Şiddeti kafalarındaki hain planları uygulamak için bonkörce kullananların, ellerindeki bu tehlikeli silahın, istedikleri anda emniyete alıp kılıfına sokabilecekleri bir şey olmadığını anlamaları çok zaman almayacak.

Çünkü yaşadığımız çağ bir hız çağı ve bu çağda iyiliğin de, kötülüğün de meyvesi çabuk alınıyor. Şiddet, bir kültür olarak kişilik sarsıntıları içindeki modern insanı etkiliyor, bir kültür olarak bütün öfkeli ruhlara virüsünü bırakıyor. Bugün iletişim teknolojileri aracılığıyla şiddet bir eğlenceye, öldürmek bir sanata, katletmek beceriye, cinayetler skora dönüştürülüyor.



Modern dünya hakkında sayfalar dolusu dikenli cümle kurabilirim. İnsan ruhunu neye çevirdiğiyle ilgili bir çok tespitte bulunabilirim. Ama herhalde şundan daha acısını söyleyemem: Modern dünya, insanın içini boşaltıyor. İnsanı içsiz bırakıyor, boş bir kabuk haline getiriyor. Söylenebilecek hiçbir akademik tekerleme beni bu fikrimden döndüremez. Çünkü Türkiye'nin mütemadiyen bu kıyıcı vakuma çekildiği çok uzun yıllar yaşadım.

Etrafımdan, hayatımdan, ülkemden, birlikte yaşadığım insanlardan nelerin eksildiğini canım yanarak gördüm, izledim. Bugün dünya her şeyi birbirine katarak çılgınca dönüyor. Ve görüyorum ki, endişe verici bütün süreçlerin altında insanların imzası var. Dünya ya da hayat, tabiatları üzere, fıtratları üzere yola devam ediyor. Her şeyi bozan, her şeyi çürüten, her şeyi eksilten, azaltan biziz.

Bu yeni dünyanın öncüsü Amerika... Yani kılavuzumuz karga... En gelişmişinden başlayarak bütün toplumlar anlaşılması ve çözülmesi zor bir cinnet düğümüyle düğümleniyorlar. Gazeteleri açıp bakın; her gün akıllı uslu insanların asla anlam veremeyeceği yüzlerce haber üretiyor artık dünya. Başrolde yine hep insanlar var.

Artık bizim öğretmenlerini sınıfa çekip tartaklayan, kafa bulan, yerin dibine sokan liseli öğrencilerimiz var. Gazeteler bunun münferit bir olay olmadığını, bu vahim durumun çok yaygın olduğunu söylüyorlar. Yapılan araştırmalar, yine lise öğrencilerimizin yüzde 66'sının alkol, yüzde 26'sının uyuşturucu kullandığını ortaya koyuyor. Etek boyu kısaltmak ve cebinde falçata taşımak kültürlerinin temel göstergeleri...

Araştırmalar azınlık olmadıklarını gösteriyor. Onları sınavlardan sınavlara sürüklemekle geleceğe hazırladığımızı zannediyoruz. Acaba nasıl bir geleceğe?

Modern dünyanın öncüsü Amerika'ya bakıp yakın geleceğimizi görelim. Son on beş gün içinde 3 ayrı eyalette lise katliamları yaşanmış. Uzmanların söylediğine göre Amerika için bu türden hadiseler rutin hale gelmiş. Yani Amerika yeni Columbine'ler klonluyor. 1999 yılında hiçbir sivriliği olmayan iki sıradan öğrenci Columbine Lisesi'ne gelerek makineli silahlarla önlerine gelen herkesi taramışlardı. Tam 15 öğrenci öldü. O günden beri benzer olayların ardı arkası kesilmedi. Amerika'nın liselerinde artık okullara metal dedektörlerden ve aramalardan geçerek giriliyor. Bir çok okul polislerce korunuyor. Ancak çözüm yok. Lise cinnetleri ve cinayetleri sürüyor.

Aileler bu tüyler ürpertici olayların endişesiyle yaşıyor. Çocuğunu okula göndermek istemeyenler var. Hatta bazı ebeveynler, büyük şehirlerdeki okulları ele geçiren uyuşturucu, alkol gibi tehlikelerden çocuklarını koruyabilmek için daha küçük ve güvenli bölgelere taşınmaya başladı. Oysa Columbine Lisesi de öyle bir yerdeydi. Amerikalı yetkililer, güvenlik tedbirlerini nasıl arttırabileceğini, ihbar mekanizmasını nasıl etkili hale getirebileceklerini tartışıyorlar.

Gelin biz insana ne yaptığımızı tartışalım. Bu soğuk çağda insanların nasıl içi boş, nasıl ruhsuz, nasıl taş kadar sert ve nasıl yapayalnız kaldıklarını konuşalım. Bunu yapmazsak, bizim liselilerimiz de yakında kendilerini aşacaklar, “Küçük Amerika”nın küçük amerikalıları olacaklar.

Nasıl, “Amerika kurşunu kendi ayağına sıkıyor!” filminin fragmanını sevdiniz mi?




Yenişafak
09/10/2006