Tarih: Pts Ağu 04, 2008 3:56 pm Mesaj konusu: Reklam Edilen Ve Ötesi
Televizyonlarımızda bir reklam dönüp duruyor. Türkiye'ye giriş yapan İNG Bank'ın reklamı bu. İNG Bank, Oyakbank'ı satın alan kurummuş. Ve Hollandalı imiş. Açılımı da şuymuş: internationale nederlanden group. Reklamında ülkemizde yaşayan, insanlarımızı belgeselleyen bir meslek sahibi yabancı bozuk ama hoş gösterilme çabasındaki Türkçesi ile konuşup duruyor. "İçimizden biri" imiş bu yabancı adam. Bu banka da içimizden biri olmaya gelmiş.
İçimizdeki yabancı... Küçülen ve kaynaşmaya çalışan dünyada kaynaşma nereye kadardır? Sınırlar nerede keskinleşir, nerede muğlaklaşır? Avrupa'da ikinci sınıf muamelesi gören doğulu göçmenler, türlü testlerle asimilasyon politikasına tabi tutulurken, 'ya benze, ya terket' anlayışına doğru batılı demokrasiler evrilirken; bize benzemeye hiç te niyetli olmayan, daima yabancılığını koruyan batılıya karşı, bizim batılı yabancılar karşısında hayran, özentili ve ezik durduğumuzu hissettiren bir reklam bu. Bir yanda belgeselleyen, dışsal olan; beri tarafta belgesellenen, yerli olan. Burda kesinlikle benzeme-kaynaşma yoktur. Çünkü dışsal olan, yani yabancı olan; kendinde üstünlük vehmetmişse, daima bu asli unsurunu korur. Batılı adam, gittiği, yerleştiği ülkede hiçbir zaman yerlisi gibi olmamıştır. Daima kültürünü, kodlarını, kimliğini getirmiş ve dayatmıştır. Alın Güney Afrika ve diğer Afrika ülkelerindeki örnek; alın Avustralya, Amerika, Latin Amerika, Hindistan... Hiçbir zaman batılı, oranın yerlisi olmamıştır. Hükmetmese bile, bunu istemese bile, kendini bir nevi üstün insan olarak konumlandırarak, asla karışım göstermemiştir. Yani özerkliğini korumuştur. Batılının, bizim Avrupa'da yaşan Türkler gibi gittikleri yere uyum sorunu yoktur. Hatta tam tersi, bizim kendi topraklarımızda dahi batılılara uyum sorunumuz vardır. Daima bir kendini beğendirme haleti ruhiyesini taşımaktayız.
Ayrıca, belgeselcinin, bir deneyci gibi olgunun dışında durması burda aslolan. Ve dünyayı gezmeye çıkan batılı turistlere bir göz atıltığında, hepsinde üstün bir kaşif havası sezilir. Keşif yapan, dıştadır ve keşfi ile kontrol altına almak istemektedir o olguyu. Deneycinin deneyindeki dıştanlığı gibi.
Söz konusu reklamdaki bozuk Türkçe ile konuşan yabancı, bize Türkçe konuşarak nasıl da bir iltifat göstermiştir; söylenmek istenen bu. Biz, akıcı bir İngilizce veya bilimumum batılı dilleri konuşmayı kendimizce büyük başarı addederken (tabiki komplekslerimizle beraber), bu yabancı bozuk Türkçesi ile bize şirin gösterilmektedir. Onun harcayabileceği çaba da işte bu kadardır! Bizim için harcanacak çaba bu kadar yani! türkiye'ye gelen birçok yabancının, uzun yıllar kalsa bile çok az Türkçe ile ülkemizden ayrıldığı gözle görülen bir gerçektir. Türkçeyi öğrenen yabancıların büyük çoğunluğu coğrafyamızdan ve üçüncü dünya ülkelerinden gelen yabancılardır. Türk Üniversitesi'nde okuyup, türkçe öğrenmeye tenezzül göstermeden giden bir yığın batılı... Biz de onlara hoşgeldin, hoşçakal gibi kelimeler söylettiğimiz zaman takla atıyoruz sevincimizden.
Uzun lafın kısası, bu reklam fena halde geleneksel oryantalist ögeler barındırıyor. Küresel sermayenin yerli gibi görünme çabası (Coca Cola'nın bu konuda başarısının üstüne kimse çıkamaz halihazırda. Adamlar, Mehter Takımı'nı bile oynatabiliyorlar) sadece kapitalist güdü ile açıklanamaz. Sermayenin de nihayetinde kültürü vardır ve kültür taşıyıcısıdır. Kültürel özgüven ya da özgüvensizlik; sermaye dolaşımının hız kazandığı küçülen dünyada daha bir yığın kırılmayı meşrulaştırmaya hizmet edecek.
Bahsedilen reklamı, hatta her iki versiyonunu da defalarca dikkatle izledim. İlk konu edilen kişi bir ahçı, ikincisi ise bir fotoğrafçıdır.
Tüm reklamların, topluma sunulduğu esnada vermeyi hedeflediği yegane fikir şudur. "Biz sizden biriyiz, bu ürünü kullanın (bu hizmeti satın alın) siz de bizde biri olun".
Şöyle bir düşünelim, herhangi reklam olsun örneğimiz. Mesela şampuan reklamı. Arz-ı endam eden güzel saçlı kızlar veya hafiften uzun saçlı, yakışıklı erkekler... Gözümüzün taa içlerine bakarak seslenirler :"Alın bu ürünü sizin de saçlarınız uçuşsun". Ürün değil de hizmet reklamlarına bakalım, kredi kartları mesela. Bizi bir anda herşeyi alabileceğimiz yönünde ikna etmeye çalışmıyor mu? Saniyelik de olsa Alice'in harikalar diyarına götürme çabası hissedilmiyor mu?
Benim şahsi kanaatim bu reklamda batılının üstünlüğü yada bizim gereksiz tevazumuzdan ziyade; her reklamda zaten aynı paydayı taşıyan unsurların yer alıyor olmasıdır. Banka'nın yabancı menşeili olması ve reklamda bu pazara girmek için elbette artık yerleşik hale gelmiş insan klişelerini kullanacaklardı. Bir sektöre adım atmak için başka sektörlere adım atmış ve başarmış örnekler verilmeli ki mesaj yerine ve doğru ulaşsın.
Bahsi geçen reklamın bir banka reklamı olduğunu ve dolayısıyla kapital düzenin zebanilerinden bankacılık sektörüne ait olduğunu da göz ardı etmezsek, başarılı bir reklam olduğunu düşünüyorum. Hedefi bulmuş mu derseniz, ben bulmuş derim.
Reklamın başarılı olmasına sözümüz yok. Ben zaten "Ve ötesi" diyerekten, göstergelerden yola çıkarak arkaplana dair açılımlar yapmaya çalıştım. Yoksa kapitalistin millisi, ecnebisi olmaz; bunun da farkındayım. Benden haksız yere kart parası kesen banka milli olmuş ne, olmamış ne! Ama benim tartıştığım bu olgular değildi. Reklamdaki kültürel emperyalizm ve oryantalizm baskın çıkıyor, onun altını çizmeye çalıştım.
Bir Demet Tiyatro çok kırmızı ve yüksek günlerindeyken yanlış hatırlamıyorsam Gani Müjde"yle bir sohbet programında niye bu kadar gülünüyor ve izleniyor sorusuna Demet Akbağ"ın cevabı şöyleydi, biz ince ince dokunurken insanların nerde bulup gülmesi gerektiğini onlara bırakıyoruz çoğumuz espriyi yapar ve işaret ederiz burda gülünecek deriz ama biz müsade ediyoruz göstermiyoruz.
Benzer bir durumda bu reklamda bence. Yapılmak istenen o kadar bariz verilmişki böyle yetmiş iki ekran tadında gözünüze sokuluyor. Siz bizi bağrınıza basın biz size banknot basalım. Siz biz meselesinden çok ne kadar estetik olursa olsun biraz basitleştirilmiş. Başahçı olan diğerinden daha iyi baba alman anne fransız öyle birşey diyor ya işte.
Eminim burda da bu reklam işi ile alakadar arkadaşlar vardır.
Ben keyfe keder bir girip gözlem yapıp yer alıp ayrılmışımdır hep, ara ara da yaparım hala. Amaç sadece bilmek.
Yapılan işi yakından izleme şansınız olması buna başka bir bakış açısı geliştiriyor.
An ve an görüyorsunuz, 1-2 dakika da sizin beynininzi nasıl ele geçireleceğinin hesaplamalarını.
Bunları yapanlar sözüm ona zeki insanlardır bu arada, o kadar insanı kandırıp, o yola getirmek zeka işi ya, güya.
İzleyici aptal, aç!
Gözünden önce, midesi boş olan bir milletin nasıl ağzı sulanır?
Zor değil onlar için, zeka da gerekmez!
Ama bundan da pay alırlar.
Zeki onlar...
Bir dizi kandırmaca ve yalandır reklam. Bunun yanında reklam edilesilerse insanın dikkatine ve deneyimine muhtaçtır.
Herşeyi kullanırlar sömürmek için, inanın herşeyinizi!
Bir toplumun ne düzeyde eğitim aldığını, neyi var, neyi yok, neye ne eder, ne der...
Bu koşullarda bilinmeze yelken açarak değil. 24 saatte çeker önünüze koyarlar.
Ben reklamdan hiç hoşlanmıyorum.
Hiç bir biçimde, koşulda ve gereklilikte.
İğrenç.
Nedeni: Gereklilik.
Reklamı ilk izlediğimde zeytinyağı reklamı bu, en güzel zeytinyağları Türkiye'de sloganını duyacağız derken banka reklamı olduğunu anlamış vay uyanıklar, vay yalancılar kelimeleri dilimden dökülürken eşimin salladığı küfürü duydum.
Başka da bi şey demiyim ben artık.
Kayıt: Dec 11, 2007 Mesajlar: 31 Nereden: Niksar'daki Evimizden!!!
Tarih: Prş Ağu 07, 2008 12:59 am Mesaj konusu:
Bence gayet başarılı bir reklam.Hatta çok başarılı.
Ayrıca ING(AY EN Cİ)kendisi gibi dünyanın önde gelen diğer şirketleri Hsbc(EYÇ ES Bİ Sİ),AIG(EY AY Cİ),HDI(EYÇ Dİ AY) ın yaptıgı hayata düşmeyip, yani ismini AY EN Cİ diye lanse etmeyip İ NE GE demek suretiyle en akıllıcasını yapmıştır)))HESBİCİ BANK bu konuda oldukça mağdurdur mesela:)
Velhasılkelam ben reklamları çok sevdim belki de yabancı sermayenin ülkemize gelmesini isteyen biri olarak sevmişimdir.
Gelsinler efenim...İster "i ne ge" olarak ister "ay en ci" olarak,ya da bizden bir olarak.... Nasıl olursa olsun gelsinler.E biz de güzel ağırlayalım tabi:)
Reklamdaki kültürel emperyalizm ve oryantalizm baskın çıkıyor, onun altını çizmeye çalıştım.
Ah Sevgili Poe; yazdığım upuzun yazım Esc tuşuna basmamla silindi ve geri almanın yolunu bulamadığımdan yeniden yazmak zorunda kaldım.
Özetle şunu ifade etmek istemiştim; Bu reklamdaki oryantalizm ve emperyalizm olgularına dair fikirlerinize katılıyorum. Elbette aksi beklenemezdi neticede batılıların ne yaparsak yapalım; hala bize bakışları Osmanlı'ya bakar gibidir.
Ancak dikkatimi çeken başka bir nokta var. Reklamın hedef kitlesi Beyaz Türkler! Oyakbank'tan devralınan bu kazançlı miras, hem cepteki kitleyi kaybetmeyip, hem de paralel anlamda yeni müşteriler kazanmak düşüncesi üzerine konumlandırılmış gibi. Bu olası müşteri portföyü de ortanın üzerinde gelir seviyesine sahip, mesela yazları tatile güneye inen, arabası ve evi olan, tüketimini alışveriş merkezleri üzerinden gerçekleştiren ve batılı gibi olma-davranma emeli olan zümre.
Hiç gözlemleme şansınız oldu mu bilmiyorum ama, bahsettiğim bu tüketicilerden biriyle, mesela Beyazıt'ın arka sokaklarında bakır takı atölyelerini dolaştınız mı? Ya da Mahmutpaşa'nın hanlarında boyama atölyelerini gezdiğiniz oldu mu? Tepkileri tıpkı bu reklamda bize gösterilenler gibi oluyor inanın. "Ay ne kadar nostaljik, ne ilginç" diyecektir muhakkak, büyülenmiş gözlerle.
Ben bu reklamın zaten çözülmüş olan yabancılaşma sürecimizde, çok da eğreti durmadığını ve anormal olmadığını düşünüyorum. Reklam "Biz de sizdeniz" demekten ziyade zaten çoktan beri "Siz de bizdensiniz" diyegelen bir anlayışın sonucudur.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
SON CELLAT
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
)))HESBİCİ BANK bu konuda oldukça mağdurdur mesela:)
