Barzani, sanki bugüne kadar gizlemiş gibi, devlet kurmak istediğini bir kere daha açıklayınca, bizim enayiler çok şaşırdılar.

Kuzey Irak'ta bir Kürt devleti kurulacak mıdır? Evet, kurulacaktır.

Tam bağımsız olur ya da Bağdat'a yarı bağımlı olur, onu şartlar gösterecek.

Biz bağırıp çağırmaktan, bol bol kınamaktan ve 'asarız keseriz ha' diye tehditler savurmaktan öte hiçbir şey yapamayacağız. Amerika Birleşik Devletleri neyi nereye kadar yapmamıza izin verirse onu oraya kadar yapabiliriz, daha fazlasını, hayır.

Kerkük elden gitmiş midir? Evet, gitmiştir.

Kimbilir kaç yüz kere söyledik ama, bir kısım basın kütükleri için bir kere daha yazalım:

Avrupa Birliği'ne 'biz AKP'den daha iyi gireriz' lafının hiçbir anlamı yoktur. Solculuk, kapitalist Avrupa Birliği'ne girmeyi başarmak değildir.

'Serbest piyasa ekonomisini', 'düşünce ve inanç özgürlüğünü savunmak' çağdaş solculuk değil, çağdaş sağcılıktır.

Bunun tersini savunmak da olsa olsa 'çağdışı solculuk' sayılabilir ki, Türkiye'de böyle birtakım dinozor fosilleri yaşamakta direnseler bile hiçbir 'kıymet-i harbiyeleri' kalmadı.

Sehpa-yı sefaletin üç ayağı vardır, derlerdi eskiler: İçki, kadın ve kumar. Uyuşturucu bu kadar yaygın değildi, tehlikeden sayılmıyordu demek ki. Daha doğrusu, 'mütareke' sırasında çok yaygınlaşan uyuşturucu cumhuriyetle gerilemişti, yalnızca Tophane'de kullanıldığını sanırdık. Bugün gene 'altın devrini' yaşıyor.

Uyuşturucu ve kumardan nefret ederim. (Buna karşılık içki ve kadına bayılırım, tamam mı? Yani, emekli olmadan önce bayılırdım, demek istedim.)

Redd-i miras, kimi zaman kaçınılmazdır. Örneğin, rahmetli babanızdan size kalan borçların toplamı, malın mülkün toplamını geçiyorsa, mirasını reddeder, borçlardan kurtulursunuz.

Ama hoş da değildir, herkes sizin bunu 'çıkar amaçlı' yaptığınızı bilir. Yüzünüze söylemese bile içinden kınar.

Bir de, görünürde durumu kurtarsanız da, gerçek mirastan kaçamazsınız; borç da bırakmış olsa, o adam sizin öz babanızdır! Bu gerçeği değiştiremezsiniz.