Yıllardır süren ve çok cana mal olan Kürt sorunu, toplumun her düzeyinde 'tahribat' yarattı. Bugün bu düzeylerden biri, toplumsal psikolojiye özgü olanı üstünde birkaç şey söylemek istiyorum.

Sahafları dolaştıkça, bütün dünyaya kin ve nefret kusarak 'Türk milliyetçiliği' yapan kitaplara rastlarsınız. Bunları yazanların çoğunun, ötekileri her bakımdan aşan özel bir 'düşman'ları olmakla birlikte, genel zenofobileri de yerindedir.
İşte, 1967'de 'Ülkü Matbaası'nda basılmış bir kitap veya risale. Yazanın adı İrfan Kıbrıslıoğlu, kitabın adı Patrikhane Köstebekleri.

Bugünlerde gene konu bolluğu içinde boğulmuş durumdayız: harekâttı, başörtüsüydü, yargı kolunun tavırlarıydı derken, hiçbiri yeni olmayan, ama bu 'sorun nekesi' toplumda ilelebet birlikte yaşayacağımız izlenimini veren konular. Bu arada, bizim gibi sorunlarından ayrılmaya dayanamayan toplumlardan biri olan Kıbrıs Rumlarının Papadopulos'u bir kenara atıvermeleri gibi ilginç gelişmeler de eksik değil.

Başörtüsüne ilişkin her şeyi şangır şungur tartışmaların konusu yaptığımız bugünlerde popüler çatışma noktalarından biri de Kuran'da başörtüsüne ilişkin bir söz olup olmaması. Sonuç olarak, çok bir şey olmadığı bilinir zaten. Ama olduğu kadarı, tartışan iki tarafın da kendini haklı görmesine elverir.

Yapısalcılık gibi düşünce akımları doğal olarak edebiyatı çok yakından etkiledi, edebiyatın ta başından beri bilinen bazı yanlarına oldukça yeni bir gözle bakılmasına yol açtı. Rus biçimcisi Vladimir Propp'un yaptığı halk masalları analizinden bu yana, 'anlatı' dediğimiz son derece yaygın türün 'kapsayıcı' bir formülasyonunun yapılıp yapılamayacağı önemli bir konu haline geldi.