Bütün ömrünce dişleri sökülü yaşadı durdu. Evet, dişleri sökülü! Asla ısırmadı, bekledi, ve kendini hep daha sonra gelecek günlere sakladı ve şimdi, birden gördü ki hiç dişi kalmamış. Ne yapmalı şimdi? Kabuğu mu kırmalı? Söylenmesi kolay! Hem sonra gereiye ne kalır? Toz toprak içinde, ardında pırıl pırıl izler bırakarak tırmanan yapışkan bir zamk parçası.
Kalan kirlenmiş varlığınının üstünden, hayatının üstünden berrak ve saf bir bilinç uçmaya başladı: "İhtilalci değilim, isyan edenim"
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Karakutu
Çakallar ve Araplar
Favorilere Ekle!
İletişim Formu
