hiçlik

sartre · Tarih: Prş Nis 17, 2008 3:48 pm Mesaj konusu:

ondokuz

en büyük özgürlük kayıtsızlıktır
her anlam herkeste saklıdır
yaşamak teferruattır
insan kendinin ilk basamağıdır
yıkılmamak için çabalar,
hep yıkık kalır
kendini yüceltmek isteyen,
kendini budamalıdır
insan da terk etmesi gereken hiç bir yan yoktur
her insan kendinin avuntusudur
yaşamak, bir başkasının mazereti olmaktır
kimse kendisine tutunmadan devam edemez
kimse kendisine tutunamaz
kendi, hep ve hiçin arasına gerilmiş ince bir teldir
her iddia aksini ispatlar
bütün başarılar, diğerlerinin başarıszlığı üzerine inşa edilmiştir
kensini okşayan, başkalarını kanatır
insan, öznesiz bir savaştır
yüksek, alçağın kendine ait olduğunu bilir
başkasından ayrılan, kendine çakılı yaşar
insan, her zaman yanlış sorular sorar
gerçek, gerçek olamayacak kadar gerçektir
bütüne bakan doğruyu görür
parçaya bakan doğruyu görür
görülenlerin hepsi yalandır
duymadan ama duyumsayarak yaşamktır bilgelik
yaşamak, hissetmektir
her kelime bir işkence aletidir
halka yönelen, haksızdır
her insan kendinin hatasıdır
bir isim varsa bir cisim vardır
bir cisim varsa her cisim vardır
yine de hepsi sadece yalandır
insanı yoran sırtındaki yük değil,
sırtında bir yükün olduğunu bilmesidir
insan bir hafifliktir
kendini tanrı sanır
insan bir sanrıdır
tanrıyı kıskanır
insan hakikattir,
hakikat kadar hafif kalır
her şey kadar kadar olan,
hiç bir şey kadardır
her söz kendinden türemiş bir yalandır
rüzgar eser
kuş uçar
çiçek kımıldanır
gerçeksiz yaşamak, ilahi bir senfonide bir tutam renk olmaktır
susku,
bütün seslerin aynı anda konuşmasıdır

sartre · Tarih: Prş Nis 17, 2008 4:24 pm Mesaj konusu:

onsekiz

insan öfkesi kadardır
insan, içsel bir yanılgısına kendi der
nereye doğrultsa yumruğunu, kendini döver
her acı, kendini duyurmak ister
her varlık bir ispat için vardır
her kelime bir şekle bürünmek ister
boşlukta salınan şeytan artıkları,
insanın kalbiyle diğerlerine bulaşır
her acı bir yanılgının ürünüdür
her sevinç bir acının geri dönüşümüdür
her öfke bir durgunluğun saldırışıdır
şeytanın eli insandır
paylaşılmak istenen her şey, yalandır
hakikat kendine yeter
pislik yiyenler, pislik kusarlar
insan bir saldırıdır
karanlık, ışığı yok etmek ister
ışık isteksizliktir
ses kendini duyurmak ister
susku sessizdir
kelimelerle insana iner şeytan
karanlığı tanımamak,
her tarafı aydınlatmaktır
her an, kendi getirdikleri ile yok olur gider
geride kalan hiç bir şey yoktur
insan ilerisinde ve gerisinde varlıksız yaşar,
böylece her türlü zincirden kurtulmuş olur
bazılarının mağarası, diğerlerinin özgürlüğüdür
kimsenin başkasına yönelme hakkı yoktur
hakikat yönsüz ve sözsüzdür
insan anlamsız bir öfkedir
başkaları, insanın kendinden türettiği uzantılarıdır
hayat dikiş tutmaz
kendisini sürekli görür insan,
parça parça yaşamaktan korkar
her korkanın korktuğu hakikattir
şeytan, ötekidir
fikirler birbirine denktir
insanlar fikirlere binerek, birbirine yönelir
her şey bir mazerettir
hakikat neden tanımaz
bilmek, yanlışı seçmektir
anlatmak, kendini başkalarına serpiştirmektir
kimsenin başkasına kendini söyletme hakkı yoktur
bütün uçurumlar, uçurum sevdasından doğmuştur
her saldırısını,
kendisine yönlendiren,
kendinden kendini inşa eder
her şey geçiçidir
çünkü hiç bir şey yoktur
olan için önemi yoktur;
varlık ve yokluğun
heplik ve hiçliğin
0 tanımsızdır
0 O'dur

sartre · Tarih: Çrş Nis 23, 2008 6:33 pm Mesaj konusu:

onyedi

kendi çoşkunluğu kendisi için en büyük tuzaktır
insan, bir kendinden bir kendilerine akan bir ırmaktır
diğerleri olan kişi, kendisinin bir diğeridir
başkaları, insanın yok etmesi gereken uçarı benlikleridir
hiçlik, insanın kendinden bağımsız olmasıdır
yokluk, insanın hiçliğinin farkına bile varamamasıdır
heplik, hiçliği ve yokluğu aşanın, hem hiç hem de yok olarak bütünü yaşamasıdır
insanın gittiği yol kendi rengindedir
hakikatın yolundan gidenin yolu renksizdir
susku, kendini tedavi etmek isteyenler için kesin bir ilaçtır
her insan acısıyla var olmak ister
her insan sevinci ile var olmak ister
her insan bir şeyi delil sunar varlığına
var olmak, kendi varlığını ıspatlama ihtiyacı hissetmemektir
her kulak, sözü istediği gibi duyar
her söz, her ağızdan başka şekilde çıkar
her renk, her gözde farklıdır
her bir şey herkesin kendi için icad ettiği bir yalandır
varlık, yokluğu yoklamak ihtiyacı hissetmez
hakiki varlık, zıd kabul etmez
aşk, varlık çemberinden azad olmaktır
uzak, kendi uzaklığını bilmez,
onun uzaklığı bakan gözdedir
insan bir kokudur,
kimi başkasının kokusunu kendi kokusu kabul eder
kimi kokusuz olduğunu bilir
kimi de kendi kokusuna sahiptir
bütün hakikatler, basit bir hakikatin parçalanmasıdır
her zerre bir küredir
umut, umuda ihtiyacı olanlar için zararlıdır
ümitsizlik, bundan kurtulamayanın zindanıdır
çarpıntısız yaşamak, kendi çarpıntılarını, hakikatin melodisine denk kılmaktır
yağmurlar, gökyüzünün gözyaşlarıdır
insan, kendinden vermeden ve kendine eklemeden yaşamalıdır
aşk, insanın kendi rüyalarından hakikatin kollarına kanatlanmasıdır
bütün çizgiler kimi gözde bir, kimi gözde çok kimi gözde yoktur
her gören kendi doğrusunu görür
yokken de gören, hakikati hakikat gibi görür
insan bir zorlamadır
insan, tanrının sularda dans eden aksidir
aşk, yasak meyveyi geriye iade etmektir
yanlış sözler, doğru yola varır
insan kendinin karanlığı, şeytanın tabiatı, tanrının sedasıdır

sartre · Tarih: Cum Nis 25, 2008 3:53 pm Mesaj konusu:

onaltı

her insan bir sözdür
bilge kendini söyler
diğerleri hep söylenmek ister
her fikir bir ütopyadır
yıkılmayı hak etmeyen her şey,
yapılmayı da hak etmez
zıtlar, zıtlarını verir
zıtlar, zıtlarını vermez
böylece alem yürür
kelebek hafifliğindeki yüreğiyle, çiçeklenen renkleriyle sonsuzluğa uçar
bir kımıldanış, bir varoluşa kafidir
insan bir duyumdur
gözler, gözlerden türemiştir
aşk, sancılı bir doğuştur
her zorlama, aksiyle sonuçlanır
hakikat, nadir bulunur
dünya, sahteliktir
insan sahtede hakikati yaşamalıdır
isim, varlığın hapsidir
değerli olan, değersiz bilinir
az isteyen, çok kazanır
çok kazanan, istememiştir
çok kazanan, kazancını kazanç bilmez
her şey ufaktır
bütün karanlıklar, bir damla şeytandır
kir yoktur
sadece kir ve kirlenme sevdası vardır
vehimler, gerçek,
gerçekler vehim kabul edilir
her nefes verişinde göklere salar kendini bilge
rüyalar, dünyalardan farksızdır
yaşayabilenin, ihtiyaçı kalmamıştır
insan kendine eşittir
bunu bilmez
bundan hep eksik kalır
bütün insanlar birbirinden, farklı oldukları düşüncesi ile ayrılır
hakikat bir soluktur
hep aynı soluktur

sartre · Tarih: Pzr Nis 27, 2008 10:23 am Mesaj konusu:

onbeş

insan bir avuntudur
çizgiyi aşınca, artık her şey birbirine ulanır
herkes bir diğerinde kendini kandırır
insanlar birbirine değemez
diğerlerine iyi olan, kendine barışıktır
kendine barışık olan, kendilik bilmez
sevgi, kirlenmez
insan, çoğu kez bir kir evidir
aldatmak, aldanmaktır
her yanlış, bedelini ödetir
insan kendini aşamaz
karşısı, bir başka yanıdır kendisinin
sevmek, tatlı bir merheme dönüşmektir
bazıları sadece kabuktur
bazıları sadece özdür
bazıları hem öz hem kabuktur
hem de hiçbiridir
aşk, insanın kendine acımasıdır
bilge, için her renk aynı hafifliktedir
farkındalıksızlık, farkındalığın son aşamasıdır
her ölümde, her insan bir parça ölür
her an, kendini diğer ana sarkıtır
böylece insan anların ardından sürüklenir
oysa, an ve zaman yoktur
insan, kendini sayar
hakikat sayılamaz
artık yaralanamaz olan, bütün mesafeleri tüketmiştir
bütün parçalanamaz,
yine de parça parçadır
sevgi, kutsal bir iklimden üfürülen bir duadır
kendisi kadar içten değildir kimse
herkes bir diğerinin maskesidir
toplum, bastırılmış duygular cehennemidir
başka şeyler söyler başka şeyler söylerken
insanda saklanacak bir şey yoktur
her şey bir diğerinin anlamsızlığıdır
yokluk gibi var olan, hiç kaybolmaz
aşk, insanın kendini varlık üçgeninden kaçırmasıdır
kendi gözleriyle bakamaz kimse
korku, her yüreğe gerilmiş bir perdedir
her duygu, başka renklere bürünerek konuşur
kendisini söyleyen, kendisinin huzurudur
güzellik, kaybolmaz
hakikat hep aynı yoğunluktadır
hakikate ulaşan kişinin ulaşmaktan korkacağı ve ulaşmaya çalışacağı bir şey kalmamıştır
susku, söylenmek istemez
dinlenmek istemez
susulmak istemez
susku yoktur
yokluğun yok olan yoksunluğudur
susku susar,
bilmez,
farkındasızlıktır

sartre · Tarih: Pzr Nis 27, 2008 6:08 pm Mesaj konusu:

ondört

insan bir önsözdür
son sözü de içinde barındırır
uzaklık kelimededir
gözyaşlarının yıkayamayacağı kir yoktur
hayat hafiflikle kaimdir
insan bir iftiradır
insanlığın en büyük sorunu kendini karıştırmaktır
bütün ümidler, ümitsizliğin karanlığından doğmuştur
aşk, bilinene sırt çevirmek, bilinmeyene kanatlanmaktır
insanın ağırlığı, hafifliği ile ölçülür
kendisi kadar ağır/hafif olan olmuştur
yokluk, sadece sahte varlık sahiplerini ürkütür
insan kendi renklerinin ürünüdür
herkes kendine sunulanı yaşar
herkes kendinin farkında olmadan inşa ettiğiği hapsidir
ses, suskuya ne kadar yakınsa, o kadar kıymetlidir
insan sebepsiz bir esintidir
bütün duyumlar, isteklere ve korkulara dayanır
istekler ve korkular istemsiz oluşur
bütün bekleyişler, kendini bekleyiştir
sevgi, göklerden kaçırılan ateştir
insan bir yoğunluktur
kendisiyle başlayan, kendisiyle biter
insan çok basit ve özgür bir huzurdur
başka sevdalar çeker insanları,
hiç kimse kendini seçmez
kendisi hakikattir
suskudur, hiçliktir
kendisi ürkütücüdür
kendi hafifliğini kaldıramaz kimse
her insan bir diğerinin kaçağıdır
kendini sabitlemek,
kendini yok etmektir
benlik, ancak yokluktan sonra hakikatine varır
insan bir sıcaklıktır
herkes kendini soğutmamaya çalışır
başkalarının ateşleri çeker insanları
oysa
kendi ateşinde yanmayan pişemez

mavizeytin · Yazar Kayıt: Mar 21, 2007 Mesajlar: 105

sartre · Tarih: Pzr Nis 27, 2008 6:56 pm Mesaj konusu:

onüç

insan, söylenmesi gereken bir yalandır
toplum, insanların vicdanlarından olan korkusundan türemiştir
kişi, hem sahte bir benlikte, hem bir yabancılar üçgeninde tutsaktır
bir kelebek musikisidir hayat
ne kadar azsa insan, o kadar çok yükselir
hafifliğinden başka tutanağı yoktur
güneş aydınlattığı her şeydir
insan kendinin uydurduğu bir tabudur
en ağır varoluş türkülerini, en hafif kuşlar söyler
yaşamak, bir bahar melteminde cıvıldamaktır
hep var olmak, varlığın bedeni olmaktır
küçük bir ayrıntıdır hakikatte varlık
üstüne çıkınca artık yoktur
hep aynı sukütta bir salıntıdır
ek'i reddetmek, eksizliktir
idealar, sadece birer saplantıdır
varoluş öncesiz ve sonrasızdır
kelimeler, hakikatin sıvasıdır
en ince yanlarına saklıdır insan
kötülük, kötülük düşüncesinin uzantısıdır
dünya, bir bütündür, bir ayrıktır
her insan, bir diğerinin uydurmasıdır
duygular, ruhun tenhalarındadır
çoğu insan, hep tenhalarında yaşar
insan, bir böğürtüdür
toplumlar, insanlaın topluca çıkardıkları anlamsız seslerdir
kişi, kendinden ibarettir
kendini bilen, her şeyi bilir
bütün uğraşlar, kendinden kurtulma sevdasından doğar
yalnızlık yalnız değildir
umutsuzluk, umutsuz değildir
yanlışlar üzerine yükselir
hakikat, tek başına yürür
aşk, insanı karanlık mahzenlerden kutsal hazinelere taşıyan merdivendir
aşk, insanın aydınlık sermayesidir
aşk, ilahi olanla beşeri olanın birleştiği çizgidir
aşk, bütün zıtların barıştığı bir gülümseyiştir
aşkla yokken var olur insan
insan aşktır
aşk hayattır
hayat tanrısaldır

sartre · Tarih: Sal Nis 29, 2008 1:15 pm Mesaj konusu:

oniki

insan kendi yanlışından ibarettir
insanlığın tarihi, ses ile suskunun, sahte ile hakikatin savaşının tarihidir
yanlışlar, sadece insanlarda yanlıştır
insan bir gerilimdir
eğitim, insanı temizlemek içindir
toplumlar, kendi karanlıklarından kendilerini yaparlar
insan kendi eğriltisidir
her insan kendi benliğinde tutsaktır
bütün kurumlar, insanın kendine giden yolunu tıkar
azalmak, kendine yaklaşmaktır
her insan, kendinin utancıdır
sesleri kendilerinden büyük olanlar,
şeytanın parmaklarıdırlar
insanın kendinin toprağıdır
her insanda ki benlik düşüncesi,
sadece bir saplantıdır
her insan, toplumun kendi için bıraktığı boşluğu doldurur
başkasının aralıklarındaki başka bir sığıntıdır insan
insan başkalarının özgürlüğünde tutsaktır
her suç kendini zıddıyla gerçekleştirir
özgür olmak, başka her şeyi reddetmektir
özgürlük tek kişiliktir
insan, kendinden sapar
daldan düşen yaprak,
rüzgara kapılarak gider
bazı renkler, diğerlerinin yanında görünmez
bazı sesler, diğerlerinin yanında suskudur
bazı insanlar, diğerlerinin yanında yoktur
bazı anlamlar, insanın sınırlarıdır
kendisini tanımlamak, kendini ıskalamaktır
tanımsız olmak, salt olmaktır
her şey kendini temize çıkarır
dünya, ötekilerin yaşama alanıdır
kendisine ayrılan boşluğu dolduran,
hep boş kalır
kötülük olduğu sürece, iyilik de kötüdür

sartre · Tarih: Sal Nis 29, 2008 8:12 pm Mesaj konusu:

onbir

yalnız kendiyle ölçülür
böylece var olur
sahte, hakikati belirleyemez
hakikat kendiyle vardır
insan bir tükeniştir
insan kendi kaderinin iradesiz öznesidir
her şeyin başlangıcı, boşluktur
önce hiçbir şey yoktu
kelimeler, kendilerinden öncelerini göremezler
sonsuz boşluk, kelimede sonludur
önce yokluk bile yoktur
insanlar, küçük bir rüya için hakikati terkederler
her insan kendi için bir ihtimaldir
tarih, kelimelerin arkalarında bıraktıkları izdir
geçmiş, insanın yanında götüremediğidir
zaman, insan zekasının kendine oynadığı bir oyundur
bazen kaybetmek, kazanmaktan iyidir
kendi yıkıntısını kabullenmez kimse
her türlü duygu bir savunmadır
her duygu, bir kendine iltifattır
yalnızlık, olana özgüdür
insan, varloluş masalına kendini inandırmak için yalnızlık mabedine sığınır
"yalnızım, o halde varım" der
bu bir yokluk feryadıdır
ızdırap, yokluktan yeğdir
varlığı için, acıyı seçer insan
yok olan acı çekmez
"acı çekiyorum, o halde varım" der
insan varlığı için her şeyi feda eder
varlık için verilen uğraşlar, insanı yokluğa yamar
var olmak, çaba sarfetmemektir
her türlü oluş isteği, bir sahteliği sergiler
bulutlar yoktur
gök yoktur
denizin dibindeki kumlar yoktur
rüzgarda salınan yaprak yoktur
arza çekilmiş ufuklar yoktur
kim korkar yokluğun varlığından
varlık, kaygısızlıkla ilerler
varlık, değişim tanımaz
bütün gizemler, hakikatin fazla açıklığından doğar
kimse bilmez bilinmesi gerekeni
çünkü, hayat öğretilmez
yaşamak bir ilhamdır
bütün insanlar diğerlerinde bir yanılgıdır
insan kutsal bir nefestir

sartre · Tarih: Pzr May 04, 2008 2:10 pm Mesaj konusu:

on

bütün doğrular, aynı çizgide ilerler
en ufak ayrıntı, en büyük hakikatin anahtarıdır
herkesin gittiği bir yol vardır
herkesin gördüğü bir renk vardır
herkesin seçtiği bir anlam vardır
herkesin sevdiği bir rüya vardır
herkesin sığındığı bir mağara vardır
herkesin bir uzantısı, bir gölgesi bir de özü vardır
insan ya uzantısında tükenir, ya da gölgesinde erir
özünde kalan, hep kendiyle, hep hakikatledir
yalan, karanlık, çirkin, kötü, acı, sahte yoktur
bunlara sahip olan, şeytanın oyunudur
insan kendi sonunda, tanrının sonsuzluğudur
rüzgar ne kadar kendiyse, insan o kadar rüzgardır
birlik, çokluğa varilen addır
bütün zirveler yalnızdır
düz, zirvelerin birbirine ulanmasıyla oluşur
her felsefe bir vardır bir yoktur
her filozof kendi felsefesinde mahkumdur
ancak kendi felsefesini kendinin bilmeyen, haklıdır
her şeyde kendi olan insanın, her şey olmaya hakkı vardır
hakikat en basit olanda en yoğundur
insan çeşitli yalanlarla kendinden sapar
kavga, kelime, ses, renk, duyu, benlik
hiçbiri kişiye dahil değildir
eylemler vardır, sahtedir
renkler vardır, uyduruktur
duygular vardır, uzanıştır
kelimeler vardır, yalandır
her insan bir ekini kendi kabul eder
saf benlik, benliksizliktir
her düşünce kendi yanlışlığının ilanıdır
hakikat susar
susku, eşyayı bir arada tutan kutsal tutkaldır

sartre · Tarih: Cmt May 17, 2008 12:32 pm Mesaj konusu:

dokuz

ona sahip olan, neden bilmez
öğretilemez, bilen yoldur
talep eden, onda yürür
farkında değildir
körler yolu tarif eder
yürüyemeyen, kelimeyi yürütür
ölüler, ölülüklerini bilmezler
ölüdürler
ölüler, ölülüklerini bilmezler
gerçek diridirler
insan, baktığı yerdeki gördüğü kadardır
sahiplendiği kadar yoksuldur
insan, geçmişle geleceğin savaş alanıdır
geçmişi ve geleceği olmayanlar hep galiptir
insan kendinde çok az yer tutar
kendi lanetinden başkalarına pay vermek için,
lanetler kendini insan
dümdüz bir yolda ilerlerken,
göğe sapanla yere sapan arasında fark yoktur
her kral bir köledir
istikamet, kendisindedir
geri, ileridedir ileri, geridedir
çalışan kazanır,
her kazanç bir cezadır
insan tanrıya inancını kaybeder
tanrının insana imanı hiç eksilmez
iman, bizzat insandır
hakikat, uyumdur
duygular, renk istencinin evlatlarıdır
tanrı insana yolu göstermez, yol olur
acısı ile sevinci birbirine denk olan hakikattir
her an bir diğerine hazırlıktır
bir gayesi olan hep vasıtada kalır
huzur iradeli bir ilhamdır
şeytan, hakikatin üzerindeki tozdur
şeytan, hakikate kirli gözlerle bakanın gördüğüdür
sıkıntı, insanın kıskançlığıdır
insan kendini tanrıdan kıskanır
şeytan insanı kendine bırakır,
tanrı yanına alır
gerçeğin müritleri, yalanın erleridir
suskunun türküsü, susarak söylenir
kendisi kadarını duyar insan
hakikat aşikar bir gizdir
“bütündür karşıtlar, bütün değil”
aşk, kutsal bir şehvettir
çoğu kez en güzeli şeytandır
kendi kadar olmayan,
ardında bıraktığı kadardır
yanında götürdüğü kadardır
gökyüzü, gökte değildir
başkasının bakışı siner bakışlarına
güneş, yanmaktan şikayetçi değildir
insan bir öte düşüncesidir
kuşlar kimin türküsünü söylediklerini bilmezler
insan bir tatminsizliktir
haklı bir zaferin kaybedeni yoktur
her özne nesnesini içinde taşır
aşk, insana kendini sevmeyi öğretir
hep aynı müziğin notasıdır insan
her sevgi bir devrimdir
insan, sonsuz bir huzurdur

soluk · Tarih: Cmt May 17, 2008 10:48 pm Mesaj konusu:

gizli bir özneyim artık cümlelerde...
kimliğim saklanırken insanlardan, bir tek hiçliğim bana bırakılmış

argolok · Tarih: Pzr May 18, 2008 6:54 am Mesaj konusu:

pireler, kendilerine köpek almak düşleri kurarlarmış, hiç kimseler de yoksulluktan kurtulma düşleri kurarlar: büyülü bir günde üzerlerine şans yağacaktır, oluk oluk şans. gel hör ki şans yağmuru yağmaz, ne dün, ne bugün, ne yarın, ne de hiçbir zaman. hiçkimseler ne denli yakarırlarsa yakarsınlar, şans yağmuru çiselemez bile; solavuçları da kaşınsa, güne sağ ayaklarıyla da başlasalar, yıkbaşında eski süpürgelerini atıp yenisini de alsalar boşunadır!
hiçkimseler: hiç kimselerin çocukları, hiçlerin sahipleri. hiç kimseler, hiç kimsesizler, tavşan gibi kaçanlar, yaşarken ölenler.
olabilecekken olmayanlar
dil değil lehçe konuşanlar
din değil körinanç sahibi olanlar
sanat değil süs eşyası yaratanlar
kültürleri değil folklorleri olalar
insan değil insansal kaynakolanlar
yüzleri değil kolları olanlar
adları değil numaraları olanlar
dünya tarihinin sayfalarına değil de yerel gazetenin zabıta sayfasına geçenler
canlarını alacak kurşuna bile değmeyen hiçkimseler. .
eduardo galeano

sartre · Tarih: Sal May 20, 2008 12:11 am Mesaj konusu:

sekiz

devrimler insanların kendilerine olan nefretlerinden doğar
kendini başkasına doğrultan, hep kendini öldürür
sevmek, zarar vermeyi bilmemektir
her duygu ilkin sahibine yönelir
insan kendini tanrı sanır
her insan kendinin cennetidir
cehennem, istemeyenin sahte seçeneğidir
insan yaşamaktan çok şey bekler
sıfatları, isimlerden, isimleri fiillerden ayırmak gerekir
bunun için hepsinde hiçbiri, hiçbirinde hepsi olmalıdır
varlık, hem aynadaki görüntü, hem ayna, hem aynanın karşısındakidir
bazen biridir, bazen hepsidir, bazen hiçbiridir
küçüklüğüne koca bir dağa yaslanır gibi yaslanır
sevgi insanlığı kurtarmayacaktır
sevgi sadece sevenleri, sevgileşenleri kurtarır
her insan kendini kendine ayırır
her bir şeyde kendini bekler
insan, sonsuz umuttur
herkes başkalarının öznesi, kendisinin nesnesi olmak ister
insan, sonsuzluktan koparılmış bir parçadır
panzehir, zehirden üretilir
insan, sıkıştırılmış suskudur
ne kadar uzağa bakarsa, o kadar uzağı görür
yaprak yere düşer, sürüklenir, yok olur
çiçekte açan topraktır
ızdırap sağlam bir sığınaktır
insan, arınık bir gözyaşıdır
aşk, insanın en acımasız yanına taşınmasıdır
hayat, bir tebessüm kadardır
insan kendini yaşamaya zorlar
yaşamak, kutsal bir yağmurdur
yağmurlar her yere aynı yağar
insan, tanrısal bir şefkattir
başkasında gördüğüne kendinde acımalıdır
insan, ilahi bir kavrayıştır
sevgi, mesafeleri kendinle hizalamaktır