Hayır, işi yokuşa sürmeyeceğim; Deniz Baykal darbelere, muhtıralara aslanlar gibi dirensin demiyorum. Şartım bu değil.



Bunca yılın Baykal'ından (iktidara geldiğinde) Türkiye'yi “muasır medeniyet seviyesine” nasıl çıkaracağını açık-seçik anlatmasını da istemiyorum. O kadar vicdansız değilim.

CHP'yi, Ali Topuz'lardan arındırmasını da şart koşmuyorum. Her şeyden önce bu, (vaktiyle “Muhtar bile olamaz!” dediği Başbakan'a) Bülent Arınç'ın uzaklaştırılmasını sipariş veren Ertuğrul Özkök'ün tarzıdır, benim değil.

Demem o ki; bir oy vereceğim diye, eşeğin (…) su kaçırıp, Baykal'dan olmayacak şeyler yapmasını bekleyemem.

Mesela, bürokratik ve ekonomik imtiyazlarına tehdit gördüğünde, demokrasi dışı her türlü alavere dalavereye başvuran elitokrasiye tavır alması gerekmiyor. Hatta, halkın dini duyarlıklarına karşı küstah ve nobran tutum sergileyen telmaşa laik Türk literatisinin akıllarına itibar etmesi de problem değil. Paşa gönlü bilir; sandık orada bekliyor nasılsa.

Lafı daha fazla koşturursak rezillik elverecek besbelli. Biz iyisi mi, zıplayalım bu berzahı da şartımıza gelelim:

Deniz Baykal, cumhuriyet mitinglerinde yükselen, “Ne ABD, ne AB, tam bağımsız Türkiye” sloganını (hiçbir şerh düşmeden, kıvırmadan; virgülüne dokunmadan) orijinaline sadık kalarak bir kez söylesin oyumu cebinde bilsin. Aha şuracığa yazıyorum; yegane şartım budur. Özde değil, sözde söylesin; sorun yaparsam namerdim. Yahu, yüksek volüme hiç gerek yok; tıslarcasına söylesin; yeter ki söylesin.

Kan ter içinde peşinden koştuğu Kemal Derviş'i milletvekili yapan, “AB fotoğrafında biz de olalım…” diyen Deniz Baykal, gövde gösterisine dönüştürdüğü İzmir mitinginde atılan söz konusu sloganı asla 'terennüm' edemez mi diyorsunuz? Daha bir sloganda birleşemedikten sonra, ben ne anladım o zaman, “Birleşin, birleşin…” muhabbetinden?

AB'nin gönüllü acentesi, yılmaz savunucusu Mehmet Ali Birand, “Ne ABD, ne AB, tam bağımsız Türkiye” sloganının yeri göğü inlettiği İzmir mitingine (“Uykudaki dev uyanıyor” diyerekten) öyle bir 'güzelleme' döşenmiş ki, sormayın gitsin! Vay ki, vay vay! Bu Birand, AB'ye 'takiyye' yapmış olmasın lan?

Mezkur sloganı tartışmıyorum burada, yanlış anlaşılmasın. Benim derdim sahtecilikle. Yani, kimse hak etmediği üzerinden ne cezalandırılsın, ne ödüllendirilsin!

Ey ıssız dağdaki yırtıcı kuşa rızık, Salih Tuna'ya yükseklik korkusu (uçaktan acayip tırsarım), yumurtaya can, Tuncay Özkan'a akıl veren Allah'ım; bu nasıl bir sahteciliktir?

“Anlaşılan siyasi çoğunluk devlet iktidarını ele geçirmek istiyor” diyebilen anayasa profesörü Erdoğan Teziç'in demokrasi anlayışı mı sahici? Yoksa, '27 Nisan süreci' dolayısıyla 'mağdur' durumuna düşürülen hükümetin mensubu olduğu için, kendisi de otomatikman aynı pozisyonda gözüken Cemil Çiçek'in mağduriyeti mi?

Kim sahteci, kim sahici? Bre medet; aklımız sıçrayacak! Kendilerine vehmedilenin üzerine yatanların sahteciliği nasıl anlaşılacak? Ve bu sahtecilik ne zaman bitecek?

Halkı istediği gibi yönlendirince 'halkçı' olan köşe yazarı insanları arasında galiba en sahicisi Bekir Coşkun. Hiç değilse, istemediğini iktidara taşıyan seçmene “göbeğini kaşıyan adam” diyecek kadar içinden geleni yazıyor.

Gelgelelim, onun da köşesinin adı hiç mi hiç 'sahici' değil. Doğruları söylediği için dokuz köyden kovulmuş da, “amiral gemisi” tesmiye edilen gazetenin üçüncü sayfasını “Onuncu köy” belleyerek bağdaş kurmuş. Halbuki, her köye ondan bir tane lazım!

Ne demekteydik? Evet, benim oyum Deniz Baykal'a ama, o sloganı söyleyecek, başka yolu yok! Valla 'sahici' olması da gerekmiyor. Bir kere söylesin yeter.



Yenişafak
16/05/2007