Marx, Manifesto'nun başında, Avrupa'da dolaşan bir 'hayalet'ten söz eder. Bunun Türkçe'ye 'hayalet' kelimesiyle çevrilmesi talihsizlik oldu, çünkü Marx'ın kullandığı kelime, 'spectre', 'hayalet' gibi, 'ölmüş birinin hayali' değildir, o anlamda kullanıldığı da olur ama öncelikle elle tutulmaz bir 'görüntü' demektir.

Yıllar önce, 80'lerin ikinci yarısında, yataklı trenle Ankara'ya gidiyordum ve trenin lokantalı vagonundaydım. Yanımdaki masada üç kişi oturmuş, yer ve içerken, hararetle konuşuyorlardı.

Ortadaki bu insanlar, sağdan soldan rüzgârlara göre, bir oraya, bir buraya yaklaşırlar. Bir dönem, kulakları hep tek bir yönden gelen seslere açıktır; zihinleri oradan gelen sözleri daha çabuk kavrar. Bugünün (Batı) dünyasında etkili rüzgârlar hep sağdan esiyor.

Şu sıralar kim ağzını açsa AKP için 'ılımlı İslamcı parti' anlamına gelecek bir sıfatla lafa başlar oldu. William Pfaff da galiba yalnız bunu bellemiş. Öyle olunca da mesaj 'belirsiz' hale geliyor. 'Erdoğan'ın partisi', Türkiye'yi Avrupa Birliği'ne sokmaya kararlıymış, Türkiye toplumu, hükümeti onaylayarak, bu hedefi benimsediğini belli etmiş.

Geçen gün Baykal'ın 2002-2005 dönemi muhalefet üslubundan söz ederken Doğu Perinçek'in adını geçirmiştim. Bir başka yazıda da aynı dönemde 'obsesyon siyaseti'ne değinmiştim. Bunlar aynı kapıya çıkıyor ve bu siyaset tarzının Türkiye'deki patentinin sahibi de Perinçek ve grubudur.