Bir Alejandro Gonzalez İnarritu filmi. Birbiriyle bağlantılı üç hikaye. Meksika, Fas, Tokyo... Etnik öğeler sonuna kadar kullanılmış. Özellikle Fas'taki bölümlere doyamadım. "Yusuf" (Bu çocuğa dikkat) ve kardeşi küçük yaşlarına rağmen mükemmel iş çıkartmışlar. Çok şey anlatıyor film, "insan nedir?" diye soranlar, bu film insanı anlatıyor... Her film insanı anlatır diyeceksiniz. Bunun farkı perspektifinin hayli geniş olması, etnik vurguların yoğunluğu. Fazla benzeri yok...
Klasik bir Gonzalez filmi. Diğer filmlerinde görülen olay örgüsü ve anlatım tarzı korunmuş. Buna rağmen çok beğendim. Bazı şeyler defalarca tekrarlansa da güzelliğinden bir şey kaybetmiyormuş demek ki. Ne de olsa usta eli değmiş. Amores Perros kadar iyi, tavsiye edilir.
Sevdiğim filmleri en az üç kez izlerim, bir çeşit takıntı.
Dün Babil'i üçüncü kez izledim. Kafamda yeni bir senaryo kurguladım, hatta bir arkadaşımla devamını çoktan çektik bile.
Bir cümlede altına kalın bir çizgi çekilen bir kelime gibi, yeniden ve yineleyerek keşfediyor insan bazı şeyleri, bazı filmleri her izleyişinde, bazı şiirleri her okuyuşunda.
Üç hikayenin örtüşen yönleri, bazı karakterlerin benzer acıları, bazılarının benzer umursamazlığı, doğanın beslediği insana göre şekillenmesi, tavır koyması, samimiyet ve sahte yan yana, olduğu gibi, hiç abartıya ve sömürüye kaçmadan verilmiş bu filmde. İnsanın, başta kendisini, sonra karşısındakini, sonra topyekün dünyayı ve doğayı gözden geçirmeyi, hatta keşfetmeyi, bütün algılarını tazelemeyi unuttuğu noktada, ilahi bir elin dokunuşunu beklemeden harekete geçmesi gerektiğini, kendi kendisini dürtmesi, sürüklemesi gerektiğini anlatan üç hikaye, Babil'in yıkılışının hiç bitmeyen yinelenişi; üç hikayede de ayrışan diller, dinler, renkler ve insanların kendine benzemeyene karşı bitmek tükenmek bilmeyen körlüğü. Babil'in yıkımıyla ayrışan dil, insana karşı ilahi bir tavırdı belki de.
Filmin afişinde bir cümle göze çarpıyor ve kanımca özetliyor üç gibi görünen, ama aslında bir olan, insanın yegane hikayesini;
Kayıt: Sep 13, 2006 Mesajlar: 153 Nereden: gidece?imiz yerden
Tarih: Pzr Oca 21, 2007 1:45 am Mesaj konusu:
Siz böyle dolu dolu yorumlar yazarsanız bize yazacak bir şey kalmaz ki. nazenazen filmin devamını bile çekmiş. E artık ben onu yorumlayayım
Ama filmden sonra şöyle not düştüm bir kenara: Neden en değerli şeyinin sevdikleri olduğunu unutur hep insan ?
Bana göre film o kadar da övgü alacak bir yapıt değil.Zaten Oscar ödül töreninde bunu al(ama)dığı ödüller ile gösterdi.Sadece en iyi film müziğinde ödül alması bile fazla.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
KORKUYORUM
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
