Türkçe konuşalım: Bu memlekette 'hükümet' başka anlama geliyor, 'devlet' başka anlama.

Yurttaşlık bilgisi dersinde değiliz, elbette bunlar 'literatüre' göre farklı farklı kavramlardır da, ben yan anlamlarından (connotation) sözediyorum...

Halk seçince biri ötekiyle sürtüşmeye giriyor; hükümetle devletin tam uyum içinde olduğu dönemler ne hikmetse ya CHP yönetimi ya da darbe sonraları!



Bizim gibi iki arada bir derede olmayan ülkelerde böyle değildir. Bizde devleti bürokrasi kurmuştur, burjuva sınıfı yeni yeni oluşmaktadır, halka da hep 'kullanılacak kitle' gözüyle bakılmıştır. Ya bürokrasi halkı savaşta kullanır, ya da politikacı seçimlerde.

Lafı da daha fazla döndürüp dolaştırmayalım: Başbakan, cumhurbaşkanı olacak mıdır?

Hem gerçek hem de mecazi anlamda tepede olduğu için bizde Çankaya'ya 'çıkılır', çıkacak mıdır?

Çıkarsa hata eder.

Çünkü bunun gizli ya da açık kavgası önümüzdeki haftalarda şiddetlenerek sürecektir, basın da elbette yangına körükle gidecektir. Türkiye'nin başında gene büyük belalar dolaşıyor. Tadımız gene kaçacak.

Hiçkimseye ve bürokrasiye 'müdanaa' etmeden, çıkmaya kararlı görünüyor.

'Derin devlet' de onu oraya çıkarmamak, çıkarsa da fazla oturtmamak için elinden geleni yapacaktır.

Bu zıtlaşmayı kim kazanır, bilinmez. Avrupa Birliği nereye kadar etkili olur, Amerika Birleşik Devletleri son anda zarını kimden yana atar, göreceğiz.

Oysa bu 'üstü örtülü iç savaştan' kaçınmanın yolu bellidir.

Yok mudur, koskoca iktidar partisi içinde, 'karısının kafası açık' bir adam? İktidarın çıkaracağı kanunları veto etmeyecek, sorun yaratmayacak ama 'vitrini de kurtaracak' bir ılımlı kişi? Bürokrasinin elbette gene homurdanacağı ama açıkça da karşı çıkamayacağı, muhalefetin bile pek ses edemeyeceği bir orta yolcu? Yok mudur, hem hükümeti kösteklemeyecek, hem devleti kızdırmayacak bir çözüm?

Tövbe ıstağfirullah, o çirkin 'kukla' kelimesini kullanmak istemiyorum, 'sembolik' diyelim.

'Devleti ele geçirmeye çalışan şeriatçı' damgasından kurtulup 'dindar liberal' kimliğine kavuşmanın başka yolunu göremiyorum.

'Başbakan akıllı adamsa Çankaya'ya kendisine yakın ama başı da açık bir kadın aday bulur, hem icraatını gene rahat yürütür, hem de bürokrasi ve de yabancılar ağızlarını açamazlar, üstelik 'Türkiye'de ilk kez bir kadın devlet başkanı oldu, amma da ilerlediler' diye herkes alkışlar' demiştim, bir tek Ahmet Kekeç kardeşimin aklı yattı, başka aldıran olmadı.

Oysa, bir siyasi balonun, bir cahil ve yeteneksiz politikacının, hem içeride hem dışarıda sırf kadın olduğu için yaratmış olduğu müthiş havayı hatırlayınız...

Aksi takdirde, suikastlar falan da artacaktır ülkemizde, asayiş de bozulacaktır, haberiniz olsun.

İktidara bir naçiz tavsiyem daha olacak: Halka fazla güvenmesin.

Çünkü bu ülkede hiçkimse demokrat değildir, ve en fazla atıp tutanlar da bir 'müdahaleden' sonra zil takıp ilk oynayacak olanlardır!

'Nasıl olsa halk arkamda, bana sahip çıkar' dersen, kimbilir kaç seçim daha beklemek zorunda kalırsın. Tıpkı 1960 yılından taa 1965 yılına kadar beklediğin gibi.

Unutma, Fethi Bey İzmir'e gittiğinde çocuğunu bile kurban etmeye kalkacak kadar gözünü karartmış Ege köylüsü de, Serbest Fırka kapatılınca susmuş ve tam on beş yıl beklemişti.


Akşam
31/10/2006