LOKOMOTİF

Bozhermes · Yazar Kayıt: Nov 07, 2005 Mesajlar: 128

Otuz dokuz yıldır makinistlik yapıyordu. İşini deli gibi sevdiği için hiç evlenmemiş, bir yuva kurmayı

düşünmemişti. Hayatı hep lokomotiflerde, vagonlarda, demiryolları arasında geçmiş, onlarla adeta kardeş olmuştu. Onu iyi tanıyan ve seven dostları, kendisine bir vagon bularak, ev gibi döşemiş ve ona hediye etmişlerdi.
Bir gün yine bir

sefer için hazırlanmaktaydı. Sefere ertesi gece çıkılacaktı. Uykusu gelmemiş, adeti olduğu üzere, kullanacağı lokomotifi bir gün önceden tepeden tırnağa kontrol ediyordu gene. Saat 23:30 civarlarıydı. Lokomotifin kontrolünü bitirip, servis

merdiveninden inerken, kendini bilmez bir serseri eline geçirdiği demir bir çubukla yaşlı makinistimize arkadan sinsice yaklaşarak kafasına olanca gücüyle vurdu. Zavallı makinist, başına aldığı bu tek ve kuvvetli bir darbeyle hemen oracıkta can

verdi. Ertesi sabah arkadaşları onu lokomotifin dibinde başı pıhtılaşmış bir kan deryası içinde buldular. Fazla bir kimsesi olmayan emektâr demiryolcuya sade bir tören yapılarak, Karacaahmet’te defnedildi.
Onu öldüren serseri,

zavallı makinistin üzerinde sadece SERKİSOF marka köstekli bir saat, az bir miktar para ve demiryolu fotoğraf sergisi gibi bol bol lokomotif, vagon ve demiryolu fotoğrafı bulabilmişti. Polis ve jandarmanın bütün çabalarına karşın suçlu izini

kaybettirmeyi başarmıştı.
Olay unutulmaya başladıktan bir süre sonra serseri yine demiryolları civarında görülmeye başladı. Bir gece, tam da makinisti öldürdüğü lokomotifin önüne gelmiş, bir sigara yakmış raylar üzerinde öyle boş boş

dolanmaya başlamıştı. Lokomotif, gecenin karanlığında dev bir tırtıl gibi kara kara durmaktaydı. Serseri dalgındı, lokomotifin yavaşça harekete geçtiğini, kendi üzerine doğru geldiğini fark edememişti. Koca makine adeta sessizce serseriye

yaklaşmış ve aniden hızlanarak onu demir tekerleri altında paramparça edivermişti. Sonra da duruvermişti.
Sabah demiryolu çalışanları bu feci manzarayı görünce hemen polise bildirmişlerdi. Ama, bu olay da tıpkı yaşlı makinistin

öldürülmesi gibi çözülememişti. Ve asla da çözülemeyecekti.
İki ölüm olayı da aynı lokomotifin yanında gerçekleştiği için bu makine lânetli olarak anılmaya başlanmıştı. Oysa, sadece adalet sağlanmış ve yaşlı makinistin intikamı, adeta

aşık olduğu makineler tarafından alınmıştı.

KISSADAN HİSSE: Demek ki neymiş? Sevgi, o kadar güçlü bir duyguymuş ki, canlıları olduğu gibi cansızları da etkileyebiliyormuş.

13.12.2002

MAHİR ÖZDİLEK