durdu akıl, köpüren ne
nedir içimdeki bu uslanmaz usanç?
paylaşmaya dair ne varsa
ağızlarını bantladım ve boğdum
bir top arabasını bile çok gördüm.
ve unutuş!
beklentim, yasana boyun eğmen
sessizce gömeceksin
alkışların uğultusu aciz ve alçak
bir hayır duayla rahmet buldur
sana direnen kutsal bir dilden.
unut kendini de!
belirsiz ve umarsız bir sürecin adısın
hayalet geminin tahtaları gıcırtısız
ama sisli ummanlar seni bekler
bir tersane işçisiysen,
hayalperest terinde.
hey kapitano!
köşkte oturmakla kaptan olunmaz
dümeni kırık bu geminin
elinle devinim kazandır
içinde yol alabilmek için
hem, gerçek kaptan terketmez gemisini.
Beklenen oldu
Koptu fırtına
Kaptan!
Uğraşma nafile
Kırıldı dümen…
Gel hele oturalım şöyle anlat
Vardır hepimizin bir hikayesi
Gemi bulur nasıl olsa döneceği limanı
Bıraktığın yakamozlar
Kaybolmadılar daha…
Kaptan geldi, oturdu. Başı avuçlarında,
“Ben yaptım” dedi “her şeyin suçu ben de”
Kıyan benim rahimdeki cenine
Kenetli bakışları koparan
Demirler dolanır parmaklarıma
Rotam belliydi ayrılırken limandan
Pusulamın ibresi kilitliydi hedefe
Ama yetmedi durgun sular
Çeldi aklımı okyanuslar…
“Ben yaptım” dedi tekrar “her şeyin suçu ben de”
yağdıran varsa, var açık avuçlar
üçşubatikbinaltı saat zamanı göstermezken
sağnaklara açılan avuçlarda kalanlar
düşenler toprağa, yeşerecekler
daha taze…
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
SON CELLAT
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
