Aklı gerisinde kalmış belli,
Aynalı ard'ının
Aşamaz asla kendini,
Kalkmadan önünden aynanın
Gördükçe önünde
Azametini, şaşkınlığın,
Sanır, çağdaşlık buymuş,
Yaşadığı Dünya'nın.
Sevmez, kendinden başkasını asla,
Yok ki, bir başka Dünya
aşılmaz ayna'da
Akıl, mantık, vicdan
Düşmüş de onun ardına
Karanlıklar yaratır nefretten
Aydınlıklar adına...
Kayıt: May 15, 2006 Mesajlar: 7 Nereden: billmiyorummm kiii...
Tarih: Pzr Hzr 04, 2006 5:11 pm Mesaj konusu:
aynayla ilgili bir uyuşmazlığım olmuştur hep...
çünkü karşıdan gösterir , oysa olaylar kendi içinde oluşup sonra dışa yansır.
mesela tarihsel değeri olan bir olay incelenirken -olayı yaşayanlarla gözlemleyenler sıklıkla çatışır...oysa iki taraf da tek başına olayı değerlendirecek konumda değildir.
aynanın önüne değil de... arkasına bakmak lazım... tıpkı insanın dışına değil de, içine bakmak gibi... ayna; sûret'tir, asıl değildir... hangi ayna öz'ü göstermiş ki... aynalarda güldüğüm, yalandır... hiç aynanın arkasına baktınız mı?...
nicedir ki şairler aynalar üzerine yazmıştır... ama hep hıncınadır yazmışlıkları... kaç şair ayna ile dost olmuştur ki?... bilmem... sadece saç taramak için kullandığım bir nesne!... genelde de saçım başım dağınıktır... ne kadar yüz-göz olduğumu tahmin edin artık....
hoşça bakınız zatınıza HB2
kimyasal formül gibi rumuzunuz var... kimyanızı çözmek isterdim... bakıyorum, okuyorum, satır aralarına iniyorum...
Çıkamam, aynalar, aynalar zindan.
Bakamam, aynada, aynada vicdan;
Beni beklemeyin, o bir hevesti;
Gelemem, aynalar yolumu kesti.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
SON CELLAT
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
