Türban sorununa mucizevi bir çözüm bulunmuş. Eski Cumhurbaşkanı Demirel katıldığı bir televizyon programında türban sorusuyla karşılaştığında, lafı döndürüp dolaştırıp, özetle, sorunun onu ilgilendirmediğini AKP'nin meselesi olduğunu söylemiş. Sonra da, son iki Diyanet İşleri Başkanı'nın kızlarına verdiği öğüdü açıklamış. Mehmet Nuri Yılmaz ve Ali Bardakoğlu, kızlarına 'Okumak istiyorsanız, başınızı açın, öyle okula gidin' demiş. Çeşitli gazeteler, bu örnek davranışı ideal çözüm olarak ve de 'Diyanet İşleri Başkanları kızlarına söylüyor, gelinim sen işit' tarzında takdim etme yarışına girdiler.




Ben de, başörtülü kızları üniversite kazanınca, çocuklarına başlarını açarak okula gitmelerini öğütleyen, tavsiye eden birçok insan tanıyorum.
İyi, güzel, demek ki, insanlar her koşul altında çocuklarının eğitimlerini önemsiyorlar. Ama, konu bundan ibaret mi? Her şeyden önce, 'Neden bu koşullar var' ve daha doğrusu bu koşulların neden asla sorgulanmadan, aynen devam etmesi mecburiyeti var? Böyle çözüm mü olur?

Ne yapacaktı, Diyanet İşleri Başkanı konumundaki insanlar? Devletin önemli kademelerinde olmalarının bağlayıcılığı bir yanda, aydın, müşfik baba sorumluluğu diğer yanda, en makul davranışı sergilemişler o kadar. Yoksa, mesele, Diyanet İşleri Başkanları bile kızlarının başını açıyor, 'Haydi kızlar başı açık okula' çerçevesinde çözülmüş sayılacak bir mesele değil. İslamiyet'in kadınların başlarını örtmesini emrettiği ayet konusunda tartışma olabilir ve nitekim var.

Konuya ilişkin ayet farklı yorumlanıyor, dahası derin teolojik yorumlara dayanmadan sadece kişisel bir tercih olarak örtünmeyen fakat kendini Müslüman olarak tanımlayan milyonlarca kadın var. Bu ayrı konu. Kim ne derse desin, bazıları, başörtüsünü inancın olmazsa olmaz koşulu olarak yorumluyor, başörtüsü takmak istiyor. Söyler misiniz, bunun kime ne zararı var?

Bırakın Allah aşkına, 'Politik simge oldu, o nedenle yasak' falan diye laf çevirmeyi. Ne simgesi ve ayrıca simgeyse simge size ne? İnsanlar bir sürü politik simge taşıyabiliyor, sıra bu simgeye gelince ortalık toz duman oluyor. Politik olarak, şeriat devleti önermek, bunun propagandasını yapmak bu ülkede yasak. Bu yasağın arkasında bir sürü yasal güvence var, neden tüm bunlar yeterli sayılmıyor, Cumhuriyet'in kurumlarına güvenilmiyor, iş zihniyet okumaya vardırılıyor. Zihniyet okuma üzerinden hukuki yasak konulup, işletilir mi? İşte başörtüsü yasağı böyle bir yasak. Gerisi bahane.

Ayrıca konu başörtüsü olunca, tutarsızlık had safhaya çıkıyor. Hem herhangi bir konuda dini referans almak laiklik ilkesine aykırı sayılıyor, hem de bazıları işlerine gelince, dini referansa başvuyor. Yeri geliyor, 'Başörtüsü İslam'ın emri değil' diyen dini yorumlar ispat olarak ileri sürülüyor veya son durumda olduğu gibi, Diyanet İşleri Başkanları'nın kızlarının durumu 'örnek' olarak dolaşıma sokuluyor. Aileden örnek sergilemek ayrıca, insanların özel hayatına saygısızlık.

Bakalım bu insanlar, babalar veya kızları, ne ve nasıl kararlar verdiklerini başkalarıyla paylaşmak istiyor mu? Siz 'Haydi kızlar başörtüsüz okula' seferberliği ilan etmek istiyorsunuz diye, konu mankeniniz olmak istiyorlar mı?

Son olarak, velev ki, kendileri de bu anlayışta olsun, burası laik ve demokratik bir ülke değil mi? Neden herkes Diyanet İşleri Başkanı veya kızları gibi düşünsün veya davransın. Herkesin bireysel tercihleri, kararları olamaz mı? Görüyorsunuz, konu buraya gelince laiklik ve demokrasi işlemiyor.
 

Radikal
02/01/2007