Bir zamanlar (70’lerin ikinci yarısında) Türkiye’de ‘sol’ önemli bir güç
iken, hatta solcu olmayanları ciddi bir şekilde panikletirken, orta yaşlı bir
tanıdığım (adı Ahmet olsun), beni solculuğumdan vazgeçirmek için, heyecan ve
korku içinde, “Bak, derdi, şu İstanbul’un gecekondu mahallelerine, tepelerine
bak... Orada yaşayanların hepsi komünist; bir gün o tepelerden son sürat öyle
bir saldıracaklar ki, bizde ne mal bırakacaklar ne namus...