Bir süredir, ikide bir, aklıma geldikçe evdeki muslukları sıkıyorum. Bir yerden damlayan su sesi geldiğinde içime değiyor. Çünkü tek başımıza, sadece damlayan musluklarımızla dünyaya, ülkeye verdiğimiz zararı anlatan belediye afişleri iç yakıcı. Bir ayda dört ton su sadece bir tane damlayan musluktan kayboluyor.

...mahkeme kapısında Yasin Hayal'in avukatı Fuat Turgut bağırıyor:
"Hepiniz Ermenisiniz, cehenneme gidin!"
Devam ediyor basının uzattığı mikrofonlara:
"Onlar Koçaryan çocuğu!"
Oysa hepsi, hepimiz bu toprağın çocuğuyuz. Bu toprak Ermenileri, "Hepimiz Ermeniyiz" diyenleri de doğuruyorsa eğer, bu toprağın kendinden nefret ediyor olmalı bu adamlar. "Şerefsiz" diye tıslayan adam, cık cıklayan kadın bu toprağın kendisinden nefret ediyor olmalı. Bu ülkeyi sevmiyor olmalılar.

MADIMAK KATLİAMININ 14'ÜNCÜ YILINDA DA MÜZE SÖZÜ TUTULMADI

2 Temmuz 1993'te 37 kişinin yakılarak öldürüldüğü yer olan Sivas'taki Madımak Oteli'nin müze yapılacağı söylenmişti. Geçen sürede müze yerine, otelin altında kebapçı açıldı

Öyle bir zaman ki bu seçimlerde hangi partinin birinci çıkacağından seçimlerin olup olmayacağına kadar her şey belirsiz. Seçimden sonra ortaya çıkacak parlamentonun ne kadar görev yapacağı bile şimdiden muamma çukuruna sallandırılmış durumda. Ama bu seçimlere dair bildiğimiz kesin bir şey var:
Mazotun fiyatı düşecek!

Önce Taksim'deydi. Beyoğlu'nda, İstiklal Caddesi'nde pek de ortalıkta olmayan duvarlarda gördüm:
"Ne olur geri dönme!"

Sonra Nişantaşı'nda gördüm aynısını. En afilli duvarı bile acısıyla tarumar edecek kadar acayip bir cümle gibiydi:
"Ne olur geri dönme!"