Zamanında büyük bir ciddiyetle yazılmış şeyler bugünlerde baktığımızda ilginç, komik gelebiliyor. Küçükken ilkokul 3. sınıfta bir şiir defteri tutmuştum. Şiir yazıp, sınıfta öğretmenime arkadaşlarıma okur,büyük bir beğeni alırdım.Ah keşke o şiir defterimi kaybetmeyseydim.
Sizlerin küçükken yazmış olduğu mektuplar,şiirler,günlükler var mı?
En son bergihazan tarafından Çrş Şub 07, 2007 5:30 pm tarihinde değiştirildi, toplamda 1 kere değiştirildi
Dün 6. sınıfta yazmış olduğum günlüğüm elime geçti.
Sevgili günlüğüm bak yine senle görüştüm. Nasılsın, iyimisin? Ben çok iyiyim.Seninde iyi olmanı isterim. Bugün okul başlıyor. Yine kahvaltıyı ben hazırladım. Ablam kıyafetleri ütüledi. Daha sonra kahvaltımızı yaptık. Okula gittik. Gün nasıl başladıysa öyle bitti. Ben senden çok memnunum. Sakın bir yere gideyim deme, ozaman ben çok ağlarım. Ben seni hiç sevmiyorum desem yalan mı olur? Evet yalan olur. Sen böyle uslu dur.
Küçükken gazoz kapağı topladım, elleri çatlatırcasına bilye oynadım, ayakkabıları yırtmak için top oynadım, ders çalıştım, kara önlüğüm içinde çok sıkıldım ama hiç günlük tutmadım. Ödev olunca kompozisyon yazmışımdır sadece. Ve milli gün ve bayramlarda bolca şiir ezberledim. Eminim şu satırları siz de benim gibi unutmamışsınızdır
Bu memleketin kanı, kemiği, eti
29 Ekim'de kurduk cumhuriyeti
29 Ekim'de yeni bir ay parladı
İşte bu parlak ayın, cumhuriyet'tir adı.
Ben şimdiye kadar defterler dolusu günlük yazdım ama her defterin sonu kül olup toprağa karışmak oldu. Okul defterlerimin aralarına yazdığım olurdu, eve gelince yırtar günlüğümün arasına yerleştirirdim hemen. Bir sayfa buldum geçenlerde orta okul yıllarımdan. Tek cümle:
İlkokul dörtte şiir yarışmasında birinci olduğumu hatırlıyorum. Vaktiyle bu galibiyet beni tatmin etmiş olacak ki ondan sonra çok nadir şiir yazdım. Kompoziyon ve denemeleri ise hayli zamandır yazıyorum, bundan sıkılacağımı da hiç sanmıyorum...
ben ilkokul 3e gidiyorum o zamanlar, ablamda benden 3yaş büyük.. ablamın bi hatıra defteri vardı. arkadaşlarına bişeyler yazdırırdı.. bende her akşam ağlaya zırlaya o deftere bişiler yazmaya çalışırdım ablam izin vermezdi.. annemi araya sokar, olayı aile faciasına dönüştürür, bi şekilde muhakkkak yazardım.. ama her yazışımda, en son yazdığım zaman silinmiş oluyodu hafızamdan, yani bi önceki gün.. o yüzden her yazışımda, ilk miş gibi geliodu. bide ablam elimden alıcak diye defteri, etrafımı kontrol ederek hızlı hızlı yazardım.. ama herzaman hatıra yazmış değilmişim ki, ablam geçtiğimiz günlerde o defterini karma bi toplulukta bağıra bağıra okurken epey bir teşhir oldum
"sular mı azalır
kendim gibi bilseydim demekki..
ay ozamanlardı eskiden eskidenn.....
gelmezsen olmuyorki..."
Kilitli günlükler alırlardı yazmam için o zamanlar yeni moda , herkeste olmayan . Evimizin en bulunmayacak sandığım muşamba döşeme altları da dahil saksı altları dahil aklıma gelemeyen bir sürü yere saklardım anahtarı ama ne hikmetse hep açık unutulmuş yani okunmuş bulurdum. Suratıma sırıtırdı, manidar edalı sorular ve benden utangaç kekemeç cevaplar. Dertleri ummana değil deftere bile dökme hakkı olmadığını kavradım ;günün birinde attım ne varsa yaktım bir öfkeyle ...
Sonra günlük yazmaz oldum yıllarca. Esasında attığım defterlere değil kilidi esas kalbime koyduğumu anladım. Belleğime sakladım anılarımı, oradan okumanın tadı da güzel ama atmasaydım , yakmasaydım keşke. Yazılarımın ilkokul telaşıyla , acemiliğini, yamru yumruluğunu şimdi gülümseyerek görebilmeyi isterdim doğrusu...
Kayıt: Jun 16, 2006 Mesajlar: 21 Nereden: denizlerden...
Tarih: Pzr Şub 11, 2007 8:46 pm Mesaj konusu:
ilk okulda başladım günlük tutmaya .YIllarca bu uğraş devam etti.Hergün birbirinin aynısı gibi de olsa bazen açıp okumak ben çok eğlendiriyor.kitaplık bir sürü ajandayla dolu , bide ortaokulda tutulan şiir deftreleri.hani içine kartpostallar yapışır içine biyerlerden alama şiirler şarkı sözleri koyulur..ve bu defter herkesten saklanılır.Mazallah birileri aşk meşk sanmasın Şimdi defterleri atmaya kıyamıyorum çok fazla yer kaplıyor.Malesef lisede bu alışkanlığım azaldı ve üni. de hiç kalmadı .Ne günlük tutmaya fırsat kalıyor ne de yazmaya ..
Ağlama yavrum sen Anadolu'lusun
Bırak açlıktan gözbebeklerin bulana dursun
Biraz daha kalsın ellerindeki kir
Çapak son kirpiklerini de yolsun
İstersen on kardeşin sonuncusu ol
Anan umutlarını çapalaya dursun güneşte
Baban bugün de kula kulluk etsin
Güzel günler gelecek
Bitecek yavrum bitecek.
ilkokula yeni basladigimda, ekmek almak icin bakkala göndermeye korkardi annem.Cünkü üc dakikalik uzaklikla olan "Sinasidede" bakkalindan yaklasik bir saat sonra gelirdim.O ekmege sarilan gazete kagitlarinda okunmamis tek satir birakmazdim.
okudum okudum ve okudum.Bitmek bilmeyen bir istahla.Sonra uzun cok uzun zaman hicbir sey okuyamaz hale geldim.
Elimi uzatip tutabilecegim kadar yakin birkac yil önce ise,
ilk kez sacip sacmalayarak siire benzer bir seyler yazdim.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
Dağ Başında...
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
hala gelmedi o güzel günler...
