Herkes kendini yaşar

Poe · Tarih: Prş Mar 15, 2007 2:20 pm Mesaj konusu: Herkes kendini yaşar

"Herkes kendi ölümünü ölür." diyen Heiddigger'den mülhem, düşündüm ki, "Herkes kendi hayatını yaşar."

Sonra ondan daha yoğun bir şeye rastladım. Daha kuşatıcı gibi geldi bana: "Herkes kendini yaşar."

fadim · Forum Admin Kayıt: May 27, 2006 Mesajlar: 2816

Herkes kendinin katilidir.

zeran · Tarih: Prş Mar 15, 2007 5:47 pm Mesaj konusu:

Yaşamak her gün biraz ölmektir.

AyEsHa · KARAKUTU YAZARI Kayıt: Jun 27, 2006 Mesajlar: 1090

Yaşamak hem direnmek hem ölmektir.

zeran · Tarih: Prş Mar 15, 2007 7:02 pm Mesaj konusu:

Direnme'yi oluruna varır'la değiştirdim ben.
Kurgusu, senaryosu, oyuncuları, ücreti kötü bir oyundur yaşamak denilen...

monark · Yazar Kayıt: Nov 12, 2006 Mesajlar: 299

[quote="Poe"]"Herkes kendi ölümünü ölür." diyen Heiddigger'den mülhem, düşündüm ki, "Herkes kendi hayatını yaşar."

Sonra ondan daha yoğun bir şeye rastladım. Daha kuşatıcı gibi geldi bana: "Herkes kendini yaşar."[/quote]

Eğer insan tek başına bir adada varlığını sürdürseydi bu önerme haklı olabilirdi.Bence doğrusu-hiçkimse kendini yaşayamaz- olmalı.

Bunca kuşatılmışlık ,doğuştan üzerimize saldıran bağlar,kimlikler,önümüze yığılan kurallar silsilesi ve adına sevgi- sorumluluk denen tüm bağlar varken kendini yaşamak ne mümkün.

YAZARIM · Tarih: Cmt Mar 17, 2007 3:13 am Mesaj konusu:

Kendini yaşamayan biri tarafından hayatıma son verilecek. Kendini yaşamakta ısrar eden bir ben miyim?

AyEsHa · KARAKUTU YAZARI Kayıt: Jun 27, 2006 Mesajlar: 1090

İnsan kendini yaşar, başkasını öldürür!

Poe · Tarih: Pts Mar 19, 2007 10:15 am Mesaj konusu:

Evet, bu kadar basittir işte. 'herkes kendini yaşar.' Kendi evinden görür herşeyi. Kendi pencresinden bakıp değerlendirir. Dahası, sürekli kendi hali ile başbaşadır. Gerçekteki evimizin odasında, eşyalara bizden yakın kimdir? (Allah'ı işe katmazsak.)

Şu atari yada bilgisayar oyunlarını ele alalım mesela. Renkli can çubukları vardır seçtiğimiz kahramanın. Yani sanal kendimizin. Her darbede, ya da her silahla yaralanmada yavaş yavaş dolar o. Önceleri bu sağlık çubuğu yeşildir. Yaralanmalar arttıkça bu çubuğun rengi sarıya döner. İşimiz bitmek üzereyken de kırmızıya. Oyunda bu 'kendi sanal kahramanlık durumunu' yaşarız iyiden iyiye. Oyun içinde bütün çabamız yara almadan, can çubuğumuz kırmızıya dönmeden görevimizi ve hatta oyunu bititrmektir. Herşey oyunda olup bitmesine rağmen, zaman boyutu, oyunda bile gerçektir. Hep bir süreci yaşarız. Ama bu süreç içerisinde sanalda da olsa, kendimizi merkez alarak hareket ederiz.

Tabiki gerçek hayattaki benlik durumu daha derin. Biz sadece oyundaki yansımasına baktık. Aynaya bakıp yüzünü tarif etmek gibi bir şey bu.

İnsanın, bir anlığına bile olsa, kendini terkettiği var mıdır? Acaba, İlhan Berk bunu mu kastediyor: "Dün dağlarda dolaştım. Evde yoktum." demekle.

Kendini terketmek var mıdır? Gidip dönmemek var mıdır?

Poe · Tarih: Çrş Mar 21, 2007 1:53 pm Mesaj konusu:

İnsan gerçekte kafasının içinde yaşıyor. Bundan olsa gerek, gerkçekte nerede yaşadığını çoğunlukla görememesi.

Not: Matrix'e atıf yoktur.

08parpali · Tarih: Çrş Mar 21, 2007 3:00 pm Mesaj konusu:

üryan geldim gene üryan giderim
ölmeye elde fermanın mı var
azrâil gelmiş de can talep eyler
benim can vermeye dermânım mı var
( karacaoğlan)

nazenazen · KARAKUTU YAZARI Kayıt: Aug 14, 2005 Mesajlar: 738

Sayın Poe, bu başlıkta Wittgenstein-vari dilsel kurcalama seziyorum, öyle midir?

Herkes dili kadar yaşar; dilinin yarattığı gerçekliği yaşar.

Zihindeki dilsel dağarcıktan ve dilsel ilişkilerden (düşüncelerden) ötesini algılayamaz çünkü insan.

Bu durumda herkes salt kendini değil, (ortak dil kullanımı sözkonusu olan) toplumca kurgulanmış "kendi"leri yaşar. Bu "kendi" doğuda ve batıda farklı şekillere bürünür; bu nedenle herkes biraz da coğrafyasını yaşar.

peruza · Yazar Kayıt: Aug 19, 2006 Mesajlar: 472

Sartre , insanların dış dünyadan öğrendiği davranış kalıplarına (hikayeler) göre hareket ettiğini söyler.

İnsanın kendini hissetmesi mümkün belki ama kendini yaşaması(davranış bazında) mümkün değil.Kalıpları kullanıyoruz.Kalıplar (dil ya da davranış) kendimizi güvende hissetmemizi sağlıyor.Sürünün içinde...

Yığınlarca sadece kendini hisseden ama yaşamayan insan arasından öne çıkanlarsa yeni dil ve davranış kalıpları üretebilenler.

KüBRa · Tarih: Pzr Mar 25, 2007 2:11 am Mesaj konusu:

Kalıplar denilen şeyler de yavaş yavaş 'kendimizi' oluşturan etkenler değil mi? Kalıplar da oraya havadan gelmediler, hoş başka başka insanların başka başka yaşayıp yorumlamasından geldi. Biz onları alıp 'kendimizce' yaşayıp hayatın kollarına salıvereceğiz en sonunda...

Poe · Tarih: Pzr Mar 25, 2007 5:26 pm Mesaj konusu:

Ne dehşet vericidir insanın boyuna emekle yazıp onu nakletmekte başarısız olması. Bir saatten fazlaca yazdım ve gönderemedim. Üstelik kopyasını da almadığım için yok olup gitti.

Böylece tüm bu olayları ve onun sonucu olan stresi ben yaşadım, sizin hiç biriniz değil. Böylece ben, sadece bana ait olan kaderi ve kederi yaşadım.