Önce şiirin adından başlayalım: KTL! Ebced hesabıyla K ya da ‘Kaf’ (Karaşed’den) 100; L ya da ‘Lam’ (Kelemen’den) 30; ve T (Hutti’den) 9 rakamına tekabül ediyor. Toplama işlemini uyguladığımızda, KTL’nin ebced hesabıyla karşılığı, 139’dur.




Şimdi de, şiirde gözebatar ölçekte çok kullanılan rakamlara bakalım: ‘Yedi sekizden önce’; ‘on, yirmi, kırk, elli, daha çok sekizden önce’; ‘bir kuru yer’; ‘bilsem bir Buridan’ın eşeği’; ‘iki zaman’; ikin ara’; ‘dokuz üçün kaçı, biri ya da fazlası’; ‘sekiz sakız biz yokuz’; ‘yedi iklim dört köşe’; ‘yedi matinasındayım’. Şimdi bu dizelerde geçen sayıları toplayalım: 7+8+10+20+40+50+8+1+1+2+2+9+3+1+8+7+4+7=188. Sadece bu kadar değil. Şiirin ilk iki dizesi,

Korkum bu bu şehir beni

Daha da yer yedi sekizden önce

dizeleri, şairin, bir ‘yedi’yi daha gizlediğini ima ediyor. ‘Daha da yer’, ilk dizenin sözdiziminin, aslında, ‘Korkum bu bu şehir [yedi] beni’ biçiminde olmasını gerektiriyor:

Korkum bu bu şehir [yedi] beni

Daha da yer yedi sekizden önce

Necatigil’in sözdizimi oyunuyla gizlediği, ya da ‘muamma’ geleneği gereği açığa vurduğu bu ‘yedi’ ile birlikte, şiirde geçen sayıların toplamının: 188+7=195 olması gerekiyor.

Necatigil, şiirin 10.ve 12. dizelerinde de, iki kez ‘farkı ne?’ sorusunu yineleyerek, yine ‘muamma’ geleneğine uygun bir ipucu veriyor. Necatigil’in vurguladığı fark ise, ‘muamma’nın çözümüdür. Şöyle: Şiir, 1972 yılında yazılmış ve Aralık 1972’de ‘Yeni Dergi’de yayımlanmıştır. Şiirin yazıldığı tarihte (1972), Necatigil, 1916 doğumlu olduğuna göre, 56 yaşındadır: 1972-1916=56.

Öte yandan, şiirdeki sayıların toplamı, 195’tir. Ebced hesabıyla KTL’nin de 139’a tekabül ettiğini biliyoruz. KTL toplamını, şiirdeki sayıların toplamından çıkardığımızda da, 56 sayısını elde ediyoruz: 195-139=56

Bu durumda denklem kurulmuş oluyor;-şöyle: Necatigil’in KTL’yi yayımladığı tarih: 1972 (eksi) Necatigil’in doğum tarihi: 1916 = (eşittir) şiirdeki sayıların toplamı: 195 (eksi) KTL’nin ebced hesabıyla sayısal karşılığı: 139. Aritmetik ifadeyle: 1972-1916= 195-139 ya da, 56=56.

Görüldüğü gibi, Necatigil, bu şiirle modern bir ‘muamma’ inşa ediyor. Şiiri 56 yaşında yazdığını; bu şehrin kendisini, ‘yedi sekizden önce’ yemesinden korktuğunu, ya da 57, 58 yaşlarına varmadan ‘ölüp gitmesi’nden kaygılandığını ‘muamma’ yoluyla bildiriyor okura.




Zaman
11.05.2005