Arduvaz tahtalara yazıyorum adını
Solgun yelpaze kanatlarına
Nehirlerin, denizlerin kumuna
Buzlara ve yüzüğümle çiziyorum adını

Ve asırlık ağaçların kalın gövdelerine…
Bilir misin, doğruluğundan kimse kuşkulanmasın diye
Sevildiğinin, sevildiğinin, sevildiğinin!
Gerçekliğini çiziyordum gök mavisinin.

Ve istiyordum ki her biri çiçeklensin
Parmaklarımın ucunda yüzyıllar boyunca!
Sonra, masaya eğerek alnımı
Haçlarla yokettim hepsini bir solukta.

Ama sen, inleyerek katı parmaklarında
Kötü bir yazarın, yüreğimi yakıyorsun!
Hiç aldatmadım seni! Yüzüğümün halkasında yaşattım
Ve gene yaşayacaksın kanunların sonsuzluğunda.

Çev: Erdoğan Tokatlı