GÜN KAVUŞSUN DİYEREK

hisar · Yeni Üye Kayıt: Apr 27, 2005 Mesajlar: 84

Mayısta gelen için-

Gün kavuşsun diyerek diniyormuş, anladık
yüzümüze ham güller bulaştıran sonbahar
ne de ince yaralı, ne çapkınca ayrıldık:
suda bir kalem gibi kırdı bizi intihâr!

âh neyi diriltirdi avcunu hohlayışın,
neleri kıracaktın sütkesiği dişinde!
bulurdu beni oysa ıpıssız ağlayışın,
bir şahmaran uyurdu sevgilim deyişinde...

yaşamak böyle soğuk ve böyle çürümüşken
yetmiyor aynaların fısıldadığı masal!
gel, omzuna abanmış yaralarla övüngen,
gel içimde biriken encâmını geri al!

bir ak dalga geçseydi bu kırmızı limandan,
-yeşil sular üstünde seni getiren gemi-
mor ipekler çekerdim ay'la senin arandan,
gümüşlerle sarardım kırılgan ellerini;

benim bir tek ölümüm yetseydi çağırmaya
ey çaresiz bakışlı, ey zıpkın gözlü, seni!

süleyman çobanoğlu