Düşsel MonologLar

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

Kökü yere ağmamış
Gökyüzüne asılı bir söz
Ancak dilsizlerce okunup
Sağırlarca ifade bulan
Canlanmamış bir cenin
Çakılmamış bir ateş
Sancımamış bir böğür

Ya da
Dıştan büyümeyi unutmuş
İçten içe büyüyen bir gülibrişim

Talihi kör
ve de
Kasığı tüm dünyayı içine alacak kadar dişi
Kendisine gelene değil
Kaçana yazgılı.

mavisurgun · Yazar Kayıt: Jan 25, 2007 Mesajlar: 282 Nereden: ankara

Bir kalemin ucu kadar sivri söz(cük)lerin,
Körlüğümün şahdamarına ansızın iniyor...
Kağıda zehir damıtan mürekkebin, yayıldıkça ruhuma
Dilindeki her cümle kabzandaki mermi gibi, vurdukça şakağımdan
Devrildikçe sırt üstü mayınların ortasına...
Uslanmıyorsun...
Saç tellerimi satır yapıp kendine kusuryorsun yazgına bulaşan firariliğimi...

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

Benim sana olan sevgim
ayaklarına turab olsun.
Sevilmeyi bekleyen her kadın
bunun tozundan medet umsun.

AYYIL · Okur Kayıt: Oct 03, 2007 Mesajlar: 62

Her gidişim özüme dönüşümdür aslında,
Özümün sen olduğunu unutarak her defasında.....
Ya yolumu kes ya da çekil yolumdan,
Bırak artık özümseyemediğim hayatı yaşayayım,
Yaşayamasam da yaşatmak zorunda olduklarıma
Bağışla beni hayat...........

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

Beş kardeştiler.
Çatısız bir evde, yanmakla sönmek kararsızlığında ipildeyen mumun ışığında, zifiri saçlarını gecenin gözlerine düşürmüş çaresizliği delmek için dördü göğe bakarak (onurlu), biri gözlerini yere dikerek (mahcup) birer dilek tuttular.
Herkes, kendi dileğini; kendine diledi.
O’nun dileği; kardeşlerinin dileği(nin gerçekleşmesi) oldu.
Ve
İçlerinde sadece O’nun dileği kabul oldu.
Şimdi dört kardeşi de kendi mutluluğunu yaşıyor.
O ise beş kişinin mutluluğunu hala o günün sırrıyla gözlerinde taşıyor.

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

Armağan

-sen bana hak değil mükafatsın-

-ağla, beni iliklerime kadar ısla-

ne zaman
aklıma tanrı gelse
gölgesinde seni görüyorum

bir tüye bindiriyorum seni
ve nişan diye sol omzuma konduruyorum

herkes beni yüzümden değil
artık
omzumdan tanıyacak.

mavizeytin · Yazar Kayıt: Mar 21, 2007 Mesajlar: 105

Bir şey var söyleyemediğim

Söylersem gidersin diye

Söyleyemeyip ben gidiyorum

Aklında hoş bir anı olarak kalmayı tercih ediyorum

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

başkalarının eskilerini giyerdim çocukken
oysa
giydiğim eksiklik duygusuymuş

küçükken duyduğun eksiklik
büyütebilirsen zenginlikmiş

basak44 · Okur Kayıt: Feb 05, 2008 Mesajlar: 62 Nereden: Mardin

Okumak düşünmekten daha kolay...

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

Hünerli YalnızLık

Yalnızlığı kimsesizlik mi sanıyorsun?
Yoksa tenhalık mı?

Yalnızlık, tanrının yalnızlığına karşın
insanca bir yalnızlık değilse
tenhalıktır.
Tanrı kimsesiz
ve tenha
olduğu için değil
tanrı olduğu için
yalnızdır.
Tanrının yalnızlığı
kendine yazgısıdır.

İnsan asla yalnız değildir.
Ve yalnızlık insana göre hiç değildir.
Yalnızlık, insan için ne bir tercihtir ne de bir kaderdir.
Yalnızlık, insan için ancak hünerdir.
Meğer ki insan yalnızlığı ile kendini değil
kendi ile yalnızlığını emzirmeyi bile.
Yalnızlaşmaya çalıştıkça çoğalıyorsan
değil;
çoğaldıkça yalnızlaşıyorsan;
herşey ve herkes
sana dair olsa(ydı) bile; yalnızsan
yalnız sana “yalnız” derim "ben".

her yalnız ben; sen.

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

taflandan değil
arastadan hiç değil
ruhumun salkımlı yerinden
balkıyan
gücü, boşluğu olan
sabun köpüğü
bugün tartımlı bir ölümle
öldü.

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

Gökyüzü gözlerine taşınmış sanki.
Masmavi bakıyor.

İnce bir boşluk, alemi düz bir çizgi gibi hizalayıp kararak “hiç”liğe karıştırıyor.
Kendini hiç terk etmeyenle, kendine en çok muhalefet eden, “hiç”liğe en çabuk karışıyor.
Ne olduğu belli olmayan ise “piç olmuş bir hiç”likten öte gidemiyor.
Her şeyin merkezi sen olduğunu sanırsan,
hiçbir bok olmadığını
en son sen anlarsın.

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

Kesik Hava

1

ne verdiyse; armağan
ne aldıysa; ödünç

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

2

şehrin göğü sarkmış
güneş kokulu omzuna

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

3

herkesin denizcilikten konuştuğu limansız şehir
karaya oturmuş bir yalan

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

4

yola dökülmüş erkekler
meyvesi acı bir ağaç gibi
ölümü bekler.

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

5

aklımı saran bıcılganlar
fistüllü duygulara gebe

kime dokunsam, hiçkimse

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

6

elimdeki, cembiye
hayatı akan yerinin oylumundan bölen

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

7

acıların bile kadidi çıkmış
umutlar, çatal çatal
ağzımın içinde çifte dilli bir yılan

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

8

her ölen, başka başka beden.
ama ille de ben.
üç ölümlü adam;
her şeyi bulduğu yerde;
kendinde kaybeden.

Diaspora_Hedonist · Yazar Kayıt: Jul 18, 2007 Mesajlar: 299

herkesin özlemi yüreği kadar yer tutar
benim özlemimi yer tutar