Tarih: Çrş Tem 16, 2008 10:39 pm Mesaj konusu: ölüm...
Hiçbirşeyi özlemiyorum senin kadar...
Ayak uçlarımdan gireceksin...
Ruhumu alıp götüreceksin...
Toprak çekiyor bedenim...
Ölüm duyuyormusun seni özledim...
Bir akşamüstü eve dönerken sokak lambasının biraz berisine bırakılmış bir çift ayakkabı görürsünüz, küçük parmakların zamanla ayakkabının yanlarına kendi biçimlerinde oluşturduğu eğriye bakarsınız "dışa doğru bir zambak eğrisi gibi" işte o eğride artık hayat yoktur. Ve bu sahiden kederdir.
yaşayacağım hergün enaz yaşadıklarım kadar iyi , biraz daha ötesi benim için hep bir yükseliş. ölmek benim için başka bir boyuta geçmek demek.yolculuğum için tek endişem geride kalan sevdiklerimin benden alınmış olması olacak.ya da benim onlardan alınmış olmam.
öldüğümde belki onlara hiç sahip olmamış gibi şuursuz olacağım.ama onların en azından benim gibi ölü birer şuursuz olana kadar acımı yaşayacaklarını bilmek üzüyor beni.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
Gazoz Kapakları
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
