- Aslı var mı bütün bunların? Karakutu.com-Kültür Sanat

Aslı var mı bütün bu içlenmelerin, bütün bu kıvranmaların, uzaktan daha da uzak noktalarda, solmaya yüz tutan bir gül goncası gibi dalgınlaşıp gitmelerin, kendini rüzgarın kasvetli uğultusu içine terkedip bırakmaların, düz yollarda yürürken sebepsiz yere yalpalamaların, sebepsiz yere sallanmaların, aslı var mı bütün bu sızlanmaların, tırnak uçlarını sanki gerçekten batıracakmış gibi,

sanki gerçeğe batıracakmış gibi inatla yüzlerde dolaştırmanın, çayların ilk yudumlarında, cigaraların son nefeslerinde çarmıhlara gerilmelerin, dertleri ciğerlere çekmenin, yüreklere ateş düşürmelerin, hafızaların tetiğine olur olmaz asılmaların, sükunetin en orta yerinde infilak etmelerin, boşta bulunup söze karışmaların, farkında olmadan hayata ilişmelerin, aslı var mı bütün bu çırpınışların, bütün bu heveslerin, göz çukurlarımızda toplanan bütün bu yağmur sularının, bütün bu nahoş kokulu denizlerin, dalgaların, kıyıları kırbaçlayan ağır elli dalgaların, dalgaların içindeki beyaz köpükler gibi kıpırdanıp durmaların, kıyıları alıp denizlerin yerine koymaların,

denizleri alıp baş uçlarına koymaların, uykulara dalıp o bulutsu su çayırlarında anlaşılmaz koşular tutturmaların, akla serseri ıslıklar çaldırmaların, toprağa avuç avuç saldırmaların, toprağa parmak uçları batırmaların, kök salmaya çalışmaların, aslı var mı bütün bu aldanmaların, bütün bu inanmaların, gölgelerin en uzun boylularına kapılmaların, peşlerine takılıp yokluk koşularına katılmaların, kuşların vuruldukları andaki şaşırdıkları gibi hiçbir şey anlamadan şaşırmaların, havalardan yerlere çakılmaların, en zavallı boyun büküşlerle kendinden geçmelerin, ağırlığını kaybedip hafiflemelerin, ayağını hiçbir yere basmamaların, basamamaların,

basacak bir yer bulamamaların, aslı var mı bütün bu kararmaların, bütün bu baş dönmelerinin, zihin bulanmalarının, ruhları kurusunlar diye asıldıkları çamaşır iplerinde unutmaların, hatırlayıp da sonra hatırladığına pişman olmaların, acıları batmakta olan güneşin kızıl fonuna yapıştırmaların, doğan güneşle birlikte yeniden toplamaların, dürüp katlayıp gıcırtılı tahta dolaplara kaldırmaların, bir köşede ses çıkarmadan eskimeyi beklemelerin, aslı var mı bütün bu sararmaların, bütün bu eksilmelerin,

dümeni ağır ağır boşluğa çevirmelerin, damarlardan usul usul çekilmelerin, iplikleri hoyratça çekip iğne deliklerinden çıkarmaların, göçmen kuşları yollarından çevirmelerin, sözleri yumaklayıp yumaklayıp çöp sepetlerinin kara deliklerine fırlatmaların, yumrukları duyguları buruşturacak kadar büyük bir öfkeyle sıkmaların, bu yumrukları açıklayacak tarifleri sözlüklerde arayıp durmaların, kulaktaki bir çınlama gibi, yahut gözde bir seğirme gibi çok uzak, çok görünmez bir yerlerde, kendi kendine devinip kalmaların, kanayıp yaralanmaların, yanıp kül olmaların, aslı var mı bütün bu savrulmaların, taş kesilip buz gibi olmaların, yığılıp bir köşede kalmaların,

sessizce saklanmaların, sanki anlatılan hiçbir hikayede daha önce adı geçmemiş gibi davranmaların, gözlerden kaçmaların, sözlerden kaçmaların, silikleşmelerin, solgunlaşmaların, kalabalığın coşkulu selinde gönüllü sıradanlaşmaların, aslı var mı bütün bu azalmaların, bütün bu sızıldanmaların, kendi kendine söylenmelerin, kimsenin dinlemediği bir lisana geçmelerin, kimsenin anlamadığı kelimelerle konuşmaların, ifade etmeye mecali kalmamış ifadelerin, kırık dökük anlamların, dikenli, acımasız ve buyurgan anlamsızlıkların, uzun, kararlı, kendinden emin adımlarla aramızda yürüyen bütün bu yalnızlıkların, boğazlarımızdaki bütün bu düğümlenmelerin, aslı var mı içimizi burkan bütün bu şeylerin, bütün bu burkulmaların..