Türk ordusu disiplinli bir ordu olamıyor.

Otuz üç yaşındaki binbaşıyı paşa yapıp Osmanlı ordularının başkomutanlığına getirerek imparatorluğu parçalatan İttihatçılardan sonra bir daha ordu düzelmedi.

Mustafa Kemal Paşa, İsmet Paşa, Fevzi Çakmak Paşa’yla “üç paşalı” bir yönetimle Cumhuriyet’in ilk yıllarında ordu biraz denetim altına alındı ama 1950’den sonra cuntacılık yeniden hortladı.

1960’da içinde teğmenlerin, yüzbaşıların olduğu bir cunta genelkurmay başkanını tutukladı.

1971’de ordu içindeki cunta savaşları yüzünden Türkiye altüst oldu.

Ordu o hale geldi ki 1980’de “hiyerarşi” içinde “darbe” yaptıkları için övündüler.



28 Şubat’ta, genelkurmay ikinci başkanı, genelkurmay başkanının önüne geçti, bir tümgeneral bütün ordu adına konuşacak cüreti buldu.

Bütün darbelerde de Türk ordusunun arkasında yabancı bir güç vardı.

İttihatçıların darbesini Almanlar destekliyordu.

Öbür darbelerin arkasında ise Amerika bulunuyordu.

Türk ordusunun generallerinden Amerikalılar “bizim çocuklar” diye bahsedebiliyordu.

Dış güçlerden bağımsız olarak darbeye kalkışan Talat Aydemir’le arkadaşlarını ise diğer askerler yakalayıp astılar.

Şimdi de bir geceyarısı, genelkurmay sitesinde yayınlanan muhtıra tuhaflığıyla karşı karşıyayız.

Bir ordu, geceyarısı internet sitesinde ne diye muhtıra yayınlar?

Bir yanıyla bir trajedi bir yanıyla komedi olan böyle bir girişim, sanki ordunun kendi içindeki bir sorunla ilgiliymiş gibi gözüküyor.

“Kıpırdanan” birilerini zaptetmeye, yatıştırmaya çalışıyorlar sanki.

Şimdi bu duruma şöyle bir bakalım.

Bugün darbe girişiminin arkasında yabancı bir güç yok.

Dünya, Türkiye’deki askeri darbeyi de, muhtırayı da desteklemiyor.

Bir NATO ordusu, Amerika’ya, Avrupa’ya rağmen iktidar hırsını bastıramayarak darbe girişiminde bulunursa ne olur?

Belki kısa ve çok kanlı bir dönem yaşarız.

Darbeciler kendilerine karşı gördükleri siyasetçileri, aydınları hapse atar, belki öldürür ama darbeciler bu sefer paçayı kurtaramaz.

Yargılanırlar.

Ömürlerinin geri kalan kısmını da bir “adada” tutuklu olarak geçirirler.

Türkiye de bu darbe rezilliğinden bir daha yaşamamak üzere kurtulur.

Orduya çeki düzen verilir.

Gerçek, disiplinli, demokrasiye saygılı, savunmada güçlü bir ordumuz olur.

Silahlı Kuvvetler, siyaset sahnesinden çekilip asli işlerine dönerler.

Bu darbecilik hastalığı da biter.

Generallerin artık anlaması, dünyadaki ve Türkiye’deki gelişmeleri kavraması, hayatın onlara verdiği mesajı iyi okuması gerekiyor.

Mesaj çok açık:

“Siyaset sizin işiniz değil.”

Siz askersiniz, göreviniz ülkeyi düşmanlara karşı korumak.

Siyaseti çok seviyorsanız, üniformanızı çıkartır politikaya girersiniz.

Üniformalı siyasetçi olmaz çünkü.

Üniformalı siyaset ülkeyi de orduyu da batırır.

Türkiye’nin siyasetinde bir olağanüstülük yok.

Bir parti yasalara uygun olarak kendi içinden birini Çankaya’ya çıkarmak istiyor.

Bunda usul hatası bulanlar Anayasa Mahkemesi’ne gidiyor.

Hukuk kör topal da olsa işliyor.

İktidar partisi Çankaya seçimleri nedeniyle siyasi bir hata yapıyorsa bunun cezasını seçimlerde siyasi olarak öder.

Nasıl olsa bu yıl içinde seçimler olacak.

Seçimlerle ilgili gelişmede de bir sorun yok.

Ekonomisi düzgün bir ülkede, yasalara uygun yaşanan bir süreçteki siyasi çekişmelerden askere ne?

Üstelik burası dinamik bir toplum, milyonlarca insan meydanlardan AKP’ye gereken mesajı veriyor, “zina yasası, içki yasağı” gibi saçmalıklarla, “dindar cumhurbaşkanı” gibi manasız açıklamalarla bu toplumun köylülüğe sürüklenemeyeceğini anlatıyor.

Bu ülkede şehirlilerin de yaşadığını, kadınların çağdaş bir yaşamdan vazgeçmeyeceğini en açık biçimde dile getiriyor.

Siyasi bir iktidarı “terbiye etmenin” yolu da budur.

Halkın bizzat kendisidir.

Sokaklarda, meydanlarda, mitinglerde gerekenleri halk hiçbir baskı altında kalmadan dile getirir.

Baskı, ancak ordunun işine girmesiyle ortaya çıkar.

Askerlerin yönettiği bir dönemde iktidarı böyle meydanlarda protesto etmek mümkün mü?

Türkiye, hiçbir baskının olmadığı bir hayat istiyor.

Kimsenin askere de, darbeye de ihtiyacı yok.

Darbeciler bunu unutsun.

Siyaseti düzelteceğiz derken orduyu bozduklarını, disiplinini yok ettiklerini, hukuku çiğnediklerini görmeleri gerekiyor.

Darbe dönemi bitti.

İlla darbe yapacağız, açıkça suç işleyeceğiz, beğenmediğimiz adamları tutuklayacağız, öldüreceğiz diyorlarsa…

Buyursunlar yapsınlar.

Biz kaderimize razıyız.

Onlar da kaderlerine razı olurlar.

Türkiye de nihayet darbe tehdidi altında yaşamaktan kurtulur.




Gazetem.net
30/04/2007