değil gürültüsünü
kulağında taşıyan bir
ırmak olduğumdan.Kalbime kadar
suya gömüldüm.
Ağzından dökemediğin gövdemle
boynunu öperek indim bu yolu.
sızım içinde, sızlanmadan
Öylece bekledim…
gerdanında ayva büyüklüğünde yıldızlar
için yeminli bir ağrıyken
Ben.

beni sevmelisin
değil gül yalanlarının en
kırmızısı olduğumdan.Sarmaşıklığımdan sana
bu kupkuru duvarda.
Besteleyerek ay ışığından
kara bir şarkı geceye
üşürken düşündüm yağmura ne
kadar ıslak kaldığını.
Gün, esvabını değiştirdi.


beni sevmelisin
değil çan kulelerinin
göğsümde ki bağırtılarından.Bir çiçeği
ölürken bekledim.Yaprak ucunda.
seslendim, sesimin ucuyla:

Beni kırıp yeniden bağla yeşil bir gövdeye
açmış göğsünü meryem yağmakta


her şiirde
kağıtların ellerini öperken
aşka katlandığımdan


beni sevmelisin