Artık yaşamayan özel bir insana...

Yagmurca · Yazar Kayıt: Jun 15, 2005 Mesajlar: 163 Nereden: Afyonkarahisar

biliyorsun

gidiyorum

diyorsun ki neden

onu da biliyorsun

özlüyorum

diyorsun ki neyi

bak bunu bilmiyorsun

deniz kabuklarını

mavi yosunları olan

beyaz karaları

diyorsun ki bunlar düş

biliyorsun ki düşleri düşünüyorum

bir martı hep havalandığında

havalara girerim ben özgürlüğün peşinde

diyorsun ki onlar aç

ama simidimizi paylaşmıştık

zamanın bizi unuttuğu anlarda

Haydarpaşa’da Kadıköy’de Üsküdar’da

diyorsun ki onlar geçmişte kaldı

demek ki biz hatırladık zamanı ha

diyorsun ki anlamıyorsun

diyorum ki anlatamıyorum

diyorsun ki sık dişini

ama sıkınca haykıramıyorum ki sesimi

yıldızları olmayan gezegenlere

uçamıyorum kanlı kanatlarımla

ağlıyorum

ağrıdan değil

ağların beni avlamasından

diyorsun ki yapma

çitlere takılıp koşamadıktan sonra

sıkılmadan bir nefes alamadıktan sonra

düşlerimi unuttuktan sonra

yapmanın ne anlamı kalır ki

diyorsun ki sen bilirsin

nereden biliyorsun

bildiğimi

seni bildiğim kadar

diyorsun ki sıkıldım

işte ben de onu diyorum

özgürlüğün arkasında değil

tam için de bir yaşam istiyorum

düşlerde de olsa düşlerle de olsa

gidiyorum peşlerinden

diyorsun ki uğurlar ola

uğurlar uğurları öldürenlere ola

uğurlar

çöplüklere takılmışlara ola

uğurlar baş kaldıramayanlara ola

uğurlar hayatın akışına kendisini bırakanlara ola

ben gidiyorum

diyorsun ki neyle

sigaramı çakmağımı

birde şiirlerimi alıyorum

ayaklarımla, ayaklanmamla

olmayan solungaçlarım la

olmayan hayallerime dipsiz denizlere

kıyıları kıvrımlarla dolu kıtalara

bir bir dalıyorum

bir olan cesaretimle

diyorsun ki rast gele

biliyorsun ki ben avcı değilim

rakibim ne sensin nede siz

hayatı yaratan tanrı

hayatı

hayatım la var kılan ben

bir bunlar rakip bana

tek silahım var oda düşler

onlarla düşerse elimden

sana benzerim

işte ben bundan korkarım

diyorsun ki gitme sana aşığım

oysa sen benim özgürlüğüme aşıksın

kalırsam ben özgürlüğümü

sen aşkını yitireceksin

beni sadece seveceksin

anneni babanı sevdiğin kadar

diyorsun ki sen aşka inanmıyorsun

ama ben aşka inanıyorum

ben aşıklara inanmıyorum

bir başına sevda

tek başına sönük kalır

bir başına aşıklar

tek başına yalnız kalır

iki kişilik hüzün alsam

içinde hep bir burukluk kalır

senin aşkın bu burukluğu içine alır mı

diyorsun ki alır

alsaydı demezdin işte

diyorsun ki

deme ne olur

gidiyorum işte

sana rağmen

aileme rağmen

gidiyorum

hatta ve hatta geri dönme ihtimalime rağmen

yinede gidiyorum

denemek için değil

yaşamak için

bohçamı bile hazırladım

içi dolu dolu

çok parça hüzün

bir de gözlerinde olan

o güzel gülen yüzün

hoşcakal

seni hiç özlemiyorum .özlemek dostluktandır,

benimki dostluktan çok öte bir şey

CUMA KURT'a teşekkürlerimle

zaferay · Tarih: Cmt Ekm 15, 2005 10:16 pm Mesaj konusu:

canım Emre'm,daha 16 yaşındayken bizi sensizliğe mahkum ettin ve gittin,mezarını başında ağlayan bir kız kaldı adı Bahar'dı...sonradan öğrendim sevgilinmiş ve doğacak ilk oğulcuğuna senin adını verecekmiş

sokakkedisi · Forum Yöneticisi Kayıt: Jul 27, 2005 Mesajlar: 554

yapmayın yahu. şiir çok güzel zaten.bir de yazılan kişi gerçekten ölmüşşe o zaman dayanamam ben ağlarım....

zaferay · Tarih: Cmt Ekm 15, 2005 10:55 pm Mesaj konusu:

başlık artık yaşamayan özle bir insan olunca içimden gelenleri yazdım...