Ölümden söz açılmışken; sevdiklerimi kaybetmekten korkuyorum en çok.Bir yakınını kaybettiğinde daha dün buradaydı diyorsun ve zamanı geriye alamıyorsun.Daha dün nefes alıyordu, gülüyordu.Henüz en yakınlarımdan kimseyi kaybetmedim.Korkunç bir duygu olsa gerek.
Ya gerçekten müthiş bir korku çöreklendi üzerime. Kalkmak bilemeyen bir örtü gibi sardı sımsıkı vücudumu.
Korkuyorum. Belki de en büyük korkağım ben. Sesim bile çıkamıyor bağırdığımı sanıp geçici teselliler bulsam da tüylerim diken diken.
İnsan neden korkup durur ki, cesaretsizliği niye hep bir adım ötesindedir? Yada korkaklık cesaretsizlik midir? Karışık.
Değişimden korkuyorum, değişmekten korkuyorum, değiştirilmekten korkuyorum, Korkudan daha çok değişiyorum.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
Dünyanın Dışında Herhangi Bir Yer
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
