|
Karakutu
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Henüz Sitemize üye olmamışsınız, buraya tıklayarak ücretsiz üyemiz olabilirsiniz. |
|
|
|
|
 SON CELLAT nicht allein İçimde Bir Ben Var... Bilgi Kuramı deprem O SEN MİSİN? ışıklı kentin sokak süpürücüleri vahşi Rüya Bizler geçmişteki insanlardan daha mı akıllıyız? Yaz Dedi Tanrı Melekler ağladığında Kanadım VELEVKİ TARTÜF Duan dileğindir... Kısa cümleler yazacak bu kalem İçinden at başlığını atlet giyen tanrıça Nazım Hikmet / Masallar Mucize Bu! |
|
 Favorilere Ekle!
 İletişim Formu
|
|
|
|
|
| ADnet Reklamları | |
Amerikalı şair ve öykü yazarı Charles Bukowski yalın yazmaktan yana. Yalınlık üzerinde öylesine ısrarla duruyor ki, yalınlığın ne demek olduğu üzerinde bir kez daha düşünme gereğini duyuyorsunuz. Şu sözler ona ait: "Yazmaya oturduğumda yalın ve doğru yazmak zorundayım. Bütün haftalığını dört saat içinde (at yarışlarında) kaybettikten sonra odana dönüp süslü püslü hikâyeler uyduramazsın." (Güneş, İşte Burdayım, çev: Avi Pardo, Parantez Y. İst.2004, s.24 ve kitabın muhtelif yerleri). Bu sözleri ya da benzerlerini kitap boyunca sık sık tekrarlıyor. |
|
Bugünlerde en çok konuşulan harika yaratıklar: Hırsızlar. Sosyal hayatımızın
deşifre edilmesi için bize aydınlık bilgiler veriyorlar.
Türk hikaye ve
masallarında en çok anlatılan şey: Hırsızlıktır. Hikmetli dersler çıkartmak için
okuruz. Özal dönemini hatırlayın. |
|
FRANSA'nın Avrupa Birliği İşlerinden Sorumlu bayan Bakanı Claudie Haignere,
meğer 1996'da uzaya
gönderilen Uluslararası Uzay İstasyonu'na da füzelenip orada
yaşamış olan, Avrupalı ilk kadın astronotmuş. |
|
Gregor Samsa bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığında, kendini yatağında dev
bir böceğe dönüşmüş olarak buldu. Zırh gibi sertleşmiş sırtının
üstünde
yatmaktaydı ve başını biraz kaldırdığında bir kubbe gibi şişmiş, kahverengi,
sertleşen kısımların oluşturduğu yay biçimi çizgilerle parsellere ayrılmış
karnını görüyordu; karnının tepesindeki yorgan neredeyse tümüyle yere
kaymak
üzereydi ve tutunabileceği hiçbir nokta kalmamış gibiydi. |
|
Aç, ayyaş ve yazar olmaya çalışan genç bir adamdım. Daha çok Los Angeles Halk Kütüphanesi'nde okurdum ve okuduklarım ne benimle, ne sokaklarla, ne de etrafımdaki insanlarla bağdaşıyordu. Herkes sözcük oyunları peşindeydi sanki, süslü cümleler kurup hiçbir şey söylemeyen yazarlar mükemmel addediliyordu. Yazıları beceri, kurnazlık ve biçim karışımıydı ve öğretiliyor, özümseniyor ve okunuyorlardı. Herkesin işine gelen bir tertiple, çok düz ve kurnaz bir Dünya Kültürü ile karşı karşıyaydık. Biraz kumar ve tutku bulabilmek için devrim öncesi Rus yazarlarına gitmek gerekiyordu. İstisnalar vardı, ama sayıları o kadar azdı ki bir süre sonra onlar da tükeniyor, kendini raflar dolusu can sıkıcı kitaba bularken buluyordun. Geçmiş yüzyılların edebiyatına ve bütün olanaklarına rağmen çağdaş yazarlar iyi değillerdi. |
|
|
|