Tarih: Çrş Ekm 03, 2007 1:26 pm Mesaj konusu: Türkiye Burma olur mu?
Türkiye Malzeya olur mu, sorusunu sormak madem doğalmış (Nuray Mert bile öyle diyor), Türkiye Burma olur mu, sorusunu da sormak, bu durumda normal hale gelmektedir.
Bildiğimiz üzere, Burma'da uzun yıllardan beri (sanırım 1960'lardan) askeri cunta yönetimi var. En son otoratizme karşı budist rahiplerin öncülüğündeki pasif direniş, şiddet yoluyla bastırıldı. Ülkesini sevdiklerini iddia eden askerler kadar en aşağı ülkesi seven sivillerin olduğu pek akla gelmez, getirilmez. Sanki üniforma herşeyin ölçütüymüş gibi. Oysa üniformalı olmak, toplumsal işbölümüne düşen ama sıradan olmayan bir görevdir.
Türkiye'de de üç tane darbe olmuş ( 60, 80, 97); ancak uzun süreli askeri rejim olmamıştır. Buna mukabil, askerileşmiş rejim olgusu ortaya çıkmıştır. Fişlemeler, hapislere tıkmalar, ekmek yedirmemeler gibi bir yığın önlemler alınmıştır. Ancak buna rağmen ülkemizin büyük bir devlet geleneği vardır ve toplumdan/milletten kut (meşruiyet) alamamış hiçbir hakan (komutan olsa bile), uzun süre varlığını devam ettiremez. Büyük tarihsel maziyi de bırakalım; 23'ten beri var olan modern devletimiz, bütün kurumlarıyla modern olgulara ayak uydurmaya çalışmaktadır. Ki büyük devlet olmanın koşulu da budur: Dünyaya ayak uydurmak.
Türkiye'de askerileşmiş bir devlet rejiminin olduğu bence doğrudur. Buna 'kendimize özgü demokrasi' derler. Böylece kocaman bir paranteze alırlar ülkeyi. O parantez çubukları, işte halkı toplumu sıkmaktadır. Ama vazgeçmezler yine de. Şimdi İ.Ü rektörü çıkmış, utanmadan, "Bu ülkede daha önemli sorunlar var. Başörtüsü/türban sorun değil. Sorun dincilerle " demiş. Yani biz bu sayın rektörden şunu öğrenmiş oluyoruz: Bir sorun baskı altına alındı mı, artık o sorun, sorun olmaktan çıkmıştır; mesele kalmamıştır. Birisi üniversite kapısından mı girmeye çalışıyor içeriye; hemen iki tane görevliyle yaka paça dışarı çıkar; disipline ver; uzaklaştır; yasakla, böylece sorun olmaz. Geçenlerde bir polisin, eylemci bir kadına söylediği gibi: "Ben devletim. Sen ise hiç kimse!" Peki o zaman bu devlet kimin? Kapıdan kovulan halkın mı, laiklik tanrısından kut almış bir takım rektörlerin, hakimlerin, sivil ve askeri bürokratların mı? Demek ki dinci olmak, vicdanlı olmakla bir ve aynı şey.
Son tahlilde, Türkiye Malezya olmayacağı, istese de olamayacağı gibi; Burma da ol(a)mayacaktır. Ancak, Türkiye Malezya olur mu, sorusunu yönelterek, kriz üretenlerin, Türkiye'yi diken üstüne dikenlerin, baskının sürmesini isteyen çevrelerin (çünkü her korku, sert önlemler almaya iter bireyi/toplumu), Türkiye Burma olur mu, sorusuna verecekleri yanıtı merak etmek en doğal hakkımızdır. Eğer demokrasicilik oynamıyorlarsa, en azından bu soruyu da sormaları gerekmektedir.
Türkiye, Türkiye olmasını neye borçlu ise o olmalıdır.
Türkiye başka bir şey olursa türkiye olma vasfını kaybetmiş olur. Yani Türkiye diye bir şey olmaz. Başka bir şey olur. Türkiye olmaz. Bu yüzden ya Türkiye ya olur ya da hiç bir şey olmaz.
Turabi demiş ki:
"Çakal Carlos'u Fransa'ya teslim ettiği ileri sürülen, bin Ladin'e ilham verdiği söylenen ünlü İslamcı teorisyen Hasan El Turabi SABAH'a açıklamalarıyla Malezya tartışmasına katıldı:
* İslami devrimi yaptığınız El Beşir'le neden ters düştünüz? Biz meseleye birleşik İslam düşüncesiyle baktığımız için Batı rahatsız oldu ve Sudan hükümetinin İslami yönetimden uzaklaşmasını sağladı..
* Şeriat kurallarının geçerli olmadığı demokratik bir ülkede "İyi Müslüman" olunamaz mı? Sudan için, bizim koşularımızda geniş çaplı, sivil bir devrim değil, askeri bir devrim düşündük. Fakat bu yönetim bir askeri diktatörlüğe dönüşmeyecekti. Ama yanılmışız. Sizde ise askeri yönetim laik. Türkiye'de bir parti sadece Atatürk'e bağlılığını bildirerek iktidarda kalabilir, çünkü buna mecbur. Ülkenizde Müslümanlar sekülarizm kelimesini laik ahmakları memnun etmek için kullanıyorlar.
* Türkiye hakkında ne düşünüyorsunuz? Siz yüzyıllarca İslam dünyasını Batı'nın saldırılarından korudunuz. Şimdi Türkiye'de İslam yine yükselişte. Türkiye'de İslam yavaş yavaş hakim olacak. Bunun önüne geçemezler. Yalnız bizden farklı olarak sizde İslam devrimle gelmez, siz adım adım, Batı'yı ürkütmeden daha derinden gidersiniz. Sizin yapınıza uygun olan da bu. Avrupa, sizi dışlarsa neler yapabileceğinizi iyi biliyor. 'Eğer biz bunları izole edersek Doğu'yla bütünleşecek, Osmanlı'yı diriltecek, bizi yıkacaklar" diyorlar. Sizi içlerine de alamıyorlar, çünkü içerden fethedilmekten korkuyorlar.
* Türkiye laik bir ülke olarak da bölgesinin öncülüğünü yapamaz mı? Biz Müslümanız. Müslüman birini sekülarist diye ayıramazsınız. Allah dünyasının efendisidir, her şeyin sahibidir. Eğer öyle olmadığını düşünüyorsanız neden ona ibadet ediyorsunuz? "
Özet:Türkiye Malezya olmaz, olursa başka bir şey olur...
Ilımlı islam tanımlaması ısıtılıp ısıtılıp önümüze sürülüyor.
Bildiğim kadarıyla Malezya konusunu ortaya atan ABD eski Dışişleri Bakanı Richard Holbrooketur. Geçen ay Türkiye’yi “Malezya’dan sonra ikinci ılımlı İslam ülkesi” diye tanıtmasıyla tartışmalar başlamıştır.
Prof. Şerif Mardin’in Hürriyet gazetesinde yayınlanan röportajındaki “Yani bir gün Malezya olur muyuz, olmaz mıyız? Olmayız, deyip, içimizi rahatlatır mısınız lütfen...” soruya “Rahatlatamam. Çünkü olmayız diye bir söz veremem. Kimse veremez” yanıtı vermiştir. Hürriyet bu sözden hareketle yayına geçince tartışma alevlenmiş, peşinden Hürriyet, Milliyet, Cumhuriyet, Yeni Şafak, Vatan ve Sabah gazeteleri Malezya ile ilgili yazı dizilerine başlamıştır.
Uzun lafın kısası bu taşın altından da Amerika çıkmıştır.
Kayıt: Feb 23, 2007 Mesajlar: 558 Nereden: İstanbul'da bir sokak başı kaldırım kenarı
Tarih: Prş Ekm 04, 2007 7:50 am Mesaj konusu:
Düne kadar küçük Amerika diye adlandırılırdık. Sonra çıktı Avrupa, kimileri korktu, kimileri iç geçirdi,''Ah birde küçük Avrupa olabilsek'', diye. Türkiyede hükümetler değişti, özdeştirildiğimiz yerlerde hemen değişmeye başladı. İlk defasında Malezya olduk ve acaba soruları soruldu. Dün bağımsızlığını almış ama büyük ilerleme kaydetmiş bir ülke olarak karşımıza çıktı. Bizim 1000-2000 yıllık devlet idaresine göz ardı ederek, şu çocuğu örnek alın dediler.
Şimdi de Burma mı? Bu devlet ismini ilk defa işitiyorum! Vardır elbet bir kerameti!
Neyse, yakında kim olacağız onu merek etmeye başladım.
Hiç biz olamadıkdan sonra nasılsa birileri oluruz.
ben burada genelleme,genel bir söylem yaptım yani... Poe ye aften söylemedim ki... bak bir arkadasta kücük amerikadan bahsetmis.. yani eskiden beri illa bir yerlere benzetilmeye calısılıyoruz.. ben bunu anlattım...
Sanırım iyi anlatamamışız meramımızı. Hoş, inceden anlatmak istemiştim. Fazla ince oldu; sadece ben güldüm espriye.
Türkiye'nin Burma olmayacağını, olamayacağını yine ben cevapladım. Bizim kendi tarihsel sürecimiz var; onun devamıyız. Eleştirdiğim, hatta saldırdığım taraf yine hakim medya ve o taraftan mahfillerdi. Demeye getirdim ki, "Türkiye Malzeya olur mu sorarak Türkiye'de demokrasi oyununu oynayanlar, Türkiye Burma olur mu sorusunu da sormalıdırlar." Yani, Malezya tartışmasının, toplumun çoğunluk iradesine saldırmak için bir fırsat verdiğini; ama azınlığın cuntasının hakim olduğu Burma'yı işlemenin işlerine gelmediğini işaret etmeye çalıştım. Çünkü neticede kendilerinin içlerindeki yatan aslan da o. İşte bu ikiyüzlülüğe ayna tutmak istedim.
Esasen şu doğru: İllaki bir ilişki kurulacaksa, Malezya'dan çok Burma'ya yakınlık var. Darbelerle dolu yakın tarih, silahlı bürokrasinin yönetimin bu kadar içinde oluşu bunun kanıtları. Ama yine de bundan Burma çıkartılamaz. Fanatik bir azınlık dışında, muhafazakar olmayan kesimler baskı değil, kontrol istiyor.
Bir gün Burma'nın başına gelenler bizim başımıza gelebilir.
Aslında Burma'nın başına gelenler bizim de başımıza gelmişti bir zamanlar. Poe'nun meramını anladık da sorusunun yanıtları bu deneyimde yatıyor zaten. Türkiye bir gün Burma olursa Türkiye Burma olmaz. 80 darbesi milliyetçi ve islamcı kesimlere de karşı süsü verilse de esas olarak sola karşı yapılmıştı. Bu yüzden muhafazakar kesimler açıkça ya da zımnen desteklediler ve sol fiili olarak yok edildi. Zaten darbe sonrasında cuntaya karşı solun dışında ciddi bir direnç de gelmedi. Demokrasi savaşımı zorunlu olarak bir cephe savaşıdır, malumunuz üzere ülkemizin bildiği tek cephe milliyetçi cephe olmuştur demokrasi cephesi değil. Bir Aung sang Su Çi gibi bir önder çıkaramadık, demokrasi isteyen tüm kesimleri biraraya toplayamadık. Çeşni olarak, bizde demokrasi için canu pahasına savaşan din adamları (Burma'nın budist rahipleri gibi) olmamıştır. Bu ve başka nedenlerle Türkiye Burma değildir. Kaldı ki askeri darbeler ABD'ne karşın değil onun onayıyla olmuştur, olabilir. ABD'nin bugün AKP'ye oynadığı düşünüldüğünde Türkiye'nin Burma olmasına izin vermeyeceği de rahatlıkla düşünülebilir.
Başka bir soruyla yanıt vereyim, Türkiye eski Türkiye olur mu sizin uyardığınız bir felakette? ben olmayacağını düşünüyorum. Aslında bunları konuşmak hoşuma da gitmiyor. Demokrasi gibi güzel bir amaç varken,onun için yapılabilecek şeyler varken onu konuşmalıyız bence. En önemlisi de herkes nasıl bir demokrasi istediğini açıkça söylemeli. Herkesin yalnız kendisi için demokrasi istediği bir toplumda, gücü zorla eline geçirmeyenler de kolaylıkla bir cunta kadar tiranca davranabilirler. Bu en az bir askeri cunta kadar tehlikeli değil mi?
En son kukulkan tarafından Prş Ekm 04, 2007 8:12 pm tarihinde değiştirildi, toplamda 1 kere değiştirildi
Değil. Gerçekte öyle ama böyle bir sorunun kendisi sorun doğurur. Zaten de medyanın takındığı tavır bu. Çoğunluğun despotizmi yerine, azınlığın desptozimini tercihe şayan kılmak.
Çoğunluğun despotizmi olmayacak bir olgu; sadece hayali. Üstelik böyle bir tarihsel örnek yoktur. Türkiye kuruldu kurulalı, vatanın asli sahiplerinden korkulmuş. Seçimlerinin önü hep kesilmiş. Ama azınlığın despotizmi zaten içinde olduğumuz olgu.
Poe, sorun totalitarizm. Totalitarizmin silah gücüyle ya da medya gücüyle ya da seçimler yoluyla kurulması sorunu değiştirmez. Çoğunluğun despotizmi bir hayal değildir. Bu topraklar totaliter ideolojiler açısından bereketlidir. Totalitarizmin bir de çoğunluk desteğini aldığında nasıl baskıcı bir güce dönüşeceğini düşün. Ben bugün eleştirdiğin totaliter zihniyete muhalif ideolojilerin iktidar olduklarında en az karşı oldukları zihniyet kadar totaliter olacaklarını düşünüyorum. Bu iddiamı sadece siyasal islam için değil, milliyetçilik ve sosyalizm için de söylüyorum. Geçmişin ezilenleri güce kavuştuklarında kolaylıkla ezene dönüşebilirler bu ülkede. Bırak, rejime egemen olmayı, seçim iktidarları (gerçek iktidarla egemenlik paylaşımı) sırasında bile sınırlı güçlerini hiç bir parti (dolayısıyla ideoloji) diğerlerini ezmek, uzaklaştırmak, devleti ve toplumu kendi görüşleri doğrultusunda şekillendirmeye çalışmaktan imtina etmemiştir.
medyaya gelince, kaypaklığını ve yanar dönerliğini herkes biliyor. Bugün Malezya örneği ile kafa bulandırdığını söylediğin medya seçimler öncesinde de "ya darbe ya AKP" kıskacına sokmamış mıydı ülkeyi? Bugün AKP yalakalığı yapan köşe yazarlarının vaktiyle de Özal ve Çiller kuyrukçuluğu yaptığını da hatırlarsın. Medya dolayımıyla konuşmak bir çeşit onun belirlediği gündeme uy(durul)mak olarak geliyor bana, sevmiyorum. Çünkü bizim sorunumuz, gündemimiz başka.
Bugünlerde bir gizli ajanda söylemi var. Medyanın da böyle bir ajandası var mı bilemem ama, seçim öncesi darbe korkusu yaratıp AKP'ye çalışan medyanın (ya da bir kısım medyanın) bugün AKP korkusu yaratıp azınlığın despotizmini seçenek göstermesi de beni şaşırtmaz. Ama ben meyanın seçeneklerini değil, senin ve diğerlerinin sunduğu, sunacağı seçenekleri merak ediyorum,değer veriyorum. En azından biz medya gibi kirli değiliz.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
KORKUYORUM
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
alemsiniz anlamsız...
