Kayıt: Feb 23, 2007 Mesajlar: 557 Nereden: İstanbul'da bir sokak başı kaldırım kenarı
Tarih: Prş Arl 27, 2007 12:48 pm Mesaj konusu:
Biz demek çoğul demektir. Ancak ben görüşlerimi belirtikten sonra ''Biz'' olabiliriz. Aynı duygu ve düşünceyi paylaşanlar olarak.
Sadece ''biz'' Ülkemizi ve kültürlerimizi söylerken kullanabiliriz. Çünkü bu da bilinmektedir benimle aynı şeyde aynı duyguyu ve çoşkuyu yaşadıkları...
Yanılıyorsunuz sn parpali, ben olarak cevap verebilirsiniz ve sizin görüşlerinize katılmayanlar olabilir. İşte bu durum dahi sizi ve karşı görüştekileri "biz" altında toplayabilir. Mutlaka aynı duygu ve düşünceleri sergilememiz gerekmiyor. Biz ayrı düşünceleri, duyguları paylaşabilen, böyle bir karakter sergileyen insanlar topluluğu olarak "biz" olabiliriz. Örn: Karakutu
Kayıt: Oct 24, 2007 Mesajlar: 222 Nereden: Denizin Kıyısından
Tarih: Prş Arl 27, 2007 10:15 pm Mesaj konusu:
Biz kimiz biliyomusunuz? Nereye çekilirse oraya giden bir toplumuz. Bütün yönlendirmelerimizi açmışız vermişiz kullanım hakkımızı ve artık BİZ yönelmiyoruz yönelemiyoruz hep YÖNLENDİRİLİYORUZ.
Kim mi yönlendiriyor?
1) ABD
2) TÜRKİYEnin gerçeklerini değil kendi gerçeklerini yazan BASIN.
PKK yı besledi ABD şimdi de yok etmemiz için bize izin verdi yokmu olacaklar hayır! Artık şehirlere inecekler onlar artık belirli bir bölgede değil heryerde olacaklar. Bu acı bir gerçek. PKK sadece Irakta mı? neden İran daki PKK ya müdahele edemiyoruz? çünkü bizi Irak'a yönlendirdiler. Fart etmediniz mi?
Yanılıyorsunuz sn parpali, ben olarak cevap verebilirsiniz ve sizin görüşlerinize katılmayanlar olabilir. İşte bu durum dahi sizi ve karşı görüştekileri "biz" altında toplayabilir. Mutlaka aynı duygu ve düşünceleri sergilememiz gerekmiyor. Biz ayrı düşünceleri, duyguları paylaşabilen, böyle bir karakter sergileyen insanlar topluluğu olarak "biz" olabiliriz. Örn: Karakutu
Asıl ayıracımız karakter.
Bizim karakterimiz nedir?
Bu ''örneğinizi'' inandırıcı bulamadım bir türlü. Saygısızlık ve size bir tepki olarak sakın algılamayın.
Mhmt dostum, senin İran' ı düşünmeni de sağlayanlar onlar. Ben de öğle düşünüyorum AMA işin aslı öyle değil. Konuyu dağıtmayalım.
Biz;
''Modacıların'' diktiği elbiseleri giyen ''mankenleriz''. Çıplak kalma özgürlüğümü kullanıyorum. Salak kral durumuna da düşmek istemiyorum.
Tarihi Yargılıyorum kitabı da iyi ezberlenmiş bu arada...
Çok eskilerde delici bakışlarıyla sorup-sorgulayan, varlığını sürdürmek için kendisine yönelik tehditlerle pazarlıksız savaşan cesur, kaba ve kabına sığmayan karakteristik bir millet olan bizler, insanoğlunun dünyada var oluş sebebini kavarayacak bir aydınlanma ile buluşup tanıştığımızda zamanın en medeni ve bilge milleti olacak kadar yükseldiğimizde, kendi aydılanmamızı koruyup-geliştirmek ve onu yaygınlaştırmak için zamanının dilini ve davaranışını iyi bilen saf niyetli savaşçılar idik.
Çağ ve iklim adamlık kuşağındaydı. Ve bizim çok güçlü bir adamlık karakterimiz vardı. Bize karşı çıkanlar karşımızda birer adamcık oluverirlerdi. Uzun süre, bu çağ ve iklim boyunca dünyanın en akıllı, en medeni, girişimci ve savaşçı milleti olarak zamandan zamana, iklimden iklime ve coğrafyadan coğrafyaya yayılıp genişledik, büyüdük.
Sonunda daha önce hiç görmediğimiz, olabileceğini hiç düşünmediğimiz milleti kancık karakterli coğrafyaya, bir türlü alışamayacağımız nemli yavşak bir iklime ve şaşkınlıktan elimizin kolumuzun bağlandığı artık doğrunun hiçbir kıymeti kalmadığı bir zamana vardık.
Geldiğimiz bu yerlerde yalan büyüleyici güzellikte bir kadın olmuş ve kendi güzelliğinden oldukça emin ve ayartıcı bakışlarıyla gözlerimize bakarak bu taş-toprak dünyada eşsiz bir sanatçılıkla şehirler ve medeniyetler çizip boyamakta, münafıklık adamlık yerini almış karşımıza geçip bizimle dalga geçmekte, kurnazlık, yalancılık ve münafıklığı yedeğine alarak kancık bir savaş olan barışı icat etmişti. Artık savaşmıyor barışıyorduk, kılıcımız can yakmıyor, sözümüz gülünç bulunuyor, kendinden emin bakışlarımız şaşkınlıktan donuklaşıyordu. Yine acıların doktoru zaman geçti, iklim kendinde olanları tek tek çıkardı serpti atmosfere, ve toprağı bataklık olan bu coğrafyanın derinliklerine doğru uzayıp gittik.
Unutuşun derin okyanusunda tam bilinçsiz bir halde yüzümüz daha önceleri düşman bilip canına kıydığımız tüm düşmanların yüzlerine büründü tek tek. Asil yüzümüzü örten şaşkınlıktan sonra zır cahillere özgü bir hayret kapladı. Sonra kölelere özgü bir aşağılık duygusu. Sonra maymunca bir taklitçilik. Ama bir türlü bu karmaşık, kozmik hayatın içinde kendimizi farkettirmeyecek bir homojenleşmeyi beceremiyorduk. Sonunda o civan yüzümüzde bir kadınsılık belirdi sessizce. Bu kadınsılık arttıkça bu hayatla ilgili sorunlarımız da azalmaya başladı. Zamanla içimizden bir oğlan çıktı yüzümüzü kapladı. En çok bu yüzle eğlendik bu hayatta. Fakat o da geçip gider oldu. Her yüz binlerce, yüzbinlerce bizden olanı ebediyen bizden ayırdı gitti.
Şimdilerde aynaya baktığımızda o ilk şaşkınlıkla beraber önceleri kötü bildiğimiz tüm yüzlerin birer izlerini görüyoruz ama en çok da sonuncusunu. Fakat bir gariplik var yüzümüzde sanki tüm bu yüzlerden oluşan yüzümüz bir maske gibi bize yavaş yavaş yüzümüze yabancılaşmakta. Sanki bu zaman, iklim ve coğrafyadaki yolculuğumuz sona ermekte ve bu maske biraz sonra düşecekmiş gibi. Eğer düşecekse altındaki yüzümüz nasıl bir yüz acaba? Eğer uyanacaksak kaç kişi uyanacağız acaba? Tekrar o yüzü sahiplenebilecek miyiz? Yoksa en zor geçitleri de geçip sağ kalabilmiş daha asil bir yüzle mi karşılaşacağız? Nasıl toparlayacağız kendimizi? Ölen ölür kalan sağlar bizimdir mi diyeceğiz? Çin kominisleri Çin toprakları içinde yaptıkları binlerce millik uzun yürüyüş sonunda sayıları %95 eksilmişti. Mao kalanların karşısına geçip sormuştu: "Yolculuktan önce mi daha güçlüydük yoksa şimdi mi?" Eğer sağ salim uyanabilirsek tabi... Uyanabileceğimize dair benim tek umudum bir Türk olarak her şeye rağmen hala dünyada aşağılanıyor olmak...
Sonuç olarak varlık aleminde bir zamanlar var olduğu iddiasını ortaya koyan bir millet olarak bizler çok çetin bir sınavın sonuna yaklaştık diye düşünüyorum. Acaba hala var olabilecek miyiz? Eğer var olmaya devam edersek bu dünyanın en görmüş-geçirmiş milleti olacağız.
Kayıt: Feb 23, 2007 Mesajlar: 557 Nereden: İstanbul'da bir sokak başı kaldırım kenarı
Tarih: Cum Arl 28, 2007 10:22 am Mesaj konusu:
Yabancı bir kişi ile konuşurken senli-benli konuşmayız. Bu kişi illede yabancı olmak zorunda değil. Bunun yerine sizli-bizli konuşuruz. Yani ona hitap ederken ''siz'', kendimizi söylerkende ''biz'' deriz. Sanırım daha kibar oluyormuş. ( )
Neyse, ''biz'' demekle aslında ''ben''i kasttetdiğim anlaşılsın da, sonra birisi çıkıp, ''kendi adına konuş'' demesin.
Böylelikle önce sizin sorularınıza cevap vermekle başlayalım. Çocukken babam eve meyve alıp gelirdi. Ben portakalı ve elmayı fazla sevmezdim, mandalina ve armutu daha çok severdim. Onun için ilk yemeye bunlardan başlar bunlar bittikten sonra diğerlerini beğeni sırama göre yerdim. Burda da bu şekilde devam edecem.
''Biz bir mirasın sahibi miyiz? Öyleyse bu miras nedir? ''
Evet bir miras sahibiyiz. Hemde öyle bir büyük bir mirasın sahibiyiz ki; Türklüğün ve İslamın bilgi ve deneyiminin mirasına sahibiz.
Öyle bir mirasa sahibiyiz ki; fennin, ilmin, felsefenin,simyanın, matematigin, astronominin,.. kapısını açan bilgisine sahibiz. Avrupanın aydınlanmasına yol açan İslam düşünce filozofların bilgisine sahibiz.
Öyle bir mirasa sahibiyiz ki; kıyafette devrim sayılacak refomları getiren, insanların eşit ve kardeş olduğunu söyleyen, yaşam hakkının her canlının hakkı olduğunu söyleyen, hoş görüyü son noktasına kadar yaşatan,...
Öyle bir toprağa sahibiyiz ki; insanların gıpta ile baktığı, medeniyetlerin doğduğu-buluştuğu topraklara sahibiz.
Öyle bir mirasa sahibiyiz ki; yılmaz, korkmaz, aman dileyene el veren, yabanlık yapana yalın kılıç çalan yüreklerin sahibiyiz.
...
Bize kalan bu miraslarıma ne oldu nerede kaldı? Biz mirasımızı terkettik mi? Yoksa başkaların miraslarını mı aldık?
Yanılıyorsunuz sn parpali, ben olarak cevap verebilirsiniz ve sizin görüşlerinize katılmayanlar olabilir. İşte bu durum dahi sizi ve karşı görüştekileri "biz" altında toplayabilir. Mutlaka aynı duygu ve düşünceleri sergilememiz gerekmiyor. Biz ayrı düşünceleri, duyguları paylaşabilen, böyle bir karakter sergileyen insanlar topluluğu olarak "biz" olabiliriz. Örn: Karakutu
Asıl ayıracımız karakter.
Bizim karakterimiz nedir?
Bu ''örneğinizi'' inandırıcı bulamadım bir türlü. Saygısızlık ve size bir tepki olarak sakın algılamayın.
-Biz ayrı düşünceleri, duyguları paylaşabilen, böyle bir karakter sergileyen insanlar topluluğu olarak "biz" olabiliriz. Örn: Karakutu-
Bu sözlerim biz buyuz anlamında anlaşılmamalı. Parpali'nin yazdıklarına yönelik bir açılımdı onlar.
Biz; siz ve ben, karakutu çatısı altındayız öyle değil mi? Yani burada bilmem kaç zamandır bir takım şeyleri paylaşıyor ve tartışıyoruz. Sizin gönderdiğiniz linkler var ya, onları dinliyorum ben. Bu ne demek?
Annem, oğlanın ensesinden öpün inatçı olsun diyip duruyor. Ben de öpüyorum bol bol.
Bu güzel bir şey. Yani annemin böyle bir tavsiyede bulunması. İnatçı olmayı değerli bir şey olarak görüyor demek.
İnat, direnmek demektir. Vazgeçmiyorum, bu benim için önemli, olmazsa olmazım anlamındadır. Aynı zamanda bu vazgeçmeyiş, bu inat bir takım şeylerin göze alındığını/alınabildiğini gösterir. Pilavdan dönenin kaşığı kırılsın halidir. İnat etmek iddia sahibi olmanın da ön şartı konumundadır. Sahip çıkmak biraz da inat edebilmeyi gerektirir.
Gâvur inadı diye bir deyim var bizde. Bu deyim aslında bir uyarı niteliğindedir. Gâvur davasından dönmeyecek haberin olsun uyarısıdır. Ancak annemin tavsiyesinden de anlıyorum ki, biz de gavur karşısında direnmiş, iddia sahibi olmuş insanlarız. İnatçı insanlarız. İstiklal harbinde kazma kürekle gâvurları kovalamışız. Ve şimdi, “biz kimiz” diye bir başlıkla uğraşanlar değil ama elinde kazma kürekle bekleyenler ne olduğumuzu unutmuş değil.
İnatçı olmak bizim karakterimizde var. Bu yüzden karakutu da farklı düşünce ve duygular inatla çarpıştıkça “biz” perçinleşecek.
önemli, kritik bir konu. hal itibariyle siyasi zemine çekilmiş, politik söylemler var. bu konu hakkında süregelen bir toplantımız var. henüz farkettim başlığı. gece yazacağım birşeyler.
karşıdan / yakından bakmadan önce bakanların bakışlarına dikkat etmenizi öneririm öncelikle. sonrasında bu bakışlardan ayrı bir fikir sistemi geliştirmek mümkün olacaktır.
Tüm saatler GMT +2 Saat Sayfa 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9Sonraki
1. sayfa (Toplam 9 sayfa)
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
Gene Hackman
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
)
