METİN ALTIOK

YAZARIM · Tarih: Pzr Mar 18, 2007 1:47 am Mesaj konusu: METİN ALTIOK

Heybesinde yılan işaretleri,
Baldıran zehiri yüzüğünün içinde
Ve yanında kav taşıyan ben;
Tekinsizim size göre
İbret için yakılması gereken

Metin Altıok

1940 yılında İzmir'de doğdu. İlk ve orta öğrenimini burada tamamladı. 1972' de DTCF Felsefe bölümündeki eğitimini tamamladı. 1976 da ilk şiir kitabı ''Gezgin'' yayınlanıncaya kadar resimle uğraştı, sergilere katıldı, kişisel resim sergileri açtı. Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsünde çalıştı, 1979 yılında öğretmenliğe başladı. Bingöl ve Karaman'da felsefe öğretmenliği yaptı, 1990 yılında emekliye ayrılarak Ankara'ya yerleşti.
2 Temmuz 1993 Sivas toplu kıyımından yaralı kurtulan tek kişi olmasına rağmen, komadan çıkamadı ve 9 temmuz 1993 günü yaşama gözlerini kapadı.
Hüznü bol ozanlardandır. Şiir dili kendisine has sözcük bileşimlerinden oluşur. Yalnızlık, gezginlik, yerleşiklik, yabancılık şiirlerinin ana temasını oluşturur. Sözcüklerden en çok da yıldız,güvercin, kedi, eller, yüz, ayna, rüzgâr, ilmik, gölge, gidiş, ahşap evler, yangınlar, yolcu-yolculuk, acılar vb. sözcüklerini kullanır. Bu sözcüklere simgesel anlamlar yükler, şiiri bu sözcüklerin yüklediği simgeler ile var olur.

SEVMİYORUM SENİ

Şimdi benim buzdan bir döşekte
Üç büklüm olmuş zavallı sevdam,
Üşüyorsa ölesiye yalnızlıkyan;
Bil ki senin hep böyle güvensiz,
Yaşamdan korkar oluşundan.

İşte bunun için sevmiyorum seni.

Şimdi benim bir han avlusunda
Hiç bitmeyecek umutsuz kavgam,
Soluyorsa başı önde yorgunluktan;
Bil ki senin hep böyle umarsız,
Yarını göze almayışından.

İşte bunun için sevmicem seni.

KUŞLU GAZEL

Koyup zarfın içine, üstünü acıyla pulladım
Sana bir sevinçlik menevişli kuş yolladım

Son kuşlarımdı bunlar, dedim telef olmasın
Geçti artık göğsümde kuş barınmaz anladım

Esti rüzgar bozuk bozuk, örselendi yüreğim
Eksik gedik nem varsa ezberden tamamladım

Bende sönen şavkıması sürsün diye yaşamın
Bu kuşları senin için gözlerimde sakladım

Kim sürmüş Atıok Metin dünyanın sefasını
Kirletilmiş bir zamanı yürürken adım adım

YALNIZLIĞIN BUZ DAĞI

Islanmış taşlığında suskun bir bekleyişin
Yutar yalnızlığın buzdan ayını,
Akşam sefaları içinde karanlık gözlerin.
Döker çiçeğini sararan rengiyle,
Yaralı bir aşkla seğiren derin.
Ve aklın seni sürgüne gönderir
Yüzüne iğreti gelen isminle,
En yalnız köşesinde donmuş yüreğinin.

www.siirgen.org

Şairin kızı, babasının doğum günlerinde anılmasını istemiş. 16 Mart'ta doğdu ve yaşıyor.