CHP’nin Sosyalist Enternasyonal’le başının derde girmesi benim için şaşırtıcı değil, beklenen bir şeydi. Çeşitli ülkelerin sosyalist partilerinden dostlarım olduğu için, bu sürecin epey bir süredir devam ettiğinden haberim vardı. Ayrıca, pek çok tanıdığım da böyle bir şeyin nasıl mümkün olduğunu soruyordu: yani, 1) Sosyalist Enternasyonal’de üye olarak bulunan bir partinin nasıl olup da böyle davranabildiğini, ya da 2) Böyle davranabilen bir partinin Sosyalist Enternasyonal’de ne işi olduğunu merak ediyorlardı.

Üzerinden çokça zaman geçti ve bu süre içinde çeşitli yazılar da yazıldı, ama gene de bir şeyler söyleme gereğini duyuyorum: söyleyecek fazla özgün bir söz kalmasa da, en azından tavır alınması gereken bir durum çünkü. Bir General’in Ağlama Duvarı önünde fotoğrafını çekip sağa sola göndererek “Yahudi olduğu” konusunda propaganda yapma olayından söz ediyorum.

 Bugün 2 Mayıs. Uğursuz, lanetli bir günü arkamızda bıraktık, hayırlısıyla. Ve 1500'ün üstünde gaz bombasıyla.
Şimdi, 2009'un 1 Mayıs'ını nasıl rezil bir güne, yeni bir cehenneme çevirebileceğimizi düşünmek ve tasarlamak için 364 gün var önümüzde.

Düşünüyorum da, pek çok 'olay' üstüne yazdım, ama 'olmakta olan' bir şey hakkında yazdığımı hatırlamıyorum. Ne olacak, bir yerlerde bir şeyler patlayacak mı, gün nasıl bir bilançoyla bitecek? Bilmiyoruz. Televizyondan, maç anlatımlarını andıran spiker sesleri...

Türkiye'de bir süreden beri düzenin kendini yıkmakta olduğunu görüyoruz. Bütün bir Cumhuriyet tarihi boyunca oluşmuş, oluşturulmuş bir hukuki yapı var (vardı); bunun kendine göre bir mantığı, mevzuatı, teamülleri var (vardı). Ama şimdi bunların, bizzat belirleyici hukuk kurumları eliyle yok edildiğini görüyoruz.