Bu seçimlerin üzerine yığılan önem ve anlam bir hayli fazla, sonuçların ne olacağı da aynı nedenlerle son derece önemli.
12 Eylül hukuku, dört yılda bir yapmaya alışık olduğumuz seçimlerin beş yılda bir yapılmasının daha iyi olacağına hükmetmişti. Sebep? İstikrar! 'Seçim' gibi şeyler ne kadar az olsa o kadar iyidir.

Bir anayasanın uzun veya kısa olmasıyla demokratik olması arasında zorunlu bir bağlantı olmadığını yazıyordum. Bu doğru, ama hiç bağlantı yok da diyemeyiz.

Sözünü ettiğim 'Türkçü siteler'de şu tür sloganlara sık sık rastlıyorsunuz: 'Milletlerin kardeşliği değil, Türklerin üstünlüğü!'

'Söylenecek şey var, söylenmeyecek şey var' diye bir ölçüt edinmiş olanlar, 'ırkçılık' denince, 'Efendim, ırkçılık hem yanlış, hem de kötü bir şeydir. Zaten dünyada saf bir ırk yoktur' diye konuşurlar. Gerçekten böyle düşünmeseler de, 'söylenmesi doğru olan'ın bu olduğunu öğrenmişlerdir.

'Sorun' denince, herkes, 'Peki, çözümü ne?' diye sorar. Bu mesajı veren de işin buraya geleceğini bildiği için, "Siz şimdilik bu kadarını sindirin. Günü gelince biz size çözümü de bildireceğiz" diyordu.
'Asimile edelim' diyenle 'yok edelim' diyen arasında bir fark var, sonuçta.