Gel ve yalnızlığınla durul
Kapıp koyverme koyu ellerini tapınağımdan
Sessizce ölme
Öleceksen uslu bir çocuk gibi
Kurtar beni soytarılıktan
Suskunluğum güzel gelir insanlara
Belki acıbadem kırsam sokaklarda
Daha inandırıcı olurdum birden büyümediğime
Çuvaldızlar batırabilirim baldırlara
Bakılmasın körpe gözlerime
İhanetin gel-gitleri oturur gözbebeklerimde
Eşgalin belirlenir tutuklanırsın
Hapsolduğun halde canevlerime
Uykunu böl ve gel
Gel ve yalnızlığınla durul
Esrarını yitirmiş tapınağımda
Mutluluğu unut önce mutlu olacaksan
Kalbini koy kalbime
Kır vurduğun bütün kapıları sevgilim
Onarılabilir yaralarımı okşa ve gir
bu ıssız tapınağa.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
SON CELLAT
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
