Susan Sessizlik

Bozhermes · Yazar Kayıt: Nov 07, 2005 Mesajlar: 128

Susar mı sessizlikler? Sıfır sessizlik, bir dağ gibi ağır ve bir taş gibi dilsiz sessizliğin o uğultuya benzer sesi de susarsa eğer bir ölümden ve bir ölüden daha öte ne ifade edebilir ki bunu? Kendi etrafında dönen ve dönerken kendini tüketen bir döner-mum adı yakışmaz mı bu yaşlı mavi gezegenimize ve bir mum sesi mumyalamaz mı ahiret yolcularının seslerini? Mumyalanmış ses cesetlerini çalan ifrit, cehennem kahkalarını bize miras bırakacak ve sessizlik susacak o zaman. Çünkü, sıfır sessizlik bir duyamamaksa, duyma eşiğimizi aşan sesler de aynı şekilde duyamamaktır.

kene · Tarih: Pzr Tem 22, 2007 9:47 pm Mesaj konusu:

Bozhermes · Yazar Kayıt: Nov 07, 2005 Mesajlar: 128

Cevap son cümlemde gizli dostum: "Çünkü, sıfır sessizlik bir duyamamaksa, duyma eşiğimizi aşan sesler de aynı şekilde duyamamaktır."

kene · Tarih: Pts Tem 23, 2007 10:30 pm Mesaj konusu:

Bozhermes · Yazar Kayıt: Nov 07, 2005 Mesajlar: 128

Duyurmayana kavuşmak artık herşeyi duymadan dinleyebilmektir. Ne mutlu Duyurmayanın eşiğine varabilmişsin. Enel Duyurmayan deme yolundasın. Gerekeni bilen için hüsran yoktur hüzün vardır vuslat hasretiyle yanan ve vuslatta Şeb-i Aruz'u yaşarsın...

karelin · Yazar Kayıt: Jul 02, 2007 Mesajlar: 189 Nereden: istanbul

Sessizlik,kurtuluş ve yok oluştur.İki zıtlıktan doğan tezatlıktır sessizlik.Nitekim sessizlik,ruhun rahatlamasını sağlar,pek çok zamanlar daralan ruhun… Ve sessizlik,ruhun yok olmasına yol açar,pek çok zamanlar bir ses işitmemiş ruhun…

Onu bulmak,bazıları için çok zordur.Bazıları içinse onu bırakmak,çok zor… Hani olur ya,gelir ve gitmez.. Ah.. işte öyle.. Ruhun derinliğine öyle bir işler ki sessizlik,Sessizliğin Hükümranlığı’nda barınan bir beden için kalabalık diyarlar dahi sükuta boğulmuştur.Dudaklar kıpırdatılamaz,öyle ki hisler teslimdir boşluğa ve tüm bu armoni sessizliğin elleri tarafından yazılmıştır.Onun kadim bilgeliği karşısında susar insanlar… Ne fayda,hani olur ya… Ne çaba ki ne fayda herhangi bir soruna..

Ağlamaktan daha zordur mesela,susmak… Sessizliği sağlamak.. Daha zordur da kabul etmez bunu ruh.Etmez kendi zayıflığında boğulduğu usul geceleri.Ve sessizliğin onu terk etmediği usul yalnızlığı.Yalnızlığının sesidir aslında sessizlik.Hoş,bunu insan bunu farkedene kadar çoktan hissiyetsizliğin kollarına adım atmıştır.Hissiyetsizlik… Acı.. Elem ve sessizliğin kusursuz armonisinde kaybolmak fiili… Ne acıdır sessizliğin getirdiği seslerin gürültüsü… Sessizlik,ruhum ta kendisi… Sessizlik,duru bir melodi paresi... ve hepsi,ruhumun ta kendisi!

kene · Tarih: Sal Tem 24, 2007 6:58 am Mesaj konusu:

Bozhermes · Yazar Kayıt: Nov 07, 2005 Mesajlar: 128

Evet Karelin, susmak gerçekten de ağlamaktan daha zordur, hatta en zorudur. Kutlu Elçi, üç şeyimize sahip çıkarsak Cenneti müjdeliyordu, bunlardan biri de dilimiz idi. Sessizlik içinde dediğin gibi en duru ve en harikulade senfonileri barındıran bir ermişler bahçesidir. Sessizler yolunda erenlerin bulunduğu bir tarikat bile vardı adını şu an hatırlayamadığım.

Ve Sarı, irade-i cüz'iyeden bahsetmektesin galiba, insana kalmak derken. Cennet ve Cehennem buna bina olunmuştur. insan duymaz. İşine gelmediğini duymaz, Kutlu Elçi de söylese duymaz. Ve duyurmaz, gizli işlerini elbet duyurmaz. Ve dediğin gibi, çocuklara sessizliği öğretmeye çalıştık ama kurtaracak olanı mı yoksa ikiyüzlü olmaları için mi?

kene · Tarih: Sal Tem 24, 2007 5:35 pm Mesaj konusu:

Bozhermes · Yazar Kayıt: Nov 07, 2005 Mesajlar: 128

Masum, saf ve bozulmamış... Çocuklar. Ve hızla kirlettiğimiz meleklerimiz: Çocuklar. Sapıklıklarımızla, medyamızla bozduğumuz ve artık kuru gürültüye mağlup olma yolundaki melek müseveddelerimiz... Hayır hayır, biz Yaratanın emrine karşı geldik ve susması gerekenleri sese çevirdik çocuklarımızın içindeki...

kene · Tarih: Sal Tem 24, 2007 9:54 pm Mesaj konusu:

Bozhermes · Yazar Kayıt: Nov 07, 2005 Mesajlar: 128

Onu öğrenmiş olanlara ne mutlu! Köşklerinde mesut hayatlar onları bekler. Ölmeden önce ölenlerdir onlar. Ve ölerek olanlardır. Olgun bir meyva gibi öl ve ölürken seni taşıyan ağaca teşekkür et der Epictetüs...