Kalkıp da sözlüğe bakmayın, "dokunaklı" demek... Ama ben "acınacak durumda" anlamında kullanıyorum, tamam mı?

"Sol" olduğu ısrarla ileri sürülmekte direnilen "kesimde" bazı kıpırtılar var, biliyorsunuz: Deniz Baykal muhaliflerinin kuracakları "CHP Light", bir de "10 Aralık hareketi" olarak bilinen birilerinin partisi... (Bilinen dedim ama, Profesör Burhan dışında bunların kimler olduklarını bilen de yok!) Bu arada sosyalistler de "Susurluk konusunda bağırıp çağırdılar ama Ergenekon konusunda ağızlarını açamadılar" suçlamasının ağırlığı altında kem küm edip duruyorlar... Rezil oldular, şimdi laf çevirmeye çalışıyorlar.

Genel görünüm bu. Ciddiye alınacak bir yanı da yok.

Tuhaf memleket burası, tuhaf.

Hastalanmış bir yer.

Bünyesinde bir tümör var sanki.

Bence o tümör, ordunun ve yargının siyasetteki rolü.

Orduyla yargıyı siyasetten çıkarmadıkça bu ülkeyi düzeltmeye imkân yok.

Ne yaparsanız yapın sürekli ateşlenir burası.

Bu iki kurumun siyasetle ilişkisi, bütün hayatın ritmini bozuyor.

Çocuk çocukken bir keresinde
yabancı bir yatakta uyandı...
...ve şimdi hep tekrar uyanıyor.
Bütün insanlar güzel görünürdü,
şimdi ise sadece bazen.
Cenneti gözünün önüne getirebiliyordu,
şimdi ise tahmin ediyor.
Hiçliği düşünemezdi...
bugün ise ürküyor.
Çocuk çocukken zevkle oyun oynardı.
Şimdi ise ancak iş yapınca
yoğunlaşabiliyor.

ön balkonda oturmuş
konuşuyorlardı:
hemingway, faulkner, t.s. elliot,
ezra pound, hamsun, wally stevens,
e.e. cummings ve birkaçı daha.

“baksana” dedi annem “şunları
susturamaz mısın?”

“hayır,” dedim.

‘Dövüş Kulübü’, ‘Tıkanma’ gibi sert romanların yazarı Chuck Palahniuk, aslında partilerde bir köşeye çekiliveren sıkılgan bir insan olduğunu söylüyor. Yine de edebiyat etkinliklerinde çeşitli çılgınlıklar yapıp odakta kalmayı seviyor. Amerika’nın en ünlü ve en tartışmalı yazarlarından biri değilken Palahniuk Freightliner’da dizel tamircisiymiş. İsviçre’nin küçük yolcu uçaklarının hidroliklerinden bahsederken neden bahsettiğini bildiği hissini veriyor.