Mevzu, tabii şişede durduğu gibi durmuyor. Bu Şahan’a taktı ya kalitesan gurmeler; ordan
sallayan, burdan savunan.

Bi de Kemal Sunal’a benzetilince köpürenler! CHP; NE kadar solcuysa, ‘sosyal’ ise

‘demokrat’ ise, Kemal Sunal’ın komedileri de o kadar sosyal biçerikti, jeni eseriydi- farttı furttu.

Şahan bence çok da iyi idare etti tırışkadan salvoları: minimum röp. verip manasız toplara tenezzül etmeyerek.

Böyle düşünürken, düşünürken; onunla ‘Dikkat Şahan Çıkabilir’ günlerinde iki buçuk kez filan telefonla konuşmuşluğumuz; bana ‘ablacım’ diye hitap etmişliği var-

Şahan’ın tatlı bir herif olduğunu, Hakiki Hayatta da düşünceli olduğunu ve neşeli bir iyi aile çocuğu olduğunu- “Para için komedyen/Hakikatte: bu ne samimiyet len?” biri değil Şahan yani.

Bir arkadaşım hayatının çok kara günlerinde onunla yaptığı iş toplantılarının nasıl eğlencesiyle onu hayata bağladığını anlattı, diyelim. Önemlidir böyle özellikler.

Düşünürken böyle; Şahan’ın Sırrının, tatlılığının, annesi tarafından yetiştirilmiş olması olduğu limanına da demir attım. Babasını küçük yaşta kaybeden oğlanlar, anneler tarafından yetiştirildiklerinde, daha tatlı insanlara dönüşüp anti-maço özellikleriyle kalplerde daha kolay taht sahibi olabiliyorlar.

Bakınız: Teoman.
Bakınız: Tarkan.

Teoman öyle çok teyzeli/anneanneli/anneli bir evde, tamamen bir Kadın Projesi olarak; olduğu için de, onca ‘gönülçelen’ özellikler ihtiva ediyor. Türk Kadınları’na.

Hitap ediyor. Zira hem höt zöt imitasyonlarıyla büyümemiş oluyor Babasız Oğlanlar. Hem de fuzuli rekabetle sinirleri yıpranmamış. Maço standartlarına düşük hayatın, çekilmemiş/sürüklenmemiş.

Kadınları daha iyi biliyor; dahası kadınları yabancılamıyorlar. Güçlü (dominant) kadınlar da onlar için bilindik ‘territory’; zira adamsız kalmış anne, ister istemez pazılarını geliştiriyor. Hayata karşı ama. Oğlunu itip kakmıyor. Böyle bir ihtiyaç yok hayatında zira. Bu da çok önemli: itilip kakılmamış oğlanlar bunlar.

Tarkan’ın yurdumuzun bir numaralı gönülçeleni olmasının altında, annesi, ablaları tarafından büyütülmüş olmasının ruhsal konforu da yatıyor. Korkmaz asla kadınlardan Tarkan. Onlarla flörtleşmekten de, önlerinde kadınsılaşmaktan da.

Bütün bu cesur özellikler, Tarkan’ın seksapelinin mühim bir kısmını teşkil eder.

Şimdi düşünüyorum da Anne Çocukları Ekolü’nden Ata Demirer’le, Beyaz’ın tatlılığında bile BU var. Ve fakat her ikisinin de (Şahan’ın da) erkek kardeşleriyle içli dışlılığı, onları Tarkan ve Teoman’ın ‘Kadınlar Adasında Yetiştirilmiş’ (su katılmamış bu anlamda) ‘psyche’lerinden biraz uzaklara, Oğlan Kardeşli Anne Yetiştirmeli Oğlanlar Kategorisi’ne atıyor.

Egemen baba figürlü bir Serdar Ortaç’la (sürekli anlattığı atölye sahibi/3 oğlan çocuğu sahibi baba) ‘Benim babam benden komiktir’ krizli Cem Yılmaz’ı düşünürseniz- Anneleri Tarafından Büyütülen Oğlanlar’ın hiçbir gereksiz rekabete girmek zorunda kalmamış olmasının hayatta (babayla) onları nasıl farklı kıldığını, kavrayabilirsiniz.

Ve fakat NE oluyor? Genel olarak Kadın Hadisesi’yle pek rahat olan/olabilen Annelerinin Büyüttüğü Adamlar’da ciddi bir ‘commitment’ sorunu oluyor. Tek bir kadına karşı.

Onlar, genelde kadın cinsine yatkın/alışkın/barışık/bağışıklı. Tek bir kadına bağlanmaları: babayla annenin ilgisi, babayla ölçü/boy/otorite meselesi yüzünden habire rekabet etmiş tipik erkeklerden çok daha güç oluyor.

Bir kere Annelerinin Büyüttüğü Adamlar, hilafsız, kadınlar tarafından daha çok beğeniliyorlar. Onlar Anne Evi’nden başlayarak bir canki seviyesinde müptelası oldukları aşırı ilgi ve sevgiyi, tek kadınla kesemiyorlar. Hep sevgi. Hep ilgi. Ve de değişen kadınlardan. Genel olarak kadınlardan. Sonsuz sevgi. Aynen çocukluklarındaki bol kadınlı/anneli Anne Evleri’ndeki gibi.

Bu anlamda Tarkan’ın tek yumurtalaştığı havaalanlarında ve fotoğraf karelerinde sevgilisinden ayrılıp, ait olduğu yere, yani Bütün Kadınların+Adamların Yüreğine/Rüyalarına dönmesi fevkâlâde isabetlidir.

Hem star statüsü açısından.
Hem ruhunun Şımarık/Anneci Oğlan açlığının giderilmezliğinin kabullenilmesi açısından.

Yani Annelerinin Yetiştirdiği Oğlanlar’ı karşıkonulmaz kılan neyse denklemde, onları tek kadıncı/sadık/efendi bir nevi yaptırmayan da o! Durumlarının imkânsızlığı.

Bu imkânsızlık da kadınları fena halde tahriş ediyor olabilir, tabii ki.

İşte asla kadından korkmayan (köpeklerde olduğu gibi: kadınlar da, kadından korktuğunu hissettikleri adamları ısırırlar) aksine kadına yatkın ve yakın, kadın seven, kadın bilen bir oğlan çocuğu! Sevimli mi sevimli. Yalnız mı yalnız.
Nerdeyse bir sepet içinde, ruhunun kenarına bırakılmış.

Bundan daha gönülçelici bir durum olamaz kadınlar için: hem sevgili, hem bebek. Hem oğlan çocuk, hem korkusuz bir erkek!

Ve fakat kadın bağlandıkça Annelerinin Büyüttüğü Oğlanlara; içinden korkunç bir yaratık: potansiyel bir Anne/bir Güç+Kontrol Freak fırladığı gibi- İşte orda analı babalı evlerde büyümüş adamlar donakalırlarken korkudan+şaşkınlıktan+ alışkanlıktan; sırf Anneyle Büyütülmüş Oğlanlar tabanları yağlarlar natürel olaraktan.

Kalp kırmak için değil.
Kalp kırmamak için.

Ve canlarını kurtarmak için! Zira onların canları tatlıdır. Ve dünya bir sürü anne adayıyla üstlerine gelirken, onlar feci annelikle zaten büyütüldüklerinden, ‘kadın hadisesine’ bağışıklıkları çok farklıdır.