ERDEM NEDİR?
FARABI: Kişiyi erdemli kılan Tanrı'dır.
*
Friedrich HEGEL: Erdem,
varlığın bilincidir.
*
KALLIKES: Erdem, güçsüzün işine gelendir.
*
SPINOZA: Erdem akla uygun davranmaktır.
*
VOLTAIRE: Erdem, benzerine iyilik etmektir.
*
HUTCHESON: Erdem bir eğilimdir, iç güdüdür.
*
ARISTIPPOS: Erdem, haz almada ölçülü olmaktır.
*
ORIGENES: Erdem, Tanrı karşısında ölçülü
olmaktır.
*
Joseph BUTLER: Kişinin kendi kendinin yargılamasıdır.
*
GEULINCX: Erdem, Tanrı'nın düzenine boyun eğmektir.
*
Immanuel KANT: Erdem bir içgüdü işi değil bir
akıl işidir.
*
Max STIRNER: Erdem, kendi isteklerime benim uygunluğumdur.
*
SCHOPENHAUER: Erdem denmeye değer tek eğilim
acımaktır.
*
BERKELEY: Erdem, sonsuz güçlü ruhun idrak ettirdiği bir fikirdir.
*
LEIBNIZ: Erdem bir zorunluluktur şu halde erdemsizlik mümkün
değildir.
*
Samuel CLARKE: Erdem nesnelerin doğal niteliklerine uygun davranmaktır.
*
SARTRE: Hiç bir şey kişi oğlunu, kendinden, kendi benliğinden
kurtaramaz.
*
Friedrich NIETZSCHE: Erdem, insanın insanüstüne ulaşmak için harcadığı
çabadır.
*
KONG FU TSEU: İnsanın amacı iyi ve uzun yaşamaktır. Bunun içinse
erdem
gerekir.
*
GOTAMA: İnsan yüreğinden yaşamak isteğini çıkartmalıdır, ancak yok olarak
acıdan kurtulabilir...
*
KSENOFANES: Varlık her şeydir. Değişiklik
görünüşten ibarettir, gerçekte
değişen hiçbir şey yok.
*
Francis BACON: Erdemler ülkesini yöneten Süleyman Evi bir başka adıyla
Altı Günlük İşler Koleji'dir.
*
DESCARTES:
Erdem düşünce ölçüsünü kullanmaktır. İyi sandığımız şeyleri
işlemekte gösterdiğimiz karardan ibarettir.
*
MACCHIAVELLI: Sözünde durmak büyük bir erdemdir, ama bütün büyük işleri
sözünde
durmayanlar başarmışlardır.
*
EMPEDOKLES: Devinim bir gerçektir ama oluş diye bir şey yoktur. Sevgi
sonunda tiksinmeyi yenecektir. Sevgi Tanrı'dır...
*
HERAKLEITOS: Evren,
yaratmayla yok olmanin sonsuza kadar birbirini
kovalamasıdır. Herşey ancak karşıtların kavgasından
doğar...
*
MAHAVIRA: İnsan, hiçbir canlı varlığa kötülük yapmadan yaşamalıdır. Çok
sıkı bir perhiz
yapmalı, mümkünse çıplak gezmelidir. Aç kalarak ölmek en büyük
erdemdir.
*
PARMENIDES: Varlık eğer var olmaya başlamışsa, ya bir varlıktan ya da bir
yokluktan çıkıyor demektir. Üçüncü bir oluş
düşünülemez. Varlık eğer bir
varlıktan çıkıyorsa, kendi kendini doğurmuş oluyor ki bu da yeni bir şey
olmaması demektir. Varlığın yokluktan çıkması akla uygun değildir. Varolan
değişmez. Çünkü değişmek ya bir varlığa ya da bir
yokluğa geçmek demektir. Bu
kuruntudan ötürü akıl için bir birlik olan evren, biz insanlara ikililik olarak
görünüyor...
*
SOKRATES: Tek kesinlik, erdem bilgisindedir. Erdem öğrenilir. Kişiler
bilmedikleri için kötüdürler. Erdem birdir, bölünmez, ayrılmaz. Erdem insanın
kendini bilmesi, tanımasıdır.
*
MONTAIGNE: Biz insanlar, kendimizi kötülemede gösterdiğimiz zekayı hiç bir
yerde
göstermeyiz. Kafamızın o herşeyi bozabilen tehlikeli aletin peşine düştüğü
öldürmeye kastettiği av kendi kendimizdir. İnsanı öldürmek için gün ışığında
geniş meydanlar ararız. İnsanı yaparken gizlenip utanmak bir ödev onu
öldürmesini
bilmekse bir çok erdemleri içine alan bir şereftir.