Ey doktorlar, yaşlılık bir hastalık değildir. Tedavi için yırtınıp durmanız boşuna! Görüntü kirliliğini estetize etmek için tüm yaşlıları katletmekten başka radikal çözüm yok!

Ey yaşlılar, ihtiyarlığa eski bilgeliğini ve saygınlığını kazandırın! 3-5 yıl daha fazla yaşayabilmek için vazgeçilen nimetlerin, ölürken bir film şeridi gibi gözlerinizin önünden geçmeyeceğinin garantisi ne?

Çağdaş gönüllü köleler! Siz de sayılı nefesinizi yürüyüş bandında tüketmeyin! 30’lu yaşlarında kalpten gidenlerle dolu etraf.

Bu kadar korkulur mu yaşlılıktan? Bu ‘aman benden uzak dursun’lar neden? Zaten yormadı mı bu koşturmaca, bu çelişkiler, ömür boyu yalanan tükürükler? Hak etmediniz mi huzurla o SON’u beklemeyi?


“Her yaşlı, rahatsız edilmeden, sakin bir şekilde ölmeyi bekleyecek kadar saygıyı hak etmiştir” (Konfüçyus)



Modern tıp, teknoloji ve bilimsel araştırmalar ilerledikçe, popüler kültürün gayrı insani ama reytingi yüksek taleplerine mağlup oluyor. Cerrahinin, estetik operasyonlardan başka bir boka yaramadığı gibi bir anlayış hakim artık. Asıl sakatlık ise yaşlılığın bir hastalık gibi algılanıp, tedavi edilmeye çalışılmasında yatıyor.

Yaşlılık, varoluşun en doğal sürecidir, hastalık değil! İflas etmeye, bozulmaya başlayan metabolizmayı nasıl geriye döndürebilirsiniz? Yaşlılık, Tanrı’nın insanoğluna, çocukluk ve gençlik gibi verdiği nimetlerden. Doğarsın, yaşarsın, ölürsün. Olay bu kadar basit!

İhtiyarlığın, hikmeti, erdemi, saygınlığı ve bilgeliği, modern zamanların kutsanan çocukluk ve gençliğine yenildiğinden bu yana, eşşek kadar amcaların, zırzop spor giyimler içinde kendini genç gösterme gülünçlüğüne şahid oluyoruz.

Altı milyar insan farklı düşünce, psikoloji ve biçimde yaratılmıştır. Bu kadar büyük farklılıklara sahip malzemeden, ölü balık gözlü, burnunun deliği karşındakinin suratına bakan, korseler içinde nefesi daralan aynılaştırılmış sayborglar yürüyor caddelerde…
Aynılaştırma operasyonunun öznesi olan modern cerrahi, Botoks, meme dikleştirme, kıç büyütme, yağ aldırma, kırışıklık giderme, burun kaldırma, gıdı aldırma filan gibi sakatat problemleri ile meşgul. Hepsi, yaşlılığın yitik değerlerden sayılmasından.

Geçen yaz Paris Belediyesi, aşırı sıcaklar yüzünden hayatını kaybeden ve tek başına yaşayan onbinlerce yaşlının, çocuklarının tatillerini yarıda kesmemesi nedeniyle morglara sığmadığını, bu yıl buz pateni salonlarının kiralandığını açıkladı. Bazı ülkelerde ise belli saatlerde, belli mekanlara ve parklara yaşlıların girmesi yasaklanıyor.
En iyisi görüntüyü bozan bu timsahları öldürmek, daha steril ve daha estetik bir dünya için en radikal çözüm bu mudur yoksa?
Ab-ı hayat iksirini, Kafkasya dağlarında, Hindistan mabedlerinde, sağlıklı yaşam köylerinde, kişiye özel diyet programlarında arama çabasına düşmüş zavallılar! Keten tohumu, Omega 3, Fosfor, Potasyum, çinko, doymamış yağlar ve ot çayları peşinde 3-5 yıl daha fazla yaşayacağım diye yırtınıp duruyor. Yetmedi, Mesir Macunu, Padişah dolması, kocakarı terkipleri ile akranlarına fark atma derdindeler…

Ekranlar, gazeteler ‘Bakın hala ne kadar gencim”, “Yaşım 70 ama 60 gösteriyorum” zevzekliği ile gebermeden dünyaya mertek dikeceğini sananlarla dolu! “Cildim parlak”
diye övünenlere, kösele gibi yüreğe sahip olduklarını kimseler söylemeyecek mi?
Otla, çimenle beslenerek kaç yıl daha bu tapındığın dünyada daha fazla ömür sereceksin? 3-5 yıl daha fazla (belki) yaşayabilmek için vazgeçtiklerinin, ölürken bile bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçmeyeceğinin, burnunda tütmeyeceğinin garantisi ne? Sizi gidi çağdaş yaşamın, gönüllü köleleri sizi…

Kendinden 20 yaş küçük kız-erkek tavlamak için, ölüme Don Kişot’ça karşı koymaya kalkmanın, zibidilere madara olmanın ne alemi var!
Gıdın, göbeğin, kolların vesair azaların sarkarsa, baldır-bacak yağlanırsa, yüz kırışırsa, saçlar ağarırsa, benler çoğalırsa, siyatikler azarsa ölür müsün? Evet ölürsün ve kurtulursun dertlerinden!
Neyi, ne kadar mutlu yaşadın? Ne sefa sürdün şu iki günlük dünyada! Çok mu matah bir şeydi harala gürele geçen sınav telaşı?
Hayatı boyunca, dengeli beslenmiş, bütün mineralleri düzenli almış, etten, pirzoladan uzak durmuş, hergün kilometrelerce koşup, jimnastik salonlarında Allah’ın verdiği sayılı nefesi tüketmiş, ancak 36 yaşında kalpten gidenlere bakın da ibret alın!

Doğu Anadolu’nun ücra bir ilçesinde görev yapan öğretmen bir arkadaş anlatmıştı. Hayatı boyunca şehre inmemiş 97 yaşındaki bir amcanın oğlu, ömründe doktor ve ilaç yüzü görmemiş babasının ayağında aksama hissettiğini ve şehirde doktora gitmesi için ikna etmesini istemiş bizimkinden. Zorla götürmüşler, doktor sigara içtiğini öğrenince, elindeki reçeteyi bırakıp “eğer sigarayı bırakmazsan 80’e varmaz ölürsün” demiş. 97 yaşındaki amca doktora ters ters bakıp, “O yazdığın reçeteyi g.tüne sok” demiş.
Zaten yormadı mı bu koşturmaca, bu çelişkiler, ömür boyu tükürdüğünü yalamalar, ölüm karşısındaki edilgenlikler, onurluca, şerefle ihtiyarlık şerbetini içip, o enfes sonu beklemek fena mı olur sanki? Evet her yaşlı ölümü gerçekten de hak etmiştir!

 

gayberia@yahoo.com