ben cocukken

karakedi · Yazar Kayıt: Jul 22, 2005 Mesajlar: 202

erik agaci kesfettim
sahipsiz bir bahceydi
dallari doludolu
aklima toplamak ve satmak geldi
yasim 7-8
100 kilo kadar sattim
hepsinide komsulara tanidiklara
aksam bir tomar para ile eve donmustum
evdekiler bir hasladi
sana biz para vermiyormuyuz
bizi konukomsuya rezil ettin
ticareti ve para dosttan kazaniliri kesfetmistim.

fadim · Forum Admin Kayıt: May 27, 2006 Mesajlar: 2734

Dokuz on yaşlarında falandım.

annem babam ve ben üçümüz masada yemek yiyoruz.Nedense aniden sinirlendi babam.Sürahiyi aldığı gibi içindeki suyu yüzüme fırlattı.Hem korkmuş hem de şaşırmıştım.

Ağlamadım.

Aksine mutlu mutlu güldüm.

Babam şaşırmıştı.Uzatmadığım için sevindi.Öfkesi de geçmişti...

OWL · Tarih: Cum Hzr 09, 2006 10:26 am Mesaj konusu:

İkinci sınıfa gidiyordum, resim dersini bahçede yapacağımızı söyledi öğretmenimiz. Çok sevindik. Okulun yan tarafında toprak bir yol vardı; seyyar bir lunapark kurulurdu arkasında ki boş sahada. Hızla giden bir ekmek arabası tanımadığımız bir adama çarptı biz lunaparkı çizerken. Beynini gördüm adamın, insanların ölümsüz olmadığını farkettim.

fadim · Forum Admin Kayıt: May 27, 2006 Mesajlar: 2734

ben çocukken her gittiğim şehirde akşamları ortaya çıkan ayın oraya ait olduğunu düşünürdüm.

güneş aynı güneş ama ay her yerde farklı,

Yani,

Global güneş,yerel ay.

karakedi · Yazar Kayıt: Jul 22, 2005 Mesajlar: 202

bir sabah ezan sesiyle uyandim
ablalarimiz o zaman derlerdi
ezani duydugunda yatmayacaksin cok gunah diye
ayaga kalktim basladim dinlemeye

ne guzel gelmisti aglamakli olmustum
karar verdim namaz kilmaya
kuran kursunu maclardan sonra takip ediyoruz tabii
annem babam herkes sasirdi
basladik namaza
simdi hala gulerim
rekatlari cifter cifter kiliyormusum meger
anneminki bitiyor
babaminki bitiyor
ablaminki bitiyor
benim ki bitmiyordu

OWL · Tarih: Cum Hzr 09, 2006 6:16 pm Mesaj konusu:

İkiside çok komikmiş. Bende beş altı yaşlarındayken sokakta gördüğüm bütün kedi ve köpekleri benim zannedermişim. Eve götürelim diye ağlamaya başlarmışım.

Çocukluğu hatırlamak ne kadar garip. Bir tuhaf oluyor insan.

karakedi · Yazar Kayıt: Jul 22, 2005 Mesajlar: 202

2 defa evden kactim
1 defa kacmisim

toplam 3

OWL · Tarih: Cum Hzr 09, 2006 7:13 pm Mesaj konusu:

Ben sürekli kaçarmışım, yani sayı belli değil. Evimize yakın bir koruluk vardı, kaçar kaçar oraya saklanırmışım. Artık çocuk aklımla ne olacağını zannediyorsam. Belki de orası bana koca bir orman gibi geliyordu, Tarzan olmak istiyordum belkide. Tam olarak hatırlamıyorum.

OWL · Tarih: Cum Hzr 09, 2006 7:18 pm Mesaj konusu:

Aaaaaa, en güzel anılarımdan biri budur:

Mahallede Ermeni bir hanım vardı, evinin duvarları teneke kaplıydı. Yerden bir birbuçuk metre yukarı kadar kaplanmıştı duvarlar. Mahallenin çocuklarından biri evde kaçak olduğunu farketmiş. Arka arkaya sekiz on çocuk dizilirdik tren vagonları gibi. Herkes hazır olunca en öndeki tenekelere değerdi, akım hepimizden geçer en arkadaki çocuğu çarpardı. Bir müddet gülüşmeden sonra en sonda olan arkadaş en başa geçer ve oyun yeniden başlardı. Sonra yeniden gülüşmeler.

Ya bütün çocuklar biraz aptal oluyor, ya da bizim mahalledekiler biraz garipti.

fadim · Forum Admin Kayıt: May 27, 2006 Mesajlar: 2734

ilçenin gazete de satan tek kırtasiyecisi vardı.İsterdim ki babam o dükkanın sahibi olsun.Bütün kitapları, dergileri en önce ben okuyayım.

Hasta olmanın tek keyfi vardı,babam çeşit çeşit dergi alırdı ve inanılmaz mutlu olurdum.

Çocuktum.babam kırtasiyeci değildi.Ama okuma sevgimi hep destekledi.

OWL · Tarih: Cum Hzr 09, 2006 7:59 pm Mesaj konusu:

Okuma yazmayı yeni öğrenmiştim, dedem bize misafirliğe gelmişti ve şimdi de geri dönüyordu. "Sana ne alıyım torun?" dedi, kitapçının önünden geçiyorduk, kitap istedim. İçeri girdik beraberce, Hector Malot'un Kimsesiz Çocuk isimli kitabını sevdim. Kapağında yarısı gözüken bir çocuk yüzü vardı. Kitapçı bu kitabın benim için ağır olacağını söyledi, ben inat edince aldık tabiyki.

O yıl bitmeden çocuk klasiklerinin çoğunu okumuştum. Kitapçı benden artık para almıyordu. Kitapları ödünç olarak veriyor, bitirince geri götürüyordum. Kitap biter bitmez geri götürürdüm, hiç geciktirmezdim. Ne kadar gecikirsem, yeni bir kitaptan o kadar ayrı kalacağım anlamına geliyor çünkü.

Seni çok seviyorum Kitapçı Amca, umarım yaşıyorsundur.

Karakedi, nereden açtın abi bu başlığı; ne güzel unutmuştum pek çoğunu.

Crying or Very sad

bocek · Yeni Üye Kayıt: Nov 21, 2004 Mesajlar: 36

ay çok güldürdünüz beni ya...

ben daha 1-2 yaşlarımdayken evimizin balkonundan düşmüşüm.. betona çakılmışım yani Smile

herkes bişey olmadı diyor ama ben çatlaklığımın sebebini bu olaya bağlıyorum..

bir de 7-8 yaşlarındayken uçurumdan aşağı uctum Smile

trabzonun yaylalarından birinde bayır aşağı koşuyorum.. gözüm yeni açmış çiçeklerden başka birşey görmüyor... o kadar hızlanmışımki yolun bittigini, ucurum oldugunu anladıgımda durmama imkan yoktu ve uctum... yuz ustu yapıştım yere Smile

Allah korudu...

True · Yeni Üye Kayıt: Jun 07, 2006 Mesajlar: 79

Ben çocukken, marangozdum.

melki · Yazar Kayıt: Dec 29, 2005 Mesajlar: 222

Ben de küçükken ineklerin karnında ki sütü yoğurt yapmak için ineklere yoğurt yedirmeyi denemiştim bir de toprağı kazıp dünyanın öbür ucundan çıkmayı tasarlamıştım ama yeri çok fazla eşemedim.

erufuk · Tarih: Cum Hzr 09, 2006 10:21 pm Mesaj konusu:

ben çocuken 23 Nisanlarda bayrakların üzerinde ''atam izindeyiz'' yazardı buyazıyı hep bayramlarda gördüğüm için, bayramlarda hep tatil olduğu için atam izindeyiz'i atam tatildeyiz anlamında algılıyordum vede arabaların önden çekişli arkadan çekişli muhabbetleri konuşulurken araba biryere battığında ip bağlanarak önden çekilecek demekki veya arkadan çekilecek demekkki şeklinde anlıyordum...