Kimbilir kaç yüz kere söyledik ama, bir kısım basın kütükleri için bir kere daha yazalım:

Avrupa Birliği'ne 'biz AKP'den daha iyi gireriz' lafının hiçbir anlamı yoktur. Solculuk, kapitalist Avrupa Birliği'ne girmeyi başarmak değildir.

'Serbest piyasa ekonomisini', 'düşünce ve inanç özgürlüğünü savunmak' çağdaş solculuk değil, çağdaş sağcılıktır.

Bunun tersini savunmak da olsa olsa 'çağdışı solculuk' sayılabilir ki, Türkiye'de böyle birtakım dinozor fosilleri yaşamakta direnseler bile hiçbir 'kıymet-i harbiyeleri' kalmadı.



Peki çağdaş sol nedir? Ne yapmalıdır?

Hiçbir şey. Çünkü çağdaş sol diye bir şey yoktur!

Çağdaş sol olduğu ileri sürülen 'bulanık ve elbette iyi niyetli fikirler manzumesiyle' liberal ve uygar sağcılık arasında belirgin ve önemli hiçbir farklılık yok.

'Piyasalar ve işverenler üzerinde ölçülü denetim' istiyorlarsa, bunu her kapitalist devlet, 'regülatör' sıfatıyla, değişik ölçülerde zaten yapıyor. Bunun için solcu olmaya falan gerek yok.

Durum böyle olunca, CHP içinde kendine 'sol kanat' süsü veren ekibin de tek derdi, kendini Baykal'a harcatmamak ve koltuklarını korumak. Gerisi tıraştır.

İleri bir ülkede, sanayileşmesini çoktan tamamlamış, 'sanayi ötesi iletişim toplumuna geçmiş' bir memlekette sosyaldemokrasi yapılabilir. Nitekim İskandinav ülkelerinde, Fransa'da yapıldı. Almanya ve İngiltere'de de buna benzer birşeyler yapılmadı değil.

Fransa'da, sosyaldemokratlar seçim kazandılar ve işçinin ücretli izin hakkını önce yılda 4 haftadan 5 haftaya, sonra 6 haftaya çıkardılar, sonra da haftalık çalışma süresini 40 saatten 35 saate indirdiler.

Türkiye'de bu yapılamaz.

Hangi renkten olursa olsun hiçbir CHP ilerigeleninin ağzından böyle bir icraat programı duydunuz mu? Hayır.

Kalkınma aşamasında olan ülkeler, daha az çalışmaya değil, tam tersine daha çok çalışmaya muhtaçtırlar!

İşsizliğin böylesine kol gezdiği ülkelerde, sendikal haklar değil, tam tersine, ne pahasına ve hangi koşullarda olursa olsun iş bulmak ve sömürülmek istenir! Bir kısım basının 'niçin artık eskisi gibi grevler yapılmıyor' diye ağlaması gülünçtür.

Türkiye'de çalışan sınıfın gücü bir sol partiyi iktidara taşıyacak kadar değildir ve hiçbir zaman da olmamıştır. Kaldı ki çalışan sınıf da hiçbir zaman 'homojen' ya da 'monolitik' bir kitle olmamıştır.

İşi, mesleği ve sınıfı belirsiz lumpen kitlesi de sola değil, tam tersine sağa, hatta pis faşizme meyleder.

İşte bu nedenle ve halkın kollektif bilinçaltında varolan (her ne kadar Avrupa Birliği'ne 'ekonomik nedenlerle' girmek istese de) batıya ve batılılaşmaya tepki nedeniyle, CHP hiçbir zaman tek başına iktidara gelemez, bu oyu toplayamaz.

Mustafa Sarıgül hareketi de 'başörtüsüne göz kırpalım da daha çok oy alalım' şeklinde basit bir 'oportünizm' örneğinden başka hiçbir şey değildir. Kaldı ki Baykal bunu da denemiş, Pir Sultan, Hallac-ı Mansur falan edebiyatı yaparak Alevi vatandaşları gıdıklamaya çalışmıştı, tutmadı.

'Kemalizm edebiyatıyla' da ancak bürokrat ve aydın oyları toplanabilir ki, bu da hiçbir partiyi iktidara getirecek sayıda olamaz.

Kaldı ki Atatürkçülük, solculuk değildir.

'Vurulduk ey halkım unutma bizi' diye ağlayarak saz çalmak da hiçbir seçmenin bilmemneresinde değildir ve olmaz da.

Bir kısım basın bütün bunları bilmez mi? Bal gibi bilir.

Peki öyleyse niçin böyle yapar?

Hiiiç. Puştluğundan.