusu: Senler ve Ben
SENLER VE BEN
Bunca zaman ve onca hayal kırıklığından sonra…
Yarım yaşanmışlıklar ve ortada kalmış heveslerin nihayetinde…
Sonlardan yorulmuş ruhun, zavallı ve çaresiz küflü-yeni başlangıç ezikliklerinde…
Anladım!
Senlere veda edip, yeni bir sen beklemeye koyulmuşken ve tam da yapraklarım yeşerip, güneşe uzanırken oldu ne olduysa. Öyle, birdenbire, beklenmedik bir şekilde…
Ne gülünç! Dünya senlerle doluymuş fakat ben yıllardır sen ve kaybettiğim diğer senlerle uğraşıp durmuşum! Düşünsene; senler denizinde bir sen uğruna yanan canımı! Hepiniz aynı sensiniz aslında, uzak veya yakın, akrabasınız. Maskeleriniz değişiyor durmadan, kıyafetleriniz, burnunuzun şekli belki veya saçınızın rengi! Arada bir özne ve yüklem yer değiştirse de, sözleriniz birbirini takip eden dizeler gibi. Ya gözleriniz; içlerinde anlamlar büyüttüğüm ıslak bakışlarınız!
“Sensizlik içinde kıvranıyorum” diye başlayan bütün cümlelerimi geri alıyorum. “Seni özledim” lerimi ise aklına bile getirme, sakın!
Ya destanlar yazdığım, rüyalarımı delip geçen çocuk gözler? Neden daha önce aklıma gelmedi? Hep isteyen ama vermeyi henüz öğrenmemiş olan insanlar, sadece çocuklardır. Nasıl da yanılgılarla yaşamışım bunca yaşı? Derine bakmayıp, hep önümdekine, o andaki sen’e bakmışım. Geçici körlük gibi bir şey. Uyuşturulma hali!
Bir insan aynı filmi kaç kez seyreder? İki veya üç diyelim. Fakat bir oyuncu; izleyicisi olduğu sürece oynar aynı oyunu. İşte ikilem tam da burada! Aynı sahneyi defalarca seyredip de, her defasında ilk kez görmüşüm gibi davranmamda sorun! Sorun bende, senlerde değil. Her yerdesiniz çünkü. İş toplantılarımda, kafede yan masada, sokakta, plajda, karşı apartmanın penceresinde... Hep aynı oyunlar ve aynı bakışlar; aynı basmakalıp sevgi sözcükleri. Ezberin öze işlemiş haline, her sahnede daha çok kapılansa, ben!
Senlerin çokluğunda, senin yokluğundan eser yok. Bunu anlamanın, algılamanın ve beklememenin huzurunun doruğundayım bugün.
Anlamadın biliyorum ama senlerin hiçbirisi anlamadı; yani sizce değişen bir şey yok.
Her sende, sen yine kendini yaşasanda yerine oturmayan birşeyler hep vardır.
Her sandığın sen sen değildir aslında.
Kiminin aynasında kendini seyredersin doya doya,
Kiminde kendini bile göremezsin ne kadar uğraşsanda.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
SON CELLAT
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
