Bilim adamlarının son keşfinin ne olduğunu biliyor musunuz? Evrende hiçbir galaksinin, yıldızın ve hatta karanlık maddenin bulunmadığı dev bir boşluk...

Hayat yolculuğumuz sırasında verdiğimiz yanlış kararlar, çok seçenekli seçeneksizliklerle baş başa bırakıyor bizi. Bazen yolu geriye doğru yürüyüp, bütün o zaman ve hayat kayıpları pahasına hataları düzeltmek kabil olabiliyor.

* * *

"İşte çevrende hışırdıyor dalga; ve sen dalgasın; orman; ve sen ormansın, iç ve dış diye iki ayrı şey yok artık, kuşsun ve uçuyorsun havada, balıksın ve yüzüyorsun denizde, ışığı emiyorsun; ışıksın, karanlığın hazzına varıyorsun ve karanlıksın. Yollara vuruyoruz, ey ruh, sularda yüzüyor, havalarda uçuyoruz, gülümsüyor ve narin ruhsal parmaklarımızla kopmuş iplikleri yeniden birbirine bağlıyoruz, yokedilmiş titreşimleri mutluluk içinde diriltip sürdürüyoruz yeniden."

Kediler evlere çekilip rehavete düştü düşeli fareler de çok rahatmış! Neden mi? Çünkü ev kedileri durmadan tıkındıkları için artık fareleri kovalamıyorlarmış.

Hayatın bizi içimizden yoran tortuları var. Bu tortular; kendimize, fıtratımıza, hissiyatımıza rağmen yapageldiğimiz yürüyüşlerden geriye kalıyor. Ruhumuzu inandırmaya çalıştığımız zorunluluklardan, kurallardan, gündelik bütün o fuzuliyattan... Kendi kendine konuşmayı delilikten saymayan herkesin, bir beden hayatı, bir de ruh hayatı var.