Tarih: Pts Oca 14, 2008 2:49 pm Mesaj konusu: Acı ne demek?
Alıntı:
Bütün çektiklerimiz arasında acı adını hangisine vermelidir? Anamızın, babamızın ölümü doğanın bizi hazırladığı bir üzüntüdür. Hastalık geçicidir, ruhu sarmaz; geçmezse hastalık değildir artık, ölümdür. Genç bir kadının yeni doğan çocuğu ölür, karı koca arasındaki aşk ona yenisini verir; bu üzüntü de geçicidir. Kısacası, bu acılar da, daha bir çok benzerleri de, bir bakıma, yara, bere gibidir. Hiç biri diriliği özünden etkilenemez; ancak, şaşılacak kadar birbiri ardı sıra gelsin ki bizi mutluluğu aramaya iten duyguyu öldürsün. Demek oluyor ki büyük, gerçek acı geçmişi, bu günü, geleceği, hep birden sarabilecek denli öldürücü bir acıdır. Öyle ki hiçbir bölümünü etkilemeden bırakmaz. Düşünceyi bir daha düzelememecesine bozar. Dudaklara, alna silinememecesine kazılır. Sevinç kaynaklarını kırar; ya da çökertir. Ruha şu yeryüzünde ne varsa hepsine karşı bir tiksinme aşılar. Yine de, acının geniş olabilmesi, böylece gerek ruh, gerek beden üzerinde ağırlığını duyurabilmesi için belirli bir çağda; ruhun da, bedenin de, güçlerinin körpe bulunduğu sırada gelmesi, dipdiri bir yüreğe yıldırım salması gerekir.
O zaman acı büyük bir yara açar; kıvranma çok derindedir. Bu dertten de kimse ozanca bir değişiklik geçirmeden sıyrılamaz. Ya göklerin yolunu tutar; ya da, yeryüzünde kalırsa, kalabalık içinde kalabalığa yalan söylemek için, onlar arasında üzerine bir görev almak için girer. Girer girmez de, oranın perde arkasını tanır. Bu perde arkasına insanlar bir şeyler tasarlama, ağlamak, şaka etmek için çekilirler. Bu şatafatlı bunalımdan sonra, toplum yaşayışında sır diye kalmaz artık; ondan sonra da, bu yaşayış anlamsızcasına kınanır.
Herkes, aynı olaydan farklı etkilenir, dolayısıyla herkes acıyı farklı boyutlarda ve şiddette yaşar gibime geliyor. Ama evlat acısı dayanılması en zor acı olmalı, özellikle analar için. Allah kimseye yaşatmasın.
Acının tanımını bünyemden yola çıkarak anlatmak istemezdim. En azından soyut acılarla halleşmeye alışkındım çok evveldir fakat üç gündür uykularımı sömüren, hani "kabir acısıyla" eşdeğer olduğu söylenen diş ağrısı acının en somut halini gösterdi bana.. Doktorun "Geceleri zonklama yapıyor mu?" sorusunda da en acınacak halimle "Evet!!" dediğimi hatırlıyorum.
Bu gece son.. Her gidişin ardından garip bir rahatlama duyan ben, uykulu gecelere erişip giden azı dişimin hatırasına bi "Oh!!!" diyebilecek miyim acaba?
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
Fazıl Hüsnü Dağlarca
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
