Akşehir Gölü’ne yoğurt mayası çalan Nasrettin Hoca’nın torunu olmakla müftehirim. Ömrüm boyunca göle maya çalmayı alay konusu edenler karşısında yılgınlığa kapılmadım. Eyvah, göl yine maya tutmadı, şimdi ben ne yapacağım, diyerek şaşkınlığa düşmedim.

Acaba bu denemem de mi boşa çıkacak korkusuyla ayaklarım dolaşmadı.

In his extended autobiographical essay Why Aren’t You Here Waldo? The Turkish Islamist intellectual Ismet Ozel places a response in the mouth of  Henry David Thoreau, who was at the time incarcerated for protesting against the Mexican-American war.

The question responds to Thoreau’s friend, Ralp Waldo Emerson, who asked him, “Why are you here, Henry?”

Ozel's portrayal of the Exchange, Ozel's portrayal of the exchange, and the assoclation of his own life - as a poet and commentator on Turkish society and politics - with Thoreau’s, accentuate two pervasive characteristics of a new type of Muslim writer and writing emerging in Turkey since the late 970’s.

Bugünün tarihini biliyor musunuz? Hangi zamandayız? 1397 yılının Cemaziyel’evvel ayının 12’inci gününde miyiz; 1393 yılının Nisan ayının 18’inci gününde miyiz; yoksa bugün1 Mayıs 1977 mi?

Türkiye’de kafaların ne derece karışık olduğunu anlamak için takvime bakmak yeter. Bu ülkede hayat her üç takvime de uymak zorundadır. Bayramlar hicri takvim uyarınca yaşanır. Ramazan ve Kurban Bayramlarının açıkça kutlanmasını yasaklayan bir kanun çıkarılmadıkça ayın hareketi esasına dayanan bu takvim millet hayatında yer alacaktır.

İkinci Yeni diye adlandırılan şiir akımı ülkemiz edebiyat alanına birdenbire; nedensiz ve işlevsiz bir biçimde girmiştir. “Bayram değil, seyran değil eniştem beni niye öptü” diye bir söz vardır, işte öyle.

Adı niçin İkinci Yeni’dir, Türkiye, özellikle dünya edebiyat tarihi gözden geçirilince neresi yenidir ve hele böyle bir yeniliğe neden gerek duyulmuştur orası iyice bilinmiyor. Bu akımın elle tutulur bir açıklamasını A. Bezirci, E. Cansever incelemesinde ortaya koymuştu. Bezirci’ye göre Demokrat Parti yönetiminin baskısı birçok şair ve yazarı “kapalı” yazmaya, sözünü üstü kapalı söylemeye itmişti.